Surtìa

1

Prosperità dj'Ebreo an Egit

¹Costi-sì a son ij nòm dj'israelita ch'a son intrà an Egit con Giacòb; lor a son rivà ognidun con soa gent. ²Ruben, Simeon, Levi, Giuda, ³Issacar, Zabulon, e Beniamin. ⁴Dan e Neftali. Gad e Aser. ⁵Ij dissendent diret ëd Giacòb a j'ero stanta përson-e. Giusep, chiel, an l'era già an Egit. ⁶Peui Giusep a l'é mòrt, parèj coma tùit ij sò frej e tuta cola generassion. ⁷J'israelita a j'ero stàit dru e a j'ero moltiplicasse, e a son dventà 'd bon nùmer e motobin potent, a la mira che 'l pais a l'era ampinisse 'd lor.

Crasament ëd j'Ebreo

⁸A l'é vnùit al podêj an Egit un rè neuv ch'a l'avìa mai conossù Giusep. ⁹Chiel a l'ha dije a soa gent: "Vardé-sì, la gent d'Israel a l'é vnùita pì 'd bon nùmer e pi potenta che nojàutri. ¹⁰Fomse furb con lor^[1]: i l'oma da fé quaicòsa për ampedine la chërsùa, dësnò, s'a-i rivèissa mai na guèra, a podrìo fé n’aleansa^[2] con ij nòstri nemis. I combaterìo contra 'd noi për peui scapé^[3] dal pais".

¹¹Parèj a l'han forsà j’israelita a travajé për j’Egissian coma dë s-ciav. A l’han amponuje 'd sovrintendent crudej ch’a-j fasìo travajé pes che ‘d burich^[4]. A l'é parèj ch'a son për craseje ancora 'd pì la vita, a son ëstàit forsà a fabriché për Faraon le sità-depòsit ëd Pitom e Ramses. ¹²Ma pì a-j crasavo la vita, pì lor a chërsìo 'd nùmer e a strabondavo; e për j’egissian a l'é ancaminasse a sent-se coma na carcaveja la presensa dij fieuj d'Israel e a j’avìo an ghignon. ¹³J'Egissian, për lòn, a l'han faje travajé për fòrsa sensa pietà. ¹⁴A l'han renduje la vita mèra obligandje a la preparassion ëd creja e 'l modlagi dij mon e con tute sòrt ëd travaj dij camp. A tuti costi travaj ad l'han obligaje con la violensa.

¹⁵Ël rè d'Egit a l'ha mandà a ciamé le levatris ëd le fomne dj'Ebreo, ch'as ciamavo Sifra e l'àutra Pua: ¹⁶"Quand che vojàutre i giutreve^[5] le fomne dj'Ebreo a partorì^[6], controlé bin: s’a l’é un masc-cc, felo meuire, ma s'a l'é na fumela lassela vive". ¹⁷Ma le le levatris a l'avìo timor ëd Nosgnor e a l'han pa fàit lòn ch'a l'avìa dije 'l ré d'Egit e a l'han lassà vive ‘dcò ij mas-cc.

¹⁸Ël ré d'Egit, parèj, a l'ha torna ciamaje e a l'ha dije: "Përchè l'eve-ne fàit sòn e i l'eve lassà vive i mas-cc?". ⁹Lor a l'han rësponduje a Faraon: "Le fomne dj'Ebreo a son pa coma le Egissian-e, lor a son fòrte. Prima che la levatris a riva dacant a lor, a son già pajolà". ²⁰Nosgnor a l'ha protegiù le levatris; për lòn ch'a riguarda la gent, a l'é vnuita de bon nùmer e motobin potenta. ²¹E për la rason che le levatris a l'avìo timor ëd Nosgnor, a l'ha acordaje d’avèj na bela famija ‘dcò lor.

²²Faraòn a l'ha dàit antlora cost comand a soa gent: "Tuti ij mas-cc ch'a nassran a j’Israelita, ch'a sio campà ant ël fium Nil, ma i lassereve vive le fije".

Nòte

• 1. O “Pijoma dë mzure prudente”.

  2. O “farìo pì gross ël nùmer dij nòstri nemis”.

  3. O “seurte”.

  4. O “për craseje ancora 'd pì la vita con ij travaj ch'a l'avrìo pretendù”.

  5. O “vijereve”.

  6. O “vardé an tra le doi pere ch'a fan da sedil për ël part”.