1Coste-sì a son j’istrussion[1] pr’ ël sacrifissi ‘d riparassion[2]. A l’é na còsa santa dël gré pì àut[3]. 2Che la vìtima smonùa an sacrifissi a sia sgorzà ant ël midem leugh andova ch’a së sgorzo le vìtime smonùe an olocàust. Ël sacerdòt a na farà l’aspersion dël sangh tut d’antorn a l’autar. 3Peui a smonrà tute le part grasse dla vìtima: la coa, la grassa ch’a coata le ventraje, 4ij doi rognon con tuta la grassa ch’a l’han dëdzora, la grassa dij lomb e ‘l loèt dël fidich, tirà fòra con ij rognon. 5Ël sacerdòt a farà brusé tut sòn an sl’autar; a sarà consumà dal feu an onor ëd Nosgnor. Sto-sì a l’é ‘n sacrifissi ‘d riparassion.
6Tuti j’òm e ij fiolin ch’a ‘parten-o a le famije sacerdotaj a podran mangé la carn dë sti sacrifissi-sì, tutun a l’avran da mangela ant un leugh sacrà. A l’é na còsa santa dël gré pì àut. 7Tant për ël sacrifici 'd riparassion coma pr’ ël sacrifici pr’ ël pecà, la lej a l'é la midema: la carn dla vítima a l'é për ël sacerdòt ch’a fà ël rit d'espiassion. 8Cora che quaidun a smon-a n’olocàust, la pel dla vìtima a sarà pr’ ël sacerdòt. 9‘Dcò a sarà pr’ ël sacerdòt ch’a smon-a l’oferta ‘d farin-a, tant s’a l’é cheuita al forn, com s’a l’é preparà ant na pèila o an sla piastra[4]. 10Tute j’àutre oferte ‘d farin-a, ampapëttà con d’euli o sensa, a saran për tùit ij dissendent d’Aron, sensa distinsion.
11Coste-sì a son j’istrussion pr’ ël sacrifissi ‘d comunion[5] smonà a Nosgnor. 12S’a l’é ‘n sacrifissi d’assion ëd grassie, a smonran, con la vìtima, na gionta ‘d galëtte cheuite sens’ alvà e ampapëttà d’euli, fogasse sens’ alvà onzùe d’euli, e fior ëd farin-a cheuita an forma 'd torta farsìa d'euli. 13Con la vìtima dël sacrifissi ‘d comunion smonù an assion dë grassie, a presenteran, con lòn ch'a l'han fàit cheuse, n' oferta 'd pan con alvà. 14Da minca un-a ‘d coste oferte diverse, na part a sarà presentà tanme tribut a Nosgnor, Costi aliment a saran pr’ ël sacerdòt ch’a l’avrà fàit l’aspersion con ël sangh dla vìtima oferta an sacrifissi d’ comunion. 15La carn dël sacrifissi ‘d comunion smonù an assion ëd grassie, as la dovrà mangé ‘l midem dì ch’a vnirà smonùa, sensa lassene për l’andoman. 16Ma se la vìtima a l’é smonùa an compiment d’un vot o coma n‘oferta volontaria, a sarà ‘dcò mangià ant ël midem dì ch’a vnirà smonùa; ma s’a na vansa, as podrà mangesne ‘l dì dòp. 17Nopà, lòn ch’a vansa dla carn dël sacrifissi, as la dovrà brusé dël tut. 18Che, se ‘l ters dì quaidun ancora a mangia ‘d carn ëd sò sacrifissi ‘d comunion, Nosgnor a l’avrà nen piasì ‘d cola oferta ni la tnirà an bon cont, përchè cola carn a sarìa coma cola ‘d carògne. Se quaidun a la mangia, a l’avrà da porté ‘l pèis ëd soa colpa. 19Se cola carn a l’avèissa tocà për darmagi quaicòsa d’impur, as dovrà pa mangene, ma a ventrà brusela. Dla midema manera, mach col ch’a l’é an condission ëd purëssa ritual a podrà mangene. 20Tutun, se quaidun ch’as trova an condission d’impurità ritual, a mangia la carn d’un sacrifissi ‘d comunion smonù a Nosgnor, col-lì a sarà rajà da sò pòpol.
21Chicassìa ch’a l’abia tocà cheicòsa ‘d nen pur, ch’a sìa ‘d n’ordura uman-a o ‘d na quai bestia o bestiëtta impura, e apress ëd lòn, a mangia ‘d carn d’un sacrifissi ‘d comunion smonù a Nosgnor, chiel-lì a sarà rajà da sò pòpol.
22Nosgnor a l’ha ancora parlaje a Mosè. A l’ha dije: 23Faje savèj sossì a j’Israelita: ’Mangé gnun-a grassa nì ‘d beu, nì ‘d feja, nì ‘d crava. 24La grassa ‘d na bestia mòrta da sola o fàita a tòch da na bestia ferosa, as podrà contut dovresse për d’àutri usagi, ma i na dovreve mai, ëd gnun-a manera, mangene vojàutri. 25Parèj ëdcò chicassìa ch’a vada a mangé ‘d grassa ‘d quaidun-e dle bestie smonùe coma n’oferta për esse brusà an onor ëd Nosgnor, a sarà rajà da sò pòpol. 26An qualsëssìa leugh i dovèisse trové o sté, i l’eve mai da mangé ‘d sangh, nì d’osej nì d’àutre bestie, 27përchè tuti coj ch’a mangeran dël sangh a saran rajà da sò pòpol’”.
28Nosgnor a l’ha parlà ancora a Mosè. A l’ha dije: 29‘Faje savèj sossì a j’Israelita: ‘Col ch’a smon-a a Nosgnor un sacrifissi ‘d comunion, a l’ha da smonje la part dla vìtima ch’a-j corispond. 30A presenterà con soe man la part destinà a Nosgnor, visadì, la grassa e ‘l pét. A butrà la grassa dëdnans al pét e a smonrà tut dëdnans a Nosgnor. 31Ël sacerdòt a brusrà la grassa an sl’autar, ma ‘l pét a sarà për Aron e ij sò dissendent. 32Dij vòstri sacrifissi ‘d comunion i presentereve ‘dcò la cheussa drita dla vìtima, e apress i na fareve don al sacerdòt. 33Costa cheussa a l’é pr’ ij dissendent d’Aron ch’a l’avran smonù ‘l sangh e la grassa dij sacrifissi ‘d comunion. 34Përchè mi, ël Signor, dij sacrifissi ‘d comunion che j’Israelita a më smonran, i-i pijo ‘l pét ch’am presento e la cheussa arservà, e a-j na faso don al sacerdòt Aron e ai sò dissendent. Costa-sì a l’é na prescrission përpetua për j’Israelita”.
35Sossì a l’é lòn ch’a jë speta a Aron e ai sò dissendent ciapà da le oferte dàite a Nosgnor ant ël dì che Mosè a l’ha presentaje për ufissié coma ‘d sacerdòt a Nosgnor. 36Sossì a l’é lòn che Nosgnor a l’ha comandà ‘d deje a lor da part dj’Israelita ant ël dì che Mosè a l’ha consacraje - la porsion ch’a jë speta an përpètuo da generassion a generassion.
37Coste-sì a son j’istrussion për j’olocàust e për j’oferte ‘d farin-a, dij sacrifissi pr’ ël pecà o ‘d riparassion, dl’oferta ‘d consacrassion sacerdotal e dij sacrifissi ‘d comunion. 38Nosgnor a l’ha daje a Mosè an sël Mont Sinai, ël dì che, ant ël desert dël Sinai, ch’a l’ha comandà a j’Israelita ch’a-j smonèisso soe oferte ‘d lor.