Ij Salm

63. Nosgnor, ti ‘t ses mè Dé, a l’alba i son a l’arserca ‘d ti

Lë scritor an fà conòsse soa granda anvìa dë sté a la presensa ‘d Nosgnor e a fortiss con fiusa che Nosgnor a farà giustissia dij sò nemis.

¹Salm ëd David, quand ch’a l’era artirasse ant ël desert ëd Giuda. Nosgnor, ti ‘t ses mè Dé, a l’alba i son a l’arserca ‘d ti. Mia ànima a l’ha sèj ëd ti; tut mè còrp a l’ha anvìa ‘d ti an costa tèra brusà dal sol anté ch’a-i é nen d’eva. ²I l’hai vëddute al santuari e i son ëstàit testimòni ëd tò podèj e splendrior^[1]. ³Vera, përchè fé l’esperiensa ‘d tò amor fedel a l’é mej che la vita midema; për lòn ij mè làver at laudran. ⁴It rendrai làude për tuta mia vita an alvand mie man anvers a ti an preghiera. ⁵Le sodisfassion ch’it ëm das a son motobin ëd pì che pijé part a ‘d festin pien ëd ròba bon-a da mangé. It darai làude con ëd cant ëd gòj. ⁶I stago dësvij durant le ore dla neuit mach për pensé a ti, ⁷përchè it ses ëstàit ti mè agiut e i son content dë sté a l’ombra ‘d toe ale. ⁸Im ten-o strèit a ti: toa man fòrta am ten e i peudo sté sicur. ⁹Ma coj ch’a comploto për masseme a saran lor ch’a ‘ndran an ruin-a. A saran lor a calé giù ant l’ancreus ëd la tèra. ¹⁰A tombran vìtime dla spa e ij siacal a-j mangeran. ¹¹Ma ‘l rè a s’arlegrerà an Nosgnor. Tuti coj ch’a giuro ‘d dì la vrità at laudran, ma ij busiard a saran fàit tase.

Nòte

1. O “glòria”.