1Core, fieul d'Isear, fieul ëd Cheat, fieul ëd Levi e Datan e Abiram, fieuj d'Eliab, fieul ëd Ruben, e On fieul ëd Pelet, fieul ëd Ruben, a l’han pijasse ansema d’òm 2për arviresse contra Mosè ansema a quaidun dj’Israelita, dosentesinquanta cap dla comunità, sernù da la ciambreja, gent d’arnomansa. 3Assemblasse contra 'd Mosè e Aron, a l'han dije: “I n'oma pro! A l'é tuta la comunità, a son tùit ij sò sant ch’a son sacrà, e Nosgnor a l'é an tra 'd lor. Përchè butevene dzora dla ciambreja 'd Nosgnor?”.
4Mosè sentù ch’a l’avìa lolì, a l'é prostërnasse con la front a tèra. 5Peui a l'ha dije a Core e a tuta la gent ch'a l'era con chiel: “Doman matin Nosgnor a farà conòsse chi a l'é sò e chi ch'a l'é l'òm consacrà ch’a lasserà avziné a chiel. La përson-a ch’a farà avziné a chiel a sarà col ch’a l'ha sernù. 6Vojàutri, Core e tùit ij sò partisan, fé sossì: Ciapé ‘d turiboj, 7e doman dëdnans a Nosgnor, buteje andrinta ‘d brasa e dëdzora d’ancens. L’òm che Nosgnor a sernerà a sarà chiel l’òm sacrà. É-lo che Ij Levita a l’han già nen pro da fé[1]?”.
8Mosè a l'ha dije a Core: “Donca, scoté, voi, ij fieuj ëd Levi! 9Er-lo miraco tròp pòch për vojàutri, che 'l Dé d'Israel a l'àbia dëssernuve da la comunità d'Israel, an ciamandve davzin a chiel për fé servissi ant ël Tabernacol ëd Nosgnor, an piassand vojàutri an facia 'd costa comunità ant ël moment ch’ i fase vòst ministeri për lor? 10A l'ha ciamave davzin a chiel, ti e con ti tùit tò frej, ij Levita, e vojàutri an pì i vorerìe 'dcò esse ‘d sacerdòt! 11A l’é donca contra 'd Nosgnor che vojàutri i seve samblave ansema, ti e tuta toa gent! Chi é-lo donca Aron, përchè vadene a mormoreje contra?”.
12Peui Mosè a l'ha mandà a ciamé Datan e Abiram, fieuj d'Eliab. Lor a l'han rëspondù: “I-i vniroma pa! 13É-lo forsi pòch për ti, l'avèine fàit chité 'n pais andova ch’a cola ‘d làit e d’amel për fene meuire an cost dzert, che ti 't veule ancora fete prinsi dzora 'd noi? 14Ëd pì, it l’has pa mnane ant na tèra andova ch’a scor ëd làit e d’amel, nì it l’has dane n'ardità 'd camp e 'd vërzé! Penses-to che la gent a sia bòrgna? Nojàutri i vniroma nen!”.
15Antlora Mosè a l'é anviscasse motobin ëd flin-a, e a l'ha dije a Nosgnor: “Aceta nen soa oferta ‘d lor. Mi da costi-sì i l'hai nen pijàit un borich e i l'hai mai faje tòrt a gnun dij sò!”.
16Peui Mosè a l’ha dit a Core: “Doman ti e toa compagnìa ‘d gent presenteve dëdnans a Nosgnor. Ëdcò Aron a-i sarà. 17Ti e Aron i portereve ij vòstri turìboj, e che ‘dcò a-j pòrto mincadun dij dosentesinquanta tò partisan”. 18Parèj, mincadun ëd lor a l’ha pijà ij sò turìbol, a l’han butaie dzura ‘d brasa e son piassasse a l’intrada dla Tenda dël Rëscontr, con Mosè e Aron. 19Quand Core a l’ha convocà tuta la comunità contra ‘d lor a l’intrada dla Tenda dël Rëscontr, la glòria ‘d Nosgnor a l’é comparije a tuta la comunità.
20Nosgnor a l’ha parlaje a Mosè e Aron. A l’ha dije: 21 “Separeve da costa comunità, përchè mi i vado a fela spërfondé ant un sol moment”. 22Tutun, Mosè e Aron a son prostërnasse con la front a tèra e a l’han ësclamà: “Nosgnor! Dé djë spirit ëd tuti j’esse vivent! Veus-to pijètla con tuta la comunità, cora che a l'é stàit mach un a pëcché?”-
23Nosgnor a l’ha rësponduje a Mosè: 24“Dì a tuta sta gent dë slontanesse da ‘ndoa ch’a stan Core, Datan e Abiram”. 25Mosè a l'é aussasse e a l'é andàit da Datan e Abiram; j'ansian d'Israel a son andaie d'apress. 26Ambelelà a l’ha dije a la comunità: “Slontaneve da le tende dë sti òm përvers, e toché gnente ch'a sia 'd lor, për tëmma d’esse ‘dcò vojàutri spërfondà a càusa ‘d tuti ij sò pëccà. 27E lor a son slontanasse da j’anviron dël leu anté ch’a stavo Core, Datan e Abiram. Datan e Abiram a l'ero vnùit fòra e as trovavo a l'intrada 'd soe tende, con soe fomne, soe masnà e ij fieuj. 28Antlora Mosè a l’ha dit: “Da sòn i savreve che a l'é Nosgnor ch’ a l'ha mandame për compì tute ste euvre, e ch’i l'hai nen falo 'd mia testa. 29Se costa gent a meuir ëd mòrt natural, second ël destin comun ëd tuti j’uman, antlora a l'é pa Nosgnor ch'a l'ha mandame. 30 Ma se Nosgnor a fà ‘n gran prodis, cheicòsa dë strasordinari, se la tèra a doverta soa boca për travonde tuta sta gent e tut lòn ch'a lé ‘l sò, e se lor a calo viv ant ël pais dij mòrt[2], antlora i podreve savèj che costi-sì a l'han dëspresià Nosgnor”.
31A l'avìa ancora nen finì 'd pronunsié tute coste paròle, che la tèra sota ij sò pé ‘d lor a l’é dovertasse 32e a l’ha travonduje, lor e soe famije ‘d lor, parèj coma tuta la gent ëd Core e tut lòn che a l'era ‘l sò. 33A son calà viv ant ël pais dij mòrt con tut lòn ch’a l’avìo. La tèra a l'ha curvìje e lor a son sparì d'an mes dla comunità. 34Quand ch’a l’han sentije crijé, tuti j’Israelita ch’a j’ero lì present a son ëscapà vìa, përchè a disìo: “Che la tèra a vada pa a travonde 'dcò nojàutri!”. 35D’àutra banda, un feu ch’a l’é surtìe da la presensa ‘d Nosgnor a l’ha consumà ij dosentesinquanta òm ch’a smonìo l'ancens.
36Peui Nosgnor a l’ha dije a Mosè[3]: 37“Dì a Eleasar, fieul d’Aron, ël sacerdòt, ëd tiré fòra da ‘n mes al feu ij turiboj, përchè a son sacrà, e peui dë sbardlé le brase a na quai distansa. 38Për lòn ch’a riguarda ij turiboj dë sti òm, mòrt pr’ ël pëccà ch’a l’han comëttù, a l’han da esse trasformà an làmine battùe për arvestine l’autar, përchè a son ëstàit presentà dëdnans a Nosgnor e santificà. Lolì a sarà n'avertiment për j'Israelita”. 39Ël sacerdòt Eleasar, donca, a l’é andàit a cheuje ij turiboj ëd bronz presentà da coj ch’a j’ero restane brusà, e a son ëstàit martlà për fene ‘d piastre da ‘rvëstine l’autar. 40Për j’Israelita, lolì a sarìa stàit n’avertiment[4] përchè gnun ëstrangé ch’a sia pa dissendent d’Aron a l’abia mai da brusé d’ancens dëdnans a Nosgnor e ch’a fasa parèj la fin ëd Core e ‘d soa combrìcola, pròpi coma Nosgnor a l’avìa dit për l’autorità ‘d Mosè.
41Ma ‘l dì apress, l’antrega comunità dj’Israelita a l’ha barbotà contra Mosè e Aron, an disand: “Vojàutri i l’eve fàit meuire ‘l pòpol ëd Nosgnor!”. 42Ora, a l’é ancapità che, antramentre la comunità a l’era assemblasse contra Mosè e Aron, a son virasse anvers la Tenda dël Rëscontr e a l’han vëddù na nivola a l’ha quatala e a l’é manifestasse la glòria ‘d Nosgnor. 43Antlora Mosè e Aron a son portasse dëdnans ëd la Tenda dël Rëscontr.
44Nosgnor a l'ha parlaje a Mosè e a l'ha dije: 45“Slontaneve da costa comunità, parèj ch’i peussa consumeje a l’istant!”. Ma Mosè e Aron a son prostërnasse con la front për tèra. 46Peui Mosè a l’ha dije a Aron: “Ciapa l'ancensor, bùtie 'd brasa anvisca pijàita da l'autar, dëpon-ie dzora l'ancens e dësgagte d'andé da la comunità e faje ‘l rit d’espiassion an favor ëd lor, përchè l’ira ‘d Nosgnor a l’é anviscasse e ‘l castigh[5] a l’é già ancaminasse!”. 47Aron a l'ha pijàlo, com a l'avìa dit Mosè, e a lé corù an mes a la ciambreja; ma 'l castigh a l'avìa già ancaminasse an tra la gent. Parèj a l'ha butà l'ancens e fàit ël rit d'espiassion pr’ ël pòpol. 48Peui a l'é butasse an tra ij mòrt e ij viv e la piàga a l'é fërmasse. 49A son ëstàie quatòrdesmilasetzent mòrt ëd costa piaga, sensa conté coj ch’a l’ero mortje anans con Core. 50Peui Aron a l'é tornass-ne da Mosè a l'intrada dla Tenda dël Rëscontr: ël Castigh a l'era chità.
O “Pro, fieuj ‘d Levi!”.
O “Sheòl”.
A comensé da 16:36, ij nùmer dij vers fin-a a 17:13 a son nen coj dla numerassion dla Bibia ebràica (BHS). A l’é na diversa tradission ch’a buta tut l’episòdi ant l’istess capìtol. Da 18:1 le doi a torno a d’esse j’stess.
O “memòria”.
O “la piaga”.