Ël Salmista a cissa ‘l pòpol ëd Nosgnor a nen fidesse a coj che an ësto mond a fan mostra d’avèj ëd podèj, ma mach an Nosgnor, ël giust rè d’ësto mond ch’a l’ha a cheur la sòrt ëd coj ch’a son ënt ël bzogn.
1Aleluja! Làuda Nosgnor, ànima mia! 2I laudrai Nosgnor për tuta la vita e fin-a con mè ùltim respir i cantrai ‘d làude a Nosgnor! 3Fid-te nen a coj che an ësto mond a l’han ëd podèj. Lor a peudo nen salvete. 4quand ch’a rendo l’ànima, lor a artorno a la tèra, e tùit ij sò proget a meuiro con lor. 5Beat, pitòst, coj ch’a l’han ël Dé ‘d Giacòb coma sò agiùt e che soa speransa a sta ant Nosgnor sò Dé. 6A l’é chiel ch’a l’ha fàit ël cél e la tèra, ël mar e tut lòn ch’a-i sta. Chiel a mantniss sèmper soe promësse. 7Chiel a rend giustissia a coj ch’a son crasà e dà da mangé a coj ch’a l’han fam. A l’é Nosgnor ch’a libera ij përzoné. 8A l’é Nosgnor ch’a deurb j’euj dij bòrgno. Nosgnor a fà sté sù an pé coj ch’a son cargà ‘d fardèj. Nosgnor a veul bin a coj ch’a son giust. 9Nosgnor a goerna ij forësté ch’a stan an tra ‘d noi. Chiel a goerna j’orfanin e le vidoe, ma a rend inùtij ij pian dij malfasent. 10Nosgnor a regna për sèmper. Chiel a l’é ‘l tò Dé, ò Gerusalem, pr’ sécoj dij sécoj. Aleluja!