Sacarìa

9

La vnùa dël ver Rè

¹Presagi^[1]. Paròla ‘d Nosgnor contra ‘l pais d’Adrach e la sità ‘d Damasch, përchè tuti a vardo anvers a Nosgnor, coma ch’a fan tute le tribù d’Israel. ²A l’é ‘dcò për Hamat, sità davzin a Damasch, për Tir e Sidòn, ch’as chërdo d’esse motobin savie. ³Tir a l’é cintà ‘d muraje e a l’ha ambaronasse d’argent tanme ‘d póer e d’òr tanme la pàuta dle stra. ⁴Malgré lolì, Nosgnor a-j darà lë sbrat, a spërfondrà soe muraje ant ël mar e ‘l feugh a la divorerà. ⁵Ascalon a l’avrà tëmma quand ch’a lo vëddrà. Gaza për lòn a na sarà motobin sagrinà; l’istess a sarà për Ecron, ch’a perdrà tute soe speranse. A-i sarà pì gnun rè a Gaza. Ascalon a resterà dëspopolà. ⁶Na gent bastarda a pijerà soa residensa a Asdod: cola-lì a sarà l’umiliassion ch’i farai patì ai Filisté. ⁷I-j farai chité da soe pràtiche religiose nausiante^[2], peuj coj ch’a dzurvivo a arseivran mi coma sò Dé. A saran tanme le tribù prinsipaj ëd Giuda, e coj d’Ecron a saran tanme ij Gebusita. ⁸Antlora I anvironerai mè templ^[3] për guernelo tanme na guardia da chi lo travërsa anans e andré; a-i passeran mai pì ‘d craseur përchè ora i sarai mi a vijé con ij mè euj medésim.

⁹Argiojiss, sità ‘d Sion, crija ‘d gòj, Gerusalem. Varda. tò rè a fà camin anvers ëd ti. A l’é giust e vitorios; a l’é ùmil e a cavalca ‘n burich, n’asnèt somòt. ¹⁰A fracasserà ij cher ëd guèra d’Efraim e la cavalerìa ‘d Gerusalem. A s-ciaperà j’arch dij guerié e a nunsierà la pas ai popoj. Sò domini a së slargherà da mar a mar e dal fium Eufrat fin-a a l’estremità dël pais^[4].

Nosgnor a salverà sò pòpol

¹¹Nosgnor a fortiss: “Për motiv dl’aleansa sugelà con ël sangh ch’i l’hai fàit con vojàutri, i libererai coj ch’a son ëstàit ampërzonà al fond ëd poss sùit. ¹²Vojàutri përzoné ch’i vive dë speransa: artorné a Sion, la sità fortificà. I lo promëtto ancheuj medésim: vòstra arcompensa a sarà dobia. ¹³I tenderai Giuda tanme n’arch; Efraim a na sarà la flecia; i manderai ij tò òm, Sion, a loté contra ij pòpoj elénich; lor a saran për mi tanme la spa d’un guerié.

¹⁴Antlora Nosgnor a farà dzura ‘d lor soa aparission, e a tirerà soe flece tanme la lòsna; Nosgnor Dé a sonerà soa tromba e a rivrà con le tempeste dël mesdì^[5]. ¹⁵Ël Signor dl’univers a-j farà da scu. Le pere ‘d soa franda a-j farà prevalèj e vince. A beivran e a dventran romoros tanme ‘d cioch, pien ëd sangh coma ch’a lo son ij basin dij sacrifissi, o tanme j’angoj dl’autar dj’olocàust. ¹⁶An col dì-lì, ël Signor, sò Dé, a salvarà ‘l pòpol, ch’a l’é sò strop. Ant ël pais a saran ësplendrient tanme le pere pressiose ‘d na coron-a. ¹⁷Che ‘d blëssa! Che ‘d gòj! Fieuj e fije a chërseran drit e fòrt tanme ‘l gran e ‘l vin neuv.

Nòte[modifiché]

1. Un presagi a l’é ‘n preavertiment ëd lòn ch’a rivrà ant l’avnì, na marca (premonitòria).

2. Ebràich: “I gaverai sò sangh da soa boca e soe abominassion dai sò dent”. Coste espression as arferisso a ‘d pràtiche religiose ch’a dan nàusia, probabil mangé ‘d carn con sò sangh andrinta, o mangé ‘d ròba proibìa da la lej ëd Nosgnor.

3. O “mia ca”.

4. O “dla tèra”.

5. O “dij vent meridionaj”.