Sacarìa 1

Sacarìa

Introdussion

¹Ant ël mèis ch’a fà eut dlë scond ann dël regn ëd Dario, Nosgnor a l’ha adressà soa paròla al profeta Sacarìa, fieul ëd Berechìa, fieul d’Ido. A l’ha dije:

²“Mi, ël Signor, i j’ero motobin anrabiame contra dij vòstri antich^[1]. ³Ora, contut, dije al pòpol d’Israel: “Ël Signor dl’univers av fà savèj sossì: Torné a mi^[2] e mi i tornerai a voi. I lo diso mi, ël Signor dl’univers. ⁴Sie nen com ij vòstri antich, che ij profeta ‘d sò temp a l’avìo dije da part dël Signor dl'univers ch’a chitèisso sùbit ëd marcé an sëd senté sbalià e ch’as dëstornèisso sùbit da soe assion grame. Ma lor a l'avìo pa scotame e a l’avìo gnanca dame da ment. I lo diso mi, ël Signor. ⁵Ma ij vòstri antich dova ch’a son adess? E ij profeta, miraco a vivran për sèmper? ⁶Tutun, a son ij mè comandament e ij mè decret, coj ch’i l’avìa daje ai mè servitor ij profeta, ch’a son restà pì a longh dij vòstri antich! Antlora lor a son artornà a mi e a l’han arconossù che mi, ël Signor dl’univers, i l’avìa trataje precis coma ch’i l’avìa pensà ‘d feje për colpa ‘d soa condòta e ‘d soe euvre.

Prima vision: ij cavaj

⁷Lë scond agn dël regn ëd Dario, ël dì vintequat dël mèis ëd Sebat (ël mèis ch'a fà óndes), Nosgnor a l’ha adressà soa paròla al profeta Sacarìa, fieul ëd Berechìa, fieul d’Ido. ⁸Ëd neuit, ant na vision, i l’haI vëddù ‘n silivalié ch’a montava ‘n caval ross. A stava ant na val profonda an mes a ‘d busson ‘d mortela. Darera ‘d chiel a-i era d’àutri cavaj ross, giajolà e bianch. ⁸A-i era un lì davzin e i l’hai ciamaje: “Monsù, chi ch’a son coj-là?”. ⁹9 A l’era n’àngel e a l’ha rëspondume: “Ora it lo faso savej”. ¹⁰Ël sivalié ch’a stava an tra le mortele a l’ha dit: “I soma coj che Nosgnor a l’ha mandà a përcore la tèra”. ¹¹Antlora j’àutri sivalié a l’han confermà l’istess a l’àngel ëd Nosgnor ch’a stava an mes a le mortele. A l’han dije: “I l’oma përcorù la tèra e adess tut a l’é pacifich e chiet”. ¹²L’àngel ëd Nosgnor a l’ha sclamà: “Signor dl’univers, a son già stant’agn che ti ‘t ses stàit anrabià contra Gerusalem e contra le sità ‘d Giuda: vàire ‘d temp tarderas-to ancora a d’avèjne compassion?”. ¹³Nosgnor a l’ha rësponduje a l’àngel ch’am parlava con paròle ‘d compassion e ‘d benevolensa. ¹⁴Virandse anvers ëd mi, l’àngel a l’ha comandame che mi i proclamèissa sto mëssage dël Signor dl’univers: “I-j veuj bin ëd manera motobin gelosa a Gerusalem e a Sion. ¹⁵Nopà, granda a l’é mia indignassion contra le nassion ch’a vivo tranquile quand ch’am vëddìo indignà contra mè pòpol e ch’a son profitass-ne për feje ‘d mal. ¹⁶A l’é për lòn che mi, ël Signor, i diciaro ch’i tornerai a d’avèj compassion ëd Gerusalem. Mè templ a sarà rifabricà e la sità a sarà arcostruvìa. I lo diso mi, ël Signor dl’univers. ¹⁷L’àngel a l’ha ciamame përch’ i proclamèissa ancora: “Sossì a nunsia ‘l Signor dl’univers: ‘Mie sità a torneran a esse pien-e ‘d beni e i l’avrai torna compassion ëd Sion e i seguiterai a voleje bin a Gerusalem”.

Sconda vision: ij quat còrn

¹⁸Peuj i l’hai aussà j’euj e costa vira i l’hai vëddù quat còrn. ¹⁹Parèj i l’hai ciamaje a l’àngel ch’am parlava. “Còs é-lo ch’a veulo dì sti còrn?”. A l’ha rëspondume: “Sti-sì a son ij quat còrn ch’a l’han sbardlà Giuda, Israel e Gerusalem”. ²⁰Peui Nosgnor a l’ha fame vëdde quat fré. ²¹I l’hai ciamaje: “Còsa ch’a ven-o a fé adess sti-sì?”. A l’ha rëspondume: “Coj-là a son ij còrn ch’a l’han dëspërdù Giuda, a la mira che pì gnun as ancalava d’aussé la testa; ma costi-sì a son ëvnùit për demolì, për campé giù le potensa dle nassion ch’a aussavo ij còrn contra ‘l pais vd Giuda për sbardlene la gent”.

Nòte

• 1. O “pare”.

  2. O “arfé la pas”.