Ij Salm

69. Salv-me, Dé mè, l’eva ‘m riva fin-a al còl

Ël Salmista a ringreta soa condission d’opression e a ciama che Nosgnor a lo lìbera an giudicand sever ij sò nemis.

¹Pr’ ël diretor dël còro: un Salm ëd David, da cantesse conform al ton dij “Liri”. Salv-me, Dé mè, l’eva ‘m riva fin-a al còl. ²I fongo sèmper ëd pì ant la pàuta e i sai pì nen ‘ndoa posé ij pé. Im treuvo an d’aque ancreuse; la corent a l’é fòrta e am pòrta vìa. ³I son ësfinì a fòrsa ‘d crijé; mia gola a l’é sëcca. Ij mè euj a son gonfi a fòrsa ‘d pioré, mentre ch’i speto che Nosgnor am giuta. ⁴A son pì dij cavèj ch’i l’hai an testa coj ch’am m’han an òdio sensa na rason; a son fòrt coj ch’a vorìo anienteme con d’acuse busiarde; a vorìo fin-a ch’i-j rendèissa lòn ch’i l’hai pa robà.

⁵Nosgnor! Vera a l’é che i son ëstàit pròpe stupid a comëtte ‘d pëccà, ti ‘t lo sas bin; i peudo nen ëstërmé da ti mie mancanse^[1]. ⁶Che për colpa mia a sio nen ësfrosà coj ch’a spero an ti, Signor Dé dl’univers. Che për càusa mia a sio pa dësvërgognà, Dé d’Israel, coj ch’a serco tò agiut. ⁷A l’é për ti ch’i l’hai da soporté d’ofèise; l’umiliassion a quata mia facia. ⁸Fin-a ij mè frej a fan finta ‘d nen conòss-me; lor am trato tanme ‘n forësté^[2].

⁹A l’é për la gran passion^[3] ch’i l’hai për tò templ^[4] ch’a tombo dzora ‘d mi d’ògni sòrt d’insolense. ¹⁰Quand ch’i pioro e faso ‘d digiun am fan lë schergne. ¹¹ch’i vado an gir vëstì ‘d sach për mostré tut mè deul a më sbefio. ¹²I son ël sogèt favorì ëd tute le ciaciarà ch'as fan an sità, e fin-a ij cioch a canto ‘d mi ant le bétole.

¹³Tutun, i séguito a preghete, Signor, ant la speransa che sta vira ti’t më spòrze tò favor. Rëspond-me, Dé mè, për tò amor, ti ch’it ëm salve përchè ‘t ses fedel. ¹⁴Tirme fòra dal pautass, fame nen fonghé ‘ncora ‘d pì! Salv-me da coj ch’am m’han an òdio, tirme fòra da coste aque ‘ncreuse. ¹⁵Përmèt nen che le corent am pòrto vìa, o che j’aque ‘ncreuse a m’angorgion-o, o che la tampa dla mòrt am divora. ¹⁶Nosgnor! Rëspond a mie preghiere, che tò amor a l’é dësbordant. Pijete soen ëd mi, che granda a l’é toa misericòrdia. ¹⁷Stërm-te pa da tò servent; rëspond-me an pressa, përchè i son ant ij pastiss pì gròss. ¹⁸Ven a riscateme, liberme dai mè nemis.

¹⁹Ti ‘t conòsse mia onta, mè dzonor e mia ignomìnia. It vëdde tut lòn ch’am fan ij mè nemis. ²⁰Soe insolense a l’han s-ciapà mè cheur e i son ant la dësperassion. S’a-i fussa mach quaidun ch’a l’avèissa pietà ‘d mi; s’a-i fussa mach quaidun ch’a vnissa a conforteme! ²¹Al opòst, am dan da mangé ‘d tòssi; i son assià, ma am dan bèive mach d’asil^[5].

²²Che la tàula bondosa ch’a l’é staje butà dëdnans a dventa për lor na tràpola, ch’a dventa ‘n trabucèt për coj ch’a l’han anvità a pijene part. ²³Che ij sò euj a dvento bòrgno parèj ch’a riesso pì nen a vëdde; ch’a l’abio ‘d tërmolon ch’a peudo pì nen fé chité. ²⁴Arvërsa toa ira dzora ‘d lor; consumje con ël feu ‘d toa flin-a. ²⁵Che soe ca a sio devastà e soe tende bandonà. ²⁶Tut lolì a l’ha da capiteje përchè a tormento col che ti ‘t l’has ferì e a buto an cros col che ti ‘t l’has trapassà. ²⁷iamje cont ëd tute soe colpe; përdonje pì nen tut ël mal ch’a l’han fàit. ²⁸Dëscancela ij sò nòm dal Liber ëd la Vita; ch’a sio pa ‘nscrivù ant ël registr dij giust. ²⁹Nosgnor! Mi i son un pòvr soferent; che toa salvassion am sostnissa.

³⁰Antlora i lauderai ‘l nòm ëd Nosgnor con ël cant, e i-j rendrai onor con d’assion ëd grassie. ¹Përchè a sarà lolì ch’a-j farà piasì a Nosgnor, pì che smonje ‘d bestie an sacrifissi, pì che smonje ‘n tòr con còrn e sòch. ³²As n’arlegreran j’ùmij quand ch’a lo vëdran. Coj ch’a serco l’agiut ëd Nosgnor a diran: “Ch’a viva për tant agn!”. ³³Përchè Nosgnor a scota ij crij djë bzognos; a bandon-a mai ij përzoné.

³⁴Laudelo, vojàutri cél e tèra, ij mar e tut lòn ch’as bugia an lor. ³⁵Nosgnor a salverà Sion e a ‘rcostruvrà le sità ‘d Giuda. Sò pòpol a-i vivrà e a as ëstabilirà an soa tèra. ³⁶Ij dissendent ëd coj ch’a-j ubidisso a ‘rseivran an ardità la tèra, e coj ch’a-j veulo bin a-i vivran an sicurëssa.

Nòte

1. Ël Salmista a l’é dispòst a amëtte soe colpe, ma le acuse ch’a-j fan a son fàusse.

2. O “i son tanme ‘n forësté për ij fieuj ëd mia mare”.

3. O “zelo”.

4. O “për toa ca”.

5. O “ëd fel”.