1Israel! Artorna al Signor, tò Dé përchè a son toe colpe ch’a l’han fate antrapé. 2Artorna al Signor e pòrtje coma n’òferta coste paròle-sì[1]: “Përdon-a tute nòstre colpe për ch’i podoma smonte l’oferta dij nòstri làver coma s’a fusso ‘d tòr sacrificaj. 3L’Assìria a peul pa salvene e an salverà gnanca në squadron ëd cavalerìa. I diroma pì nen a l’euvra dle nòstre man ch’a l’é nòstr Dé. Përchè ch'a l'é davzin a ti che l'orfanel a treuva compassion".
4Nosgnor a dis: “Mi i-j varirai da soa infedeltà, mi i-j vorrai bin con tut mè cheur; mia flin-a a l’é dëstornasse da lor. 5Mi i sarai parèj dla rosà për Israel, a gicherà parèj dël lin, e a fongrà soe rèis parèj dla rol dël Lìban. 6Ij sò but a së slonghëran, a l'avran lë splendrior ëd l'uliv e 'l përfum dël Lìban. 7Lor a tornëran a setesse a mia ombra, a faran torna possé 'l gran, fiorì la vigna, che a sarà avosà parèj dël vin dël Lìban. 8Efraim! Abie pì gnente da spartì con dj’idoj! Mi i l'esaudisso e lo vardo. I son parèj dl'arsipress che a ven verd, tò frut a ven da mi.
9Chi ch’a l’é pro savi për capì sòn, pro anteligent për comprendlo? Le stra 'd Nosgnor a son drite, ij giust a-i marcëran, ma coj ch’a son pa fedej as antrapran e a cascheran.
Na preghiera penitensial.