Salm 2

Ij Salm

2. Përchè le nassion a cisso ‘d tumult

An ës salm regal l’autor a diciara cola ch’a l’é la granda statura dël rè davìdich, ch’a l’é stàit sernù da Nosgnor e a buta an sl’avis le nassion e ij sò governant ch’a l’han da sogetesse a l’autorità ‘d Nosgnor e ‘d sò vissi-regent sernù.

¹Përchè le nassion a cisso ‘d tumult e ij pòpoj a buto an pé ‘d complòt tant inùtij? ²Ij rè dla tèra a pijo j’arme, ij sovran a tësso dj’antrigh contra Nosgnor e contra ‘l rè che chiel a l’ha consacrà^[1]. ³“S-ciapoma soe caden-e”, lor a crijo, “gavomse ‘l giov ch’a l’ha butane ans ël còl”. ⁴Col ch’a l’é astà an sël tròno dël cél, contut, ëd lòn as na fà mach na ghignada; Nosgnor a-j fà dë sbefie. ⁵Peuj a-j parla rabios e a-j fà avèj lë sparm a còl, ⁶përchè a-j dis: “A l’é mi ch’i l’hai consacrà mè rè a Sion, an mia montagna santa”.

⁷Ël rè a fortiss ës decret ëd Nosgnor: “Nosgnor a l’ha dime: ‘Ti ‘t ses mè fieul. Ancheuj i son dventà tò Pare. ⁸A l’é pro ch’im lo ciame e mi it darai ij pòpoj coma toa ardità, ël mond antregh a sarà tò teniment, ⁹It jë s-ciapëras con na bara ‘d fer, it jë faras a tòch tanme ‘n vas ëd creja”.

¹⁰A l’é për lòn, voi ij rè, ch’i farie bin a d’avèj ëd bon sens! I seve stàit butà ans l’avis, voi, ij governant ëd la tèra. ¹¹Buteve al servissi ëd Nosgnor, rendje l’adorassion, vnì tërmolant a feje omagi, ¹²Sogeteve al Fieul regal ëd Nosgnor, përchè chiel a podria anrabiesse e vojàutri i podrie esse bin fàit a tòch, soa zara a podrìa anfiamesse ant un moment. Tutun, a l’avran motobin ëd gòj coj ch’as buto sota soa protession.

Nòte

1. O “Óit”,“Onzù”, “Crist”, ël Mëssìa.