Esdra

3

Ristabiliment dl’autar e arprèisa dij servissi religios

¹Rivà ch’a l’era ‘l mèis ch’a fà set dl’ann, j’Israelita ch’a l’ero giumai stabilisse an soe borgià, a son samblasse tùit ansema^[1] a Gerusalem. ²Ël sacerdòt Giosué, fieul ëd Iosadach, ansem ai sò frej e j’àutri sacerdòt, e Zorobabel, fieul ëd Sealtiel con ij sò parent, a l’han torna butà an pé l’autar dël Dé d’Israel për podejne smon-e j’olocàust, coma ch’a l’é scrit ant la lej ëd Mosè, òm ëd Nosgnor. ³Malgré la tëmma ch’a-j fasìo j’abitant dël pais, a l’han torna fissà l’autar dzora soe fondassion antiche e a l’han faje l’oferta ansima dj’olocàust dla matin e dla sèira an onor ëd Nosgnor. ⁴J’Israelita a l’han selebrà ‘dcò, coma ch’a l’é prescrit, la festa dij Tabernacol. Minca un dij dì ‘d festa a l’han smonù ‘l nùmer d’olocàust ch’a l’é comandà. ⁵Da antlora a l’han smonù minca dì l’olocàust përpètuo, j’olocàust dla festa dël prim dì dël mèis e ‘d tute le festività consacrà a Nosgnor, sensa conté j’olocàust ch’a smonìo ‘d manera volontaria. ⁶Parèj, dal prim dì dël mèis ch’a fà set a l’han ancaminasse a smon-e d’olocàust a Nosgnor, combin ch’a-i fusso gnanca ancora le fondassion dël neuv templ ëd Nosgnor.

Inissi dl’arcostrussion dël Templ

⁷Apress, con l’autorisassion ëd Ciro, rè ‘d Persia, a l’han negossià, pagandje con ëd dné, ëd picapere e ‘d murador, e ‘dcò a l’han fàit dij contrat con dij marcand ëd Sidon e ‘d Tir përchè, an cambi ‘d mangé, ëd beiveragi e d’euli, a tramudèisso ‘d bòsch ëd sitron dël Liban për mar fin-a a Giafa.

⁸A l’é stàit a lë scond ann ch’a son rivà al Templ ëd Gerusalem, lë scond mèis, che Zorobabel, fieul ëd Sealtiel e Giosué, fieul ëd Iosadach, con lòn ch’a-i restava dij sò frej, sacerdòt, levita e tuta la gent tornà a Gerusalem da la përzonìa, a l’han ancaminà l’euvra, e a l’han daje ai levita dai vint agn an sù la diression dij travaj dël Templ ëd Nosgnor. ⁹Giosué, ij sò fieuj e ij sò frej, Cadmiel, Binui e Odavia, a son butasse ansema d’un seul cheur a dirige j’ovrié dl’imprèisa dël Templ. A colaboravo con lor ij levita dissendent ëd Chenadad con ij sò frej, fieuj e ij levita.

¹⁰Quand ij costrutor a l’han butà le fondassion dël templ ëd Nosgnor, a son presentasse për laudé Nosgnor, conform a le disposission ëd David, rè d’Israel, ij sacerdòt con ij sò parament, con le trombe, ansema ai levita dissendent d’Asaf, con ëd cimbali.

¹¹Lor a cantavo ‘d làude e ‘d ringrassiament a Nosgnor a cor alternà: ”Përchè ch’a l’é brav, përché soa grassia anvers a Israel a dura për sèmper!”. E tut ël pòpol a crijava ‘d grand’ aclamassion an laudand Nosgnor përchè a j’ero stàite campà le fondassion ëd sò templ. ¹²Tutun, vàire an tra ij sacerdòt e ij levita, e ij cap ëd famija ansian, ch’a l’avìo vëddù ‘l templ ch’a-i era prima, antramentre ch’as campavo le fondassion neuve ‘d cost templ sota ai sò euj, a pioravo aussand la vos, ma la pì part a crijavo sèmper ëd pì ‘d gòj e d’argiojissansa. ¹³Parèj che gnun a podìa fé la distinsion an tra ‘l rabel dij crij d’argiojissansa dal ciadel ëd la plenta dla gent, përchè ‘l pòpol a crijava da fesse sente motobin da lontan.

Nòte

1. Let. “tanme ‘n sol òm”.