Salm 11

Ij Salm

11. Nosgnor a l’é mia sosta

Ël Salmista a ‘rfuda ‘l consej dë scapess-ne lonta dai sò nemis pericolos, e a conferma che chiel a l’ha fiusa ant ël caràter giust ëd Nosgnor. A-j ciama che l’esecussion ëd sò giudissi ëd condan-a a sia dëscadnà dzura tùit ij malfasent.

¹Nosgnor a l’é mia sosta. Coma peudeve dime “Vatne, osel, a ‘rfugete an montagna!”? ²Varda: ij gram a son lì ch’a tendo ij sò arch, a l’han la flecia posà a la còrda pronta për tiré ant l’ombra drit al cheur dij giust. ³Ij fondament dla lej e dl’órdin a son dësblasse: còs a podrìo mai fé ij giust?

⁴Ma Nosgnor a stà an sò Templ sant; Nosgnor ancora a l’ha sò tròno ant ël cél. Da là a bèica ‘l mond e a osserva tute le përson-e ch’a-i son an sla tèra. ⁵Chiel a esàmina tant ij giust che ij gram. Chiel a l’ha an òdio coj ch’a-j pias la violensa. ⁶Ch’a fasa pieuve ‘d feu e ‘d sorfo dzura j’ingiust; ch’a-j punissa con ëd vent afoà. ⁷Përchè Nosgnor, ch’a l’é giust, a-j pias la giustissia. J’òm giust a lo vedran an fàcia.