1Son-a ‘l còrn ëd guèra! La dësgrassia a plan-a parèj 'd n'òja dzura ‘l pòpol ëd Nosgnor, përchè ch’a l'han tradì mia aleansa e a son nen ëstàit fedej a mia Lej. 2Israel a peul crijé anvers ëd mi coma ch'a veul, an ciamand agiut. A diso: “Nosgnor! Noi soma Israel! Nojàutri it conossoma!”, ma a servirà a nen.
3Israel a l'ha arfusà lòn ch’a sarìa sò bin, e për lòn a sarà përseguità dai sò nemis. 4A l’han ancoronà ‘d rè sensa mia autorisassion, e sernù dij cap sensa mia aprovassion. A l’han fasse d’idoj con sò argent e sò òr, e lolì a sarà soa roin-a ‘d lor. 5Samaria! Campa ant la mnisera col tò idol a forma ‘d vailèt! A dzurvivran nen tant pì a longh sensa d’esse castigà, a n’anfà nen ch’a sio dj’Israelita! 6Col idol a l'é l’euvra 'd n'artisan, a l'ha gnente ‘d divin[1]: a sarà sfrisà 'l vailèt ëd Samarìa. 7E da già che a l'han sëmnà 'd vent a cheujeran tempesta. Ëd gran sensa spì a darà pa ‘d farin-a, e se për asar a na pòrta, as lo mangëran ëd forësté.
8Israel a l'é stàit travondù: adess a l'é an mes a le nassion parej 'd n'ola sensa gnun valor. 9A son adresasse a l’Assìria tanme ‘n borich servaj ch’a raminga solengh. Coj d’Efraim a son fasse 'd morose. 10Ch’as në faso d'àutre an tra le nassion: mi i-j butrai ansema e da sì a pòch a l’avran da patì sota ‘l pèis dël rè d’Assiria[2].
11Efraim a l'ha moltiplicà j'autar, ma j'autar a son ëvnùit a esse për chiel n’ocasion ëd pecà. 12I l'hai scrivuje vàire comandament dla Lej, ma lor a l’han consideraje 'd ròba forëstera. 13Lor a smon-o 'd sacrifissi e a në mangio la carn, ma Nosgnor a-j agradis pa; chiel as n'avisrà 'd soa përversità e a castierà ij pëccà: a dovran torné an Egit.
14Israel a l'é dësmentiasse 'd sò Creator e a l'ha fabricà 'd templ; Giuda a l'ha moltiplicà soe sità fortificà, ma mi i mandrai 'l feu dzora 'd soe sità e a divorerà cole sitadele.
O “a l’é nen un dio”, “a l’é nen Nosgnor”.
O “d’un rè potent”.