Ij Salm

68. Nosgnor a seurt fòra pront a batse

Ël Salmista a pitura Nosgnor coma ‘n guerié gajard e a s’arlegra che Nosgnor a dòvra soa potensa an favor ëd Sò pòpol.

¹Për ël diretor dla mùsica. Ëd David. Un Salm da canté. Nosgnor a seurt fòra pront a batse. Ij sò nemis as la dan a gambe, ij sò aversari a scapo via da Chiel. ²Tanme ‘l fum a l’é bofà via dal vent, Ti i-j fas dësperde; tanme la sira as ëslèiva dëdnans al feu, ij pervers a son anientà dëdnans a Nosgnor. ³Coj ch’a veulo bin a Nosgnor, nopà, a son content; lor as arlegro dëdnans a chiel e a spricio ‘d gòj.

⁴Canté a Nosgnor! Canté ‘d làude a Sò Nom. Magnifiché Nosgnor ch’a cavalca an sle nìvole! Përchè Nosgnor a l’é sò Nom! Arlegreve dëdnans a Chiel! 6⁵Chiel a l’é Pare d’ coj ch’a l’han nen un pare e n’avocat difensor dle vìdue. Nosgnor a governa da sò palass. ⁶Nosgnor a dà na ca a coj ch’a n’han gnun-a. Chiel a delivra ij përzoné e a-j dà prosperità, ma ij pecador, rivoltos a soa autorità, a finisso a vive ant ël desert.

⁷Nosgnor, quand che Ti ‘t vade anans a tò pòpol an menandlo an guèra, quand che Ti ‘t marcie ‘nt ël desert. Pàusa

⁸La tèra a tërmola, vera, ij cej a fan pieuve a verse dëdnans a Nosgnor, ël De dël Sìnai, dëdnans a Nosgnor, ël De d’Israel. ⁹Nosgnor! Ti’t fas pieuve an abondansa an sù tò pòpol sernù. Quand che lor^[1] a son ëstrach, ti ‘t ses sò sostegn. ¹⁰përché ti ‘t vive antrames a lor^[2]. Ti ‘t daghe ‘d sostegn con toe bon-e benedission a coj ch’a son crasà, Nosgnor. ¹¹Nosgnor a parla^[3]; cole^[4] ch’a spantio la bon-a neuva a son n’armada. ¹²Ij re ch’a guido le armade a scapo via - a scapo via! Le bele fomne dla cà as divido le arsorse ‘d guèra. ¹³Quand ch’i seve cogià antrames a jë strop, j’ale dle colombe as coato d’argent e d’òr lusent. ¹⁴ Quand che Nosgnor, ch’a l’é Sovran a sbërgéira ij rè, ch’a ven-a giù la nèiv an sl’àute montagne ‘d Salmon. ¹⁵La montagna ‘d Bashan a tronegia; la montagna ‘d Bashan a l’ha tante ponte.

68:16 ⁶vive? Sensa dubi Nosgnor a vivrà ambelelà an permanensa! ¹⁷A peudo nen contesse ij chèr ch’a l’ha Nosgnor: a son mila ‘d mila. Nosgnor a ven dal Sinai con sant splendor. ¹⁸Ti ‘t monte sù an àut, Ti ‘t l’has ciapà motobin ëd përzoné. Ti ‘t arsèive ‘d tribut da j’òm, comprèis coj ch’a l’ero rivoltos a toa autorità e pecador. Sensa dubi Nosgnor Dé a viv ambelelà.

¹⁹Nosgnor a merita d’esse laudà. Dì aprèss dì Chiel a porta nòstr fardel, ëd Dé ch’an lìbera. Pàusa . ²⁰Nòstr Dé a l’é ‘n Dé ch’a lìbera; Nosgnor, Nosgnor sovran a peul liberé da la mòrt. ²¹Sensa dubi Nosgnor a baston-a ij Sò nemis an sla testa, an sla front ëd coj ch’a përsisto an soa arvira. ²²Nosgnor a dis: “Bele che as artirèisso ant le region lontan-e ‘d Bashan, bele ‘dcò se as stërmèisso ant ël fond dël mar, Mi i andria belelà a ciapèje l’istèss. ²³Antlora i marcc-rai con ij pé bagnà ‘nt sò sangh e ij vòstr can a mangëran le soe porsion dla carn dij vòstr nemis mòrt.

²⁴Nosgnor! La gent a vëd toe procession, le procession ëd mè De, mè Re, ch’a marcia për la strà con ëd sant splendor. ²⁵Coj ch’a canto a marcio an testa; ij musicant a seguito e a son-o ij sò strument a còrda; an mes a-i é le fije che’a son-o ij tamburnin.

²⁶Laudé Dé, Nosgnor, an grande radunanse, le grande radunanse d’Israel. ²⁷A-i é ‘l cit Beniamin ch’a-j governa, e ij prinsi ‘d Giuda an soe vestimente regaj, ansema ij prinsi ‘d Sebulon e ij prinsi ‘d Nèftali.

²⁸Nosgnor a l’ha decretà che ti’t saras potent. Nosgnor! Ti ‘t l’has agì an nòstr favor, ‘t l’has demostrà Toa potensa. ²⁹Quand che Ti ‘t seurte da tò templ an Gerusalem, ij rè at porto ‘d tribut. ³⁰Feve arsoné ‘l crij ‘d guèra contra le bestie sarvaje dij canèj^[5] e contra le nassion ch’as assemblo coma në strop ‘d vitej guidà da ‘d tòr! Tùit as ësbasso e a eufro d’òr e d’argent coma ‘d tribut.

³¹A ven-o con dij tëssù ross da l’Egit. L’Etiòpia a smon-a volenté dij tribut a Nosgnor. 6³²Regn del mond, canté a Nosgnor! Canté ‘d làude a Nosgnor! Pàusa.

³³A col ch’a cavalca ant ij cej dai temp antich. Vardé, chiel a trona fòrt. ³¹⁴Arconòssé la potensa ‘d Nosgnor, Soa sovranità an sù Israel e ‘l podèj ch’a ‘rvela dai cej! 6³⁵Ti ‘t arleve ‘n sant spavent, o De, quand che Ti ‘t ven-e fòra da Tò templ. A l’é ‘l De d’Israel ch’a dà al pòpol fòrsa e potensa. Che Nosgnor a sia benedì!

Nòte

1. Let. “Toa ardità” (tò pòpol).

2. Let. “soa comunità”.

3. e a nunsia la vitòria.

   1. Le fomne! Ël pronòm ant ël test original a l’é feminin.

4. Visadì l’Egit.