Salm 50

Ij Salm

50. Nosgnor, ël potent, a l'é Dé e a l'ha parlà

Cost Salm a pija la fòrma d'un process giudissiari andoa che Nosgnor, an manera formal, a ciama Sò pòpol a feje 'n rendicont ëd soa condòta. Nosgnor a buta 'n gran valor an sl'ubidiensa e ans n'adorassion gènita. Chiel as na fà gnente 'd serimònie veuide .

¹Un salm d’Asaf. Nosgnor, ël potent, a l'é Dé e a l'ha parlà. A l'ha convocà tuta l'umanità^[1] da l'alvant fin-a al ponent. ²Dal mont Sion, la përfession ëd la blëssa, Nosgnor a splendriss. ³Nòstr Dé as aprocia e as na sta nen ciuto. A va anans a Chiel un feu ch'a divora. Dantorn a Chiel a-i é na tempesta furiosa. ⁴A l'ha convocà la tèra e 'l cel pr' esse ij testimòni dël giudissi ëd Sò pòpol: ⁵"Porteme coj ch'am sio fedel - coj ch'a l'han fàit n'aleansa con Mi për l'oferta 'd sacrifissi". ⁶Peuj, ch' ij cej a proclamo Soa giustissia, përchè Nosgnor, pròpi Chiel, a l'é 'l Giùdes! [Pàusa].

⁷Ò mè pòpol, scoteme, përch' i parlo. Coste-sì a son mie acuse contra vojàutri, ò Israel: Mi i son Nosgnor, tò Dé! ⁸Mi i l'hai gnun-e plente da feve pr'i sacrifissi ch'i feve o për j'olocàust ch' i m'eufre sèmper^[2]. ⁹Ma Mi i l'hai nen da manca dij tòr ëd vòstre stale o dle crave 'd vòstre bërgérìe, ¹⁰përchè tute le bestie dle foreste a son mìe e Mi i son ël padron dël bestiam ëd mila colin-e. ¹¹I conòsso bin tùit j'osej dle montagne e le bestie dij camp a son le mie. ¹²S'i l'avèissa fam iv lo dirìa nen, përchè tut ël mond a l'é 'l mè, con tut lòn ch'a-i é. ¹³Mangio-ne forse la carn dij tòr? Bèivo-ne fòrse 'l sangh dle crave? ¹⁴Ël mej sacrifissi ch'i podrie fé a Nosgnor a l'é 'd mostreje d'arconossensa e manten-e ij vòt ch'i lt l'has fàit al Pì-àut.

¹⁵E peuj ciamame pura quand ch'it ses sagrinà, Mi it delivrerai e it arconòssras mia glòria". ¹⁶Tutun, Nosgnor a dis a col che, dë 'dnans a Mi a l'é nen a pòst^[3]: "Përchè ti't das tant da fé a recité ij mè comandament e 't fas finta 'd esse fedel a mia aleansa? It fas mach na comedia! ¹⁷An efet, ti 't arfudes mia dissiplina e 't trates mia Paròla coma s'a fussa mnis. ¹⁸Quand ch'it vëddes ëd làder, it i-j das toa aprovassion e coj ch'a fan d'adulteri a son ij tò amis. ¹⁹Toa boca a l'é pien-a 'd gramissia e da ij tò làver a seurto 'd busiardarìe. ²⁰Ti't vades an gir a parlé mal ëd tò frel - col ch'a l'é 'dcò fieul ëd toa mare.

²¹Antramente ch'it fasìes ëd cose parèj i son restà ciuto e ti 't l'has pensà ch'am na fasìa gnente. Adess, però, mi it arprocc-rai përchè i l'hai fàit na lista 'd tute le acuse ch'i l'hai da fete. ²²Pentive, tùit vojàutri ch'i l'eve dësmentiave 'd Mi! Se mi iv ciapo, gnun a podrìa giuteve, ²³Mostreme arconossensa: col-lì a l'é 'l sacrifissi ch'am dà onor. S'i marceve sèmper an sij mè senté, iv farai conòsse mia salvëssa.

Nòte

1. O "tuta la tèra".

2. O "A l'é nen pr' ij sacrifissi ch'i feve ch'iv arprocio; j'olocàust ch' i m'eufre a son sèmper dë 'dnans a Mi".

3. O "col ch'a l'é gram", "col ch'a l'é nen giust".