Geremìa

2

Nosgnor as arcòrda dla fidelità che Israel a l'avìa ant ël pasà

¹La paròla che Nosgnor a l'ha adrëssame a dis: ²"Vaje a crijé sòn a j'orije 'd Gerusalem. Nosgnor a dis sòn: mi im n'avìso dl'afession ëd toa gioventura, dl'amor ëd toe promësse quand che ti 't marciave darera 'd mi and ël desert, an na tèra ch'a l'avìa pa avù dë smens. ³Israel a l'era na part santa për Nosgnor, le primìssie 'd soa cujìia; tuti coj ch'a ne mangiavo a j'ero an colpa, ël maleur a fonfava ant lor", Oràcol ëd Nosgnor.

Nosgnor a 'rciama a la memòria 'd lor l'anfedeltà dij sò antich ëd lor

⁴Scoté la paròla 'd Nosgnor, ca 'd Giacòb e tute le famije dla ca d'Israel. ⁵Sòn a dis Nosgnor: An che ij vòstri pare a l'han trovame nen giust, quand che a son ëslontanasse da mi për deje dapress a la vanità e vnì lor midem vanità a dzoneus? ⁶Lor a l'han nen dit: 'Andova é-lo Nosgnor, col ch'a l'ha fane monté dal pais d'Egit e ch'a l'ha fane marcé and ël desert ant un gerb pien ëd balatron, ant na tèra sëcca e scura, pòst andova ch'a-i passa gnun, e pa n'òm a veul ësteje? ⁷Pertant mi i l'hai mnave ant ël pais dla montagna dël Carnel për arpateve con soa fruta e soe ròbe bon-e; vojàutri i seve intraje e i l'eve anflà mè pais, mia ardità, voi i l'eva fala vnì n'abominassion. ⁸Ij sacerdòt a disìo: 'Andova ch'a l'é Nosgnor?'. Ij depositari dla lej a l'han pa conossume; ij pastor a son arvirasse contra 'd mi; ij profeta a l'han profetisà për Baal, a son andaje dapress a dj'ìdoj sensa potensa.

Nosgnor a-j fà l'acusa d'adulteri ëspiritual

⁹Ancor mi i vado a lamenteme 'd vojàutri", Oràcol ëd Nosgnor, "e a fé plenta contra ij fieuj dij vòstri fieuj. ¹⁰Passé donca ant j'isole 'd Sipr e vardé, mandeje a ciamé a Chedar e beiché da bin, vardé s'a j'é mai produvusse na ròba parèj! ¹¹Miraco che na nassion a cambia ij sò dio? E mia gent a l'ha cambià soa glòria con l'ampotensa! ¹²Céi, resté sensa paròle, sburdive, sesì da n'oror grand", Oràcol ëd Nosgnor. ¹³"Përchè mè pòpol a l'ha fàit doi delit: lor a l'han chitame, mi ch'i son la surgiss d'eva viva, për escavesse d'adòss, për fesse 'd sisterne chërpà ch'a ten-o nen l'eva.

Israel a buta soa fiusa ant ij sò alià e nen an Nosgnor

¹⁴L'é-lo fòrsi në sciav, Israel? Un sërvent, përchè as ne faso 'd ròba soa? ¹⁵Contra 'd chiel ij leon a àusso soa vos, a posso sò braj. Lor a l'han fàit ëvnì soa tèra 'n desert, soe sità brusà a l'han pa pì 'd gent. ¹⁶Fin-a coj ëd Memfi e 'd Tell Defenne a l'han tosonate la testa! ¹⁷Ses-to ne ti ch'it l'has causà sòn për avèj chità Nosgnor tò Dé, quand che at guidava an s' toa stra?

¹⁸E adess, lòn ch'a serv-lo perd-te për l'Egit a bèive l'eva dël Nil? Lòn ch'a serv-lo parte për l'Assiria a bèive l'eva dël fium? ¹⁹Che ti 't sie castigà da toa gramissia midema e che toe anfedeltà a peusso punite! Comprend e varda coma ch'a l'é brut e mèr chité Nosgnor tò Dé e 'd pì nen avèj tëmma dë 'dnans ëd mi". Oràcol dël Signor ëd j'Armeje. Ël Signor a l'é esasperà da la testarda idolatrìa d'Israel ²⁰Ohi, da vàire ti 't l'has ës-ciapà tò giov, rompù toe stache, ti 't l'has dit: 'Mi i servirai pa'. E për lòn, dzora tute le colin-e àute e sota tuti j'erbo verd, ti 't ses cogiate parèj 'd na bagassa.

²¹Mi, contut, i l'avìa piantate coma n'erbo sernù, tut antregh dë smens soasìa. Com it l'has fàit a cambiete për mi an such servaj ëd na vigna strangera? ²²Quand che ti 't faras la lessìa con la potassa, an butandje motobin ëd savon, toa përversità a restrà marcà dë 'dnans a mi", Oràcol ëd Nosgnor Dé. ²³"Coma che 't ancales-to a dì: 'I son pa maunëtta, i l'hai nen seguità ij Baal'. Varda le pianà 'nt la Valada, arconòss lòn che ti 't l'has fàit. Gamela sensa sust, che a cor da tute le bande. ²⁴Sòma servaja costomà al desert; ant ël gigèt ëd toa anvìa it susnisse l'ària; chi a peul fermé tò desideri? Coj ch'a la serco a l'hai mai da strachesse; an sò mèis a la trovran sèmper. ²⁵Bèica bin che tò pé a vada pa a resté dëscaussà e che toa gola a sia nen sùita! Ma ti 't rësponde: 'Nò, a serv a nen, përchè mi i veuj bin a jë strangé, i veuj andeje dapress'.

²⁶Coma ch'as vërgògna 'n làder ciapà an sël lobiòt, parèj coj ëd la ca d'Israel a saran moch moch, lor, ij sò rè, sò cap, ij sò sacerdòt e ij sò profeta. ²⁷A-j diso a un tòch ëd bòsch: 'Ti 't ses mè pare', e a na pera 'It l'has generame'. A mi am viro le spale e nen la front; ma al temp dël maleur a crijo: "Àuss-te, salva nojàutri!". ²⁸E 'ndova ch'a son ij dio ch'i seve fave? Ch'as àusso, se a peulo salvete, ant ël temp ëd tò maleur; përchè ij tò dio a son an bon nùmer parèj dle toe sità! ²⁹Përchè iv la pijeve con mi? Tuti voi i seve nen stame fedej". Oràcol ëd Nosgnor. ³⁰A dzoneus a l'han frapà ij vòstri fieuj, vojàutri i l'eve pa amprendù la lession. Vòstra midema spa a l'ha mangià parèj d'un leon ch'a dëstruv.

³¹Che 'd generassion! Pròpi voi i deve da ment a la paròla 'd Nosgnor! Son-ne miraco vnùit a esse un desert për Israel o na tèra 'd top ës-ciass? Përchè mia gent a dis: I soma vnùit grand, i faroma pa pì artorn da ti? ³²As dësmentia fòrse na sposa dij sò ornament, na vèrgin ëd soa s-cirpa? Pura mia gent a l'è pì nen visass-ne 'd mi për vàire temp. ³³Coma ch' it ses bon a serne toa stra an sërcand chi ch'at veul bin! Për lòn it l'has mostraje toe costume 'dcò a le ludrie. ³⁴Fin-a an brova 'd toe vestimente as treuva 'l sangh ëd pòvra gent, ch'it l'has nen ciapà mentre a scassinavo, ma davzin a tute le roj. ³⁵Pura ti 't proteste: 'Mi i son nossent! Soa flin-a a l'é già lontan-a da mi'. I son sì a intré 'n giudissi con ti, përchè ti 't l'has dit: 'I l'hai pa pecà'. ³⁶Përchè it ses ardovute tant vil ant ël cambié stra? Ëdcò da l'Egit it saras delusa coma che ti 't ses ëstalo da l'Assiria. ³⁷Ëdcò da là it torneras con le man an sla testa, përchè Nosgnor a l'ha taparà vìa coj ch'it l'avìe fiusa: gnun vantagi da lor.