1Álef. Coma resta! Nosgnor an soa flin-a a l'ha butà a la scur la fija 'd Sion! A l'ha campà giù dal cel an sla tèra la glòria d'Israel! Sensa pa pì avisesne 'd sò marciapé ant ël di 'd soa flin-a.
2Bet. Nosgnor a l'ha dëstrovù sensa misericòrdia tute le ca 'd Giacòb; a l'ha, an soa flin-a, dàit ël gir a le fortësse dla fija 'd Giuda, a l'ha faje robaté për tèra; a l'ha profanà 'l regn e ij sò cap.
3Ghimel. Chiel a l'ha trancià, con sò fot afoà, tuta la fòrsa d'Israel, tirà andaré soa drita dëdnans al nemis; a l'ha viscà an Giacòb na splùa 'd feu che a divora tut d'antorn.
4Dàlet. Chiel a l'ha tëndù sò arch tanme un nemis; Soa drita a l'ha aussala coma n'aversàri; A l'ha fàit meuire tùit coj che a l'ero pì car a sò euj; a l'ha spantià soa flin-a parèj d'un feu an sla tenda dla fija 'd Sion.
5He. Nosgnor a l'é vnùit esse tanme un nemis, a l'ha dëstrovù Israel, a l'ha dvorà tùit sò palass, a l'ha dàit ël gir a soe fortësse; a l'ha ampinì la fija 'd Giuda 'd plente e gémit.
6Vav. Chiel a l'ha vastà soa tenda parèj d'un giardin[1], a l'ha dësblà 'l leu 'd soa ciambréia; a l'ha fàit dësmentié an Sion le feste gròsse e 'l Saba, e, an soa flin-a afoà a l'ha dëspresià 'l re e'l sacerdòt.
7Zain. Nosgnor a l'ha arpossà sò autar, a l'ha arpudià sò santuari; chiel a l'ha butà ant le man dël nemis le muraje dij sò palas; a l'é vos che a crija ant la ca dël Signor parèj d'un di 'd festa gròssa.
8Chet. A l'ha pensà Nosgnor ëd dëstrùe la muraja dla fija'd Sion, chiel a l'ha tirà la còrda për le mzure, pa tirà andaré soa man për chité 'd dësblé, e a l'ha desolà rampar e bastion:che a langhìsso ansema.
9Tet. Le soe pòrte a son fongà sota tèra, chiel a l'ha dëstruine e sfrisane le bare; sò re e ij sò prinsi a son an tra le gent; a-i é pa pì na Lege! ij sò profeta istess a l'han pì nen vision ëd Nosgnor.
10Iòd. Lor a son setà për tèra, an guernand ël silensi, ij grand ëd la fija 'd Sion; lor a son butasse dla póer an sla testa, a son vestisse 'd sach. A spòrzo la testa vers la tèra, le vergin ëd Gerusalem.
11Caf. As consùmo ij mè euj, da le lerme. A beujo mie ventraje,a së spàntia për tèra mè afel. A l'é për grinor che la fija 'd mia gent a l'é tuta an ruin-a e che s'anechilìsso masnà e puparin an sle piasse dla sità.
L'original ebràich a sarìa pa "Gan (giardin)" ma "Ganav: làder".