Isaia

4

¹An col dì-là set fomne as contendran n’òm e a-j diran: “It saroma nen ëd pèis, nì për mangé, nì për vestisse, basta mach ch’it në ciape për fomna e ch’i portoma tò nòm. Tirne fòra dlë dzonor ëd resté sole”.

Ij dzurvivù ‘d Gerusalem

²An col dì-lì la druensa che ‘l Signor a darà al pais a sarà na coron-a ‘d glòria e dë splendrior pr’ ij dzurvivù d’Israel; ël frut dla tèra a-j ampinirà d’onor e ‘d prestis. ³Col che a sarà restà a Sion a vnirà ciamà “pòpol sant” parèj dij survivant: a saran anregistrà për memorieje a vita an Gerusalem. ⁴Quand che Nosgnor a l'avrà lavà le mace dle fije 'd Sion e purificà Gerusalem dal sangh ëspantià, con lë spìrit dël giudissi e lë spìrit ëd purificassion, ⁵a sarà antlora che Nosgnor a formerà, dzora ‘d tuta l'estension dël mont ëd Sion e ansima soe ciambreje, na nìvola 'd fum për ël di e në splendrior ëd feu anvisch për la neuit; na tenda a sarà 'd protession për tuta soa grandëssa, ⁶e a sarà tanme un pavajon për feje ombra 'd di contra 'l ruin dël sol e a sosta e protession da la tempesta e da la pieuva.