Ij Salm

106. Laudé Nosgnor! Rende grassie a Nosgnor

Ël Salmista a ‘rcòrda la longa stòria dj’arvire d’Israel contra Nosgnor, malgré tute le benedission che Nosgnor a l’avìa sèmper daje.

¹Laudé Nosgnor! Rende grassie a Nosgnor, përché Chiel a l'é brav. Soa misericòrdia a dura për sèmper! ²Chi ch'a podrà mai conté tùit j'at potent che Chiel a l'ha fàit o dé cont ëd tute le assion degne 'd làude che Chiel a l'ha compì? ³A son përdabon beat coj ch'a travajo për fé trionfé la giustissia e ch'a fan sèmper lòn ch'a l'é giust!

⁴Nosgnor! Arcòrd-te 'd mi quand ch'it mostre toa benevolensa a tò pòpol! Ancòrz-te 'd mi quand ch'it dlibere, ⁵parèj ch'i vëdda la prosperità 'd coj ch'it l'has sernù, ch'am arlegra con toa nassion e ch'am angloria ansema con la gent ch'at aparten^[1].

⁶I l'oma pecà tant coma ij nòstri vèj^[2], i l'oma fàit lòn ch'a l'é nen giust, i l'oma fàit lòn ch'a l'é mal. ⁷Ij nòstri vej ant l'Egit a l'han nen tenù an bon cont ij miracoj ch'it l'avìe fàit, a l'han arcordasse pì nen dla gran quantità 'd favor che ti't l'avie faje, e a l'han arvoltasse contra ti dacant al mar Ross. ⁸Con tut lòn, Chiel a l'ha delivraje a càusa 'd soa arputassion^[3], për fé conòsse soa potensa^[4]. ⁹A l'ha crijà contra^[5] 'l Mar Ross e 'l mar a l'é suvasse. A l'ha mnaje a travers ël fond dël mar coma s'a fussa 'n desert. ¹⁰A l'ha delivraje da la potensa 'd coj ch'a-j l'avìo an ghignon e a l'ha salvaje da la potensa^[6] 'd sò nimis. ¹¹Le aque a l'han quatà ij sò nimis e gnanca un ëd lor a l'é survivuje. ¹²A l'han chërdù a soe promësse e a l'han cantaje 'd làude.

¹³Con tut lòn a l'han prest dësmentià lòn che Chiel a l'avìa fàit, a l'han nen vorsù speté soe istrussion. ¹⁴Ant ël desert a l'han avù anvìa 'd carn, tant che a'n n'avìo mai pro, e a l'han dësfidà^[7] Nosgnor ant ël desert. ¹⁵Chiel a l'ha daje la contenta, peuj, nopà, a l'ha faje ciapé na maladìa^[8]. ¹⁶Ant ël campament a son pijass-la mal contra 'd Mosè e contra 'd Aaron, ël sant sacerdòt ëd Nosgnor, ¹⁷ma la tèra a l'é duvertasse e a l'ha travondà Dathan; a l'ha quatà tuta la banda d'Abiram. ¹⁸Ël feu a l'ha brusà tut col grup, le fiame a l'han consuma tuta cola canaja.

¹⁹An Horeb a l'han fasse la mistà d'un vailèt e a son butasse an ginojon dëdnans a 'n buracio 'd metal. ²⁰A l'han baratà sò Dé majestos con na mistà d'un beu ch'a mangia dl'erba. ²¹A l'han arfudà 'l Dé ch'a l'avìa liberaje, Col ch'a l'avìa fàit gran' còse an Egit, ²²d'assion maravijose ant ël pais ëd Ham, d'assion potente dacant al Mar Ross. ²³Antlora Nosgnor a l'ha mnassà 'd anienteje, ma Mosè, Sò sernù, a l'ha 'ntërcedù për lor parèj che Soa rabia a chitèissa e a-j anientèissa pì nen. ²⁴A l'han arfudà la tèra frutosa, a l'han nen vorsù chërde a Soe promësse^[9]. ²⁵A l'han bërbotà an soe tende, a l'han nen scotà Nosgnor. ²⁶Antlora Nosgnor a l'ha fàit giurament ch'a l'avrìa faje meure ant ël desert, ²⁷ch'a l'avrìa fàit meure ij dissendent ëd lor antrames le nassion, che a l'avrìa dësbergiairaje antrames le nassion forëstere. ²⁸A l'han butasse an ginojon dëdnans a Baal ëd Peor e a l'han mangià 'd vìtime 'd sacrifissi ufrì ai mòrt. ²⁹A l'han fàit anrabié Nosgnor për lòn ch'a l'han fàit, e na piaga a l'é stàita dëscadnà an mes a lor. ³⁰Fineas a l'é levasse për fé giustissia e la piaga a l'é chitasse. ³¹Lòn ch'a l'ha fàit a l'é staje acredità coma na benemerensa da generassion a generassion.

³²A l'han falo 'nrabié dacant le aque 'd Meribah, e Mosè a l'ha dovù patì a càusa 'd lor, ³³përchè a l'han sagrinalo^[10] an sò spirit e chiel a l'ha parlà 'd manera svantà. ³⁴A l'han pa anientà le nassion coma che Nosgnor a l'avìa comandaje. ³⁵A son mës-ciasse con le nassion e a l'han amprendù a vive tanme lor. ³⁶A l'han adorà ij sò dé fàuss e lolì a l'é stàit për lor un trabucèt. ³⁷A l'han sacrificà sò fieuj e soe fije a 'd mascon. ³⁸A l'han spantià 'd sangh nossent - ël sangh dij sò fieuj e dle soe fije, sacrificà ai dé fàuss ëd Canaan. ³⁹Për lòn ch'a l'han fàit a son antamnasse e a son bassasse a la vërgògna.

⁴⁰A l'é parèj che Nosgnor a l'é 'nrabiasse con lor e a l'ha dëspresià 'l pòpol ch'a l'é 'l sò^[11]. ⁴¹A l'ha consignaje a le nassion e coj ch'a-j l'avìo 'n grignon a l'han crasaje. ⁴²Ij sò nemis a l'han crasaje, a son stàit sugetà a Ël Salmistaità 'd lor.

⁴³Vàire vòlte Nosgnor a l'ha liberaje, ma lor a l'avìo 'n contegn ostinà e con ij sò pecà a son dësgradasse. ⁴⁴Con tut lòn, Nosgnor a l'é sagrinasse dl'aflission ëd lor, quand che Chiel a l'ha sentù ij sò crij d'agiut. ⁴⁵A l'é arcordasse dël Pat ch'a l'avia stipulà con lor e a l'ha gavaje ij castigh ch'a patìo përchè a l'ha avune compassion. ⁴⁶A l'ha fàit che coj ch'a-j crasavo n'avèisso 'dcò compassion.

⁴⁷Liberane, Nosgnor, nòst Dé! Archeujëne da 'n mes a le nassion. Antlora i rendroma grassie a tò nòm sant e an glorieroma dle toe assion degne 'd làude. ⁴⁸Nosgnor Dé d'Israel a merita d'esse laudà për tuta l'eternità. Che tut ël pòpol a disa: "I soma d'acòrdi^[12]! Làude al Nosgnor!".

Nòte

1. O "toa ardità".

2. O "nòstri pare".

3. O "a càusa 'd Sò Nòm".

4. O "parèj che Chiel a arvelèissa Soa potensa".

5. O "a l'ha mnassà".

6. O "man".

7. O "butà a la preuva".

8. O "consonsion".

9. O "a Soa Paròla".

10. O "daje 'd meror".

11. O "ch'a l'é soa ardità".

12. O "Amen!"