Salm 3

Ij Salm

3. Ij nemis ch’i l’hai I peuss gnanca conteje!

Ël salmista a arconòss ch’a l’ha tanti nemis ch’a lo mnasso. Tutun, le promësse ch’a l’ha faje Nosgnor a son sicure. Për lòn a l’ha fiusa completa ch’a arseivrà la protession ch’a n’ha da manca.

¹Un salm ëd David dët temp ch’a scapava da sò fieul Absalom. Nosgnor! Ij nemis ch’i l’hai I peuss gnanca conteje! A son tanti coj ch’am dan adòss! ²A son tanti coj ch’a diso ‘d mi: “Speteve pa che Nosgnor a lo salva!” [Interludi].

³It ses ti, contut, Signor, lë scu ch’am guerna. It ses ti mia glòria, col ch’am fà ten-e la testa an àut! ⁴Quand ch’i l’hai crijà anvocand Nosgnor, da soa santa montagna chiel a l’ha rëspondume. [Interludi].

⁵I son andurmime pacifich e peui i son aussame dël tut al sicur, përchè Nosgnor a l’ha vijà fedel an sù ‘d mi. ⁶Am fà nen tëmma ij des mila nimis ch’am stan tut dantorn. ⁷Àuss-te, Signor! Mè Dé, salv-me! Pija a s-giaf ij mè nemis! Romp ij dent ai mè aversari! ⁸Mè Signor, la vitòria a ven da ti! Nosgnor! Benedìss tò pòpol. [Interludi].