Salm 49

Ij Salm

48. Scoté sossì, vojàutri tùit ij pòpoj!

An cost ansidìt Salm sapiensiaj (v. 3) lë Salmista a fortiss che chiel a l’avrà gnun-e tëmme dje sgnor ch’a-j son nemis e ch’a lo mnasso. An efet, malgré ij sò sld, lor a son mach d’òm ch’a meuireran com atùit j’àutri. Ël Salmista a l’ha fiusa che Nosgnor as pijerà l’arvangia e a goernerò ij giust da j’atach dij sò craseur.

¹Pr’ ël diretor dël còro. Un salm dij dissendent ëd Coré. Scoté sossì, vojàutri tùit ij pòpoj! Fé tension, vojàutri j’abitant ëd la tèra! ²Nòbij e serv, rich e pòver - scoté! ³Përché mie paròle a son ëd paròle ‘d saviëssa, e da mè cheur a seurtiran ëd pensé pien ëd bon sens. ⁴Ai proverbi i-j dago da ment e i faso l’esposission dij mè enìgma al son ëd la lira.

⁵Përchè mai dovrìa-ne avèj tëmma quand ch’a ven-o ëd dì gram e i l’hai ‘d nemis tut d’antorn? ⁶Lor as confido an le richësse ch’a l’han e as na dan ëd blaga. ⁷Pura, a peudo pa riscaté lor medésim da la mòrt an pagand-ne ‘l pressi a Dé. ⁸La redension a costa cara, e ij sò sold a sarìo mai pro për otnila: ⁹catesse ‘l dirit ëd vive për sèmper e scapé da la mòrt. ¹⁰An efet, as ved meuire tant ël savi coma ‘l fòl e l’ignorant, e ij sò sold a-j lasso a d’àutri. ¹¹Le tombe a saran soa ca per sèmper: a staran là per ij sécoj dij sécoj. ¹²Malgré soe richësse, la gent a dura pa, a son tanme le bestie ch’a perisso. ¹³Col-lì a l’é ‘l destin dij fòj e ‘d coj ch’a-j van dapress ai sò pensé ‘d lor. [Pàusa].

¹⁴Tanme ‘d feje lor as ancamineran anvers ël Seol con la mort coma sò bërgé. Ël giust a prevalrà dzura ‘d lor quand ch’as alverà ‘l dì dl’arvangia. Lë Seol^[1] a consumerà sò còrp ëd lor e soa nobiltà^[2] ‘d lor a-i sarà pì nen. ¹⁵Nosgnor, contut, a sarà chiel a riscaté mia vita da le grinfe dël Seol, për mneme con chiel. [Pàusa]

¹⁶A l’é për lòn ch’it l’has pa da sagrinete se n’òm as anrichiss e a ‘mbaron-a na fortun-a a ca soa. ¹⁷Përchè quand ch’a meuir a podrà pa portesse via con chiel soe richësse; ij sò beni a peudo pa andeje dré. ¹⁸Bele se durant soa vita as complimenta disend: “A l’han da amëtte ch’i l’hai fàit pròpi bin tut da sol”, ¹⁹pura, a l’avrà da giontesse a la companìa dij sò cé, ch’a vedran pì nen la lus dël sol. ²⁰La gent ch’as vanta ‘d soe richësse a capisso nen; a meuireran tanme le bestie.

Nòte

1. O “leugh dij mòrt”.

2. O “soe gran ca”, “sò gran palass”.