1 Rè

8

Traslassion dl'Érca ant ël templ

¹Peui Salomon a l'ha convocà a Gerusalem j'ansian d'Israel, tùit ij cap dle tribù e dle famije israelita parèj ch'a podèisso esse testimòni dla traslassion dl'Érca dl'Aliansa dël Signor da la Sitadela 'd David, ch'a l'é Sion. ²Tùit j'òm d'Israel a son assemblasse dëdnans al rè Salomon për la festa dël mèis d’Etanim (ël mèis ch'a fà set).

³Quand che tùit j'ansian d'Israel a son rivà, ij sacerdòt a l'han solevà l'Érca. ⁴Con l'Érca dël Signor a l'han pijà la Tenda dël Rëscontr e tute le còse sacrà ch'a contenìa. A l'han portalo tùit ij sacerdòt e ij Levita. ⁵Ora, ël rè Salomon con tùit j'israelita ch'a j'ero assemblasse con chiel dëdnans a l'Érca, a l'han sacrificà 'd moton e 'd vailèt an gran’ quantità, tant ch'as podìa gnanca conteje o calculeje vàire ch'a fusso. ⁶Ij sacerdòt a l'han portà l'Érca dl'Aleansa ëd Nosgnor a sò leugh, ant la stansia interna dël santuari, ël leugh santìssim, sota j'ale dij cherubin. ⁷Ij cherubin, an efet, a dëspiegavo j'ale an sël leugh andoa ch'as trovava l'Érca e a quatavo tuta l'Érca e soe stanghe. ¹⁸Le stanghe a j'ero tant longhe che le ponte as podìo vëdd-se dal leugh santissim dëdnans al santuari intern, ma as podìo nen vëdd-se da feura. A son ancora belelà ël dì d'ancheuj. ⁹Andrinta l'Érca, a-i era mach le doi tàule 'd pera che Mosé a l'avìa piassà an sl'Oreb, quand che Nosgnor a l'avìa fàit un Pat con j'israelita, apress ch'a son sortì dal pais d'Egit.

La glòria 'd Nosgnor a ampiniss ël Templ

¹⁰Quand ch' ij sacerdòt a son sortì dal leugh sant, na nivola a l'ha 'mpinì ël Templ dël Signor. ¹¹Ij sacerdòt a podìo nen ufissié përchè la nivola a lo ampedìa, da già che la presensa gloriosa dël Signor a l'avìa ampinì sò Templ. ¹²Peuj Salomon a l'ha dit: "Nosgnor! Ti 't l'has dit ch'it veules vive ant ël top ëspess ëd na nivola. ¹³A l’é për lòn ch’i l'hai fabricate na residensa splèndida, un leugh andoa che ti 't peude stè për sèmper!”.

Esortassion ëd Salomon al pòpol

¹⁴Apress, ël rè a l'ha virasse e a l'ha benedì tota la radunansa d'Israel ch'a stasìa là an pé. ¹⁵Salomon a l'ha dije: "Ch'a sia benedèt ël Signor, Dé d'Israel! Chiel a l'ha parlà a mè pare David e adess a l'ha compì lòn ch'a l'avìa promëttuje: ¹⁶Dal dì ch'i l'hai fàit seurte mè pòpol d'Israel dal paìs d'Egit, i l'hai pa sernù na sità, an tra tute le tribù d'Israel, për frabricheje un Templ ch'a porta mè nòm. Ma i l'hai sernù David përchè a governèissa Israel, mè pòpol'. ¹⁷David, donca, mè pare, a-j stasìa a cheur ëd fé fabriché un Templ dedicà al nòm dël Signor, Dé d'Israel. ¹⁸Contut, Nosgnor a l'avìa dije: 'L'intension ch'at stà a cheur ëd dediché un Templ a mè nòm a l'é bon-a; ¹⁹ma a sarà nen ti ch'a fabricherà sto templ. A sarà tò fieul, col ch'a nassrà da ti, ch'a fabricherà 'l Templ dedicà a mè nòm'. ²⁰Signor, donca, ha l'ha compìa soa promëssa: mi i l'hai pijà 'l pòst ëd mè pare David e i l'hai ocupà 'l tròno d'Israel, coma 'l Signor a l'avìa dit, e i l'hai fàit fabriché sto Templ dedicà al nòm ëd Nosgnor, Dé d'Israel; ²¹Ant ës Templ i l'hai faje pronté un leugh për l'Érca ch'a guerna lë Strument dl'Aleansa che Nosgnor a l'ha fàit con ij nòstri antich quand che lor a son sortì dal pais d'Egit".

Preghiera 'd Salomon

²²Salomon a stasìa 'n pé aranda a l'autar dël Signor, dëdnans a tuta la radunansa d'Israel e con le man aussà vers al cel, ²³a l'ha pregà parèj:

"Nosgnor, Dé d'Israel! A-i é gnun d'àutri dio ch'a sìo coma ti, nì ant ël cel, nì ambelessì an sla tèra. Ti 't reste fidel a l'Aleansa ch'it l'has fàit con ij tò sërvent ch'a t'ubidisso con cheur sincer. ²⁴Ti 't l'has compì le promësse fàite a mè pare David, tò sërvent.Ti’t ses ëstàit ëd paròla: tut lòn a l’é compisse al dì d’ancheuj. ²⁵Parèj, donca, Dé d'Israel, it prego ch'it realises la promëssa ch'it l'has fàit a tò sërvent, mè pare David, quand ch'it l'has dije: 'At mancrà mai un tò Dissendent ch'a ocupa 'l tròno d'Israel, basta che ij tò dissendent a faso atension a coma ch'as compòrto dëdnans a mi, coma ch'it l'has fàit ti'. ²⁶Parèj, donca, Dé d’Israel, it prego ch’as realisa la promëssa ch’i l’hai fàit a tò sërvent, mè pare David.

²⁷Contut, é-lo che Nosgnor a podrìa përdabon vive an sla tèra? Se né 'l cel, né 'l cel dij cej a podrìo nen conten-e toa inmensità, motobin da meno a lo podrìa cost templ-sì ch'i l'hai fàit fabriché. ²⁸Ma ti, Nosgnor, mè Dé, fà atension a la preghiera e a la sùplica ch'at fà ës tò sërvent. Scota 'l crij e la preghiera ch’ ës tò sërvent at adressa ancheuj. ²⁹Ten bin dovert j'euj, neuit e dì, dzora cost templ, dzura 'l leugh dont ti 't l'has dit: 'Cost leugh a porterà mè nòm', e scota la preghiera che tò sërvent a dressa anvers cost leugh. ³⁰Scota la sùplica dël tò sërvent e d'Israel, tò pòpol, quand ch'a prego dëdnans a sto leugh. Scota dal leugh anté ch'it vives, dai céj: scota e rëspond con favor.

³¹Se quaidun a l’é acusà d’avèj fàit un tòrt a n’àutra përson-a e as ëspeta ch’a fasa ‘n giurament d’esse nossent dëdnans a tò autar an ësto Templ, ³²antlora scota dal cél e giùdica an tra ij tò sërvent - l’acusator e l’acusà. Castiga ‘l colpèivol coma ch’a mérita e dzòbliga ‘l nossent përchè a l’é nossent.

³³Se ij nemis a buto an derota Israel, tò pòpol, përchè ch’a l’ha pëccà contra ti, ma ‘l tò pòpol as n’arpentiss e as confessa colpèivol, e at prega e sùplica an ësto templ, ³⁴ti scotalo dal cél, përdonje ‘l pëccà e falo artorné a la tèra ch’it l’avìes donaje ai sò antich.

³⁵Quand ël cél a l’é sarà e a pieuv nen përchè ‘l pòpol a l’ha pëccà contra ti, se lor at prego an ës leugh e as confesso colpèivol, e s' as pentisso dij sò pecà përchè ti 't l'has sagrinaje, ³⁶ti scotje dal cél e e përdon-a ij pecà dij tò sërvent, tò pòpol d'Israel; mostraje 'l bon senté, col ch'a l'han da seguité, e acòrda la pieuva a toa tèra, cola ch'it l'has dàit an ardità a tò pòpol.

³⁷S'a-i é 'd famin-a o 'd pestilensa ant ël pais, s'a bufo 'd vent càud afoà, se 'l forment a l'ha ciapà na maladìa, s'a-i ven la piaga dle cavalëtte e dij sautamartin, se 'l nemis a buta l'assedi a le sità dël pais, s'a-i riva na dësgrassia qualsëssìa o maladìa, ³⁸quand che tò pòpol Israel at prega e at ciama agiùt, quand ch'a lor at buto dëdnans ij sò sagrin ëd lor e a dëstendo le man anvers ës tò Templ con ël cheur pien ëd dëspiasì, ³⁹ti scotje dal cél, anté ch'it l'has tò tròno, përdon-a e renda ciaschëdun lòn che soe euvre a mérito: ti 't conòsses ij cheur, ti 't ses l'ùnich a conòsse 'l cheur ëd tùit j'òm. ⁴⁰A l'é parèj ch'a l'avran ëd rispet anvers a ti mentre ch'a vivo ant la tèra ch'it l'has donà a nòstri antich.

⁴¹Fin-a tùit ij foresté, ch'a fan nen part dël pòpol d'Israel e ch'a ven-o da 'n pais lontan për motiv ëd toa rinomansa, ⁴²quand ch'a na sento bin parlé e che ti 't fas d'euvre poderose, s' a ven-o a preghé ant ës templ, ⁴³ti scotje dal cél, dal leugh anté ch'it stas, e acòrdje tut lòn ch'a l'han ciamate. Parèj tùit ij pòpoj dla tèra a vniran a conòsse tò nòm e a l'avran timor ëd ti pròpi coma ch'a fà tò pòpol Israel, e a savran ch' ës templ-sì, ch'i l'hai fàit fabriché, a pòrta tò nòm.

⁴⁴Quand che tò pòpol a seurt a combate contra 'l nemis, col ch’it l’avras indicaje, e lor a adresso soe preghiere al Signor. voltà anvers Soa sità sernùa e sto templ-sì ch'i l'hai dedicà a tò nòm, ⁴⁵ti scuta dal cel soa preghiera e soa sùplica, e rendje giustissia.

⁴⁶Se quaidun ëd tò pòpol a comëtt ëd pëccà, përchè a-i é gnun ch’a pëcca nen, e ti, indignà contra ‘d lor, it përmëtte che ij nemis a-j bato e lor a-j fan përzoné e a-j pòrto via da soa tèra 'd lor, ch'a sìa da leugn o davsin-a, ⁴⁷se ant ël pais andoa ch'a son përzoné, lor as pentisso, as convertisso e at sùplico, arconossend ch'a l'han pecà, ch'a son colpèivol e as n'aringreto; ⁴⁸se, donca, lor as convertisso a ti con tut sò cheur e con tuta soa ànima an col pais nemis anté ch'i saran stàit portà vìa, e at prego con la facia voltà anvers a sò pais, a la tèra che ti 't l'has donà ai sò antich, e con la facia voltà anvers la sità che ti 't l'has sernù e al Templ che mi i l'hai dedicà a tò nòm, ⁴⁹antlora ti scutje dal cel, dal leugh antè ch'it stas, scota soa preghiera e soa sùplica, e rendje giustissia. ⁵⁰Përdon-a tò pòpol ch'a l'avìa pecà contra ti, përdon-a tute soe infidelità e fà che coj ch’a l’han caturaje a l'àbio pietà 'd lor. ⁵¹Arciamte a la ment ch'a son tò pòpol e toa ardità, ch'it l'has faje seurte da l'Egit, d'an mes a cola fornasa 'd fer. ⁵²Ten j'euj dovert, scuta le sùpliche 'd ës tò sërvent e cole d'Israel, tò pòpol, sèmper ch'a s'adresso a ti. ⁵³Ti, Nosgnor Dé, it l'has separaje d'an tra tùit ij pòpoj dla tèra coma toa ardità, com' it l'has promettù për boca 'd Mosé. tò sërvent, quand ch'it l'has fàit seurte dl'Egit nòstri antich".

⁵⁴Quand che Salomon a l'ha terminà d'adressé a Nosgnor costa preghiera e costa sùplica, a l'é aussasse da dëdnans a l'autar ëd Nosgnor, andoa ch'a stasìa a ginojon con le man dëstèise anvers al cel, ⁵⁵e, an pé, a l'ha benedì a àuta vos tuta la radunansa d'Israel con ste paròle-sì:

⁵⁶"Ch'a sìa benedì 'l Signor, ch'a l'ha concedù un leugh d'arpòs a sò pòpol d'Israel, com' ch'a l'avìa promëttù! A l'ha mancà nen ëd compì gnanca un-a sola dle bon-e promësse ch'a l'avìa fàit për boca 'd Mosé, sò sërvent. ⁵⁷Che 'l Signor, nòst Dé, a sìa con nojàutri precis coma ch'a l'era con ij nòstri antich. Ch' an chita pa ni ch'an bandon-a. ⁵⁸Ch'a ‘nclin-a nòstri cheur anvers a chiel për ch' i séguito tùit ij sò senté e ch'i scoto ij comandament, le ordinanse e ij precet ch'a l'ha dàit ai nòstri antich. ⁵⁹Ch' ël Signor, nòstr Dé, a ten-a present dëdnans a chiel, dì e neuit, le sùpliche ch'i l'oma pen-a adressaje, e ch'a renda giustissia a cost sò sërvent e a sò pòpol d'Israel ant le necessità 'd minca dì. ⁶⁰Parèj tùit ij pòpoj dla tèra a 'rconossran che Nosgnor a l'é Dé e ch'a-i na j'é pa d'àutri. ⁶¹Che vòst cheur a séguito an tuta sincerità 'l Signor nòst Dé! Ch' as pòrto an conformità con soe ordinanse e ch' a ubidisso sèmper ai sò comandament, tal coma ch'i foma al dì d'ancheuj!".

Dedicassion dël templ

⁶²Ël rè e con chiel tut Israel, a l'ha smonù dij sacrifissi dëdnans a Nosgnor. ⁶³Le vitime dij sacrifissi 'd comunion che Salomon a l'ha smonù al Signor a j'ero 'd vint e doi mila vailèt e sent vint mila cap ëd bestiam an tra d'agnel e 'd cravòt. Ël rè, con tùit j'israelita, a l'ha parèj consacrà 'l Templ dël Signor. ⁶⁴An col dì-lì ël rè a l'ha consacrà tut l'intern dl'intrada ch'a-i é dëdnans l'edifissi dël santuari dël Signor. Ambelelà a l'ha smonù j'olocàust, le oferte e jë strop dle vitime 'd comunion, përchè l'autar ëd bronz ch'a-i é dëdnans al Signor a l'era tròp cit për conten-e tùit j'olocàust, le oferte e jë strop dij sacrifissi 'd comunion.

⁶⁵Apress, Salomon a l'ha selebrà la festa dle Caban-e con tut ël pòpol d'Israel, na gran' massa 'd gent ch'a l'era vnùa da Lebò-Hamat fin-a al Torent d'Egit. A l'han selebrala dëdnans a Nosgnor, nòst Dé, durant doi sman-e antreghe.

⁶⁶Ël dì ch'a fà quìndes, Salomon a l'ha congedà 'l pòpol. A l'han ciamà Nosgnor ch'a dèissa fòrsa al rè e a son tornass-ne a soa ca 'd lor, sodisfàit e con ël cheur pien ëd gòj për tut ël bin che Nosgnor a l'avìa fàit a sò sërvent David e a Israel, sò pòpol.