Esechiel

9

Castigh dël templ e dla sità

¹Peui a l'ha crià 'd na vos gròssa anvers mie orije: " Avzineve vojàutri che i deve castié la sità, mincaun con n'atrass dë stermini an man. ²Varda-sì, ses òm a rivo da la part ëd la pòrta 'dzora ch'a varda vers nòrd, mincadun con l'utiss dë stermini an man. An mes a lor a-i era n'àutr òm vestì 'd lin, con na borsa da scriba al fianch. Pen-a rivà a son fërmasse randa a l'autar ëd bronz. ³La glòria dël Dé d' Israel, dal cherubin anté ch'a l'era butasse, a l'é aussasse vers la seuja dël templi e a l'ha ciamà l'òm vestì 'd lin ch'a l'avìa al fianch la borsa da scriba. ⁴Nosgnor a l'ha dije: "Passa 'nt ël mes dla sità, an mes a Gerusalem, e marca na cros sla front ëd j'òm ch'a sospiro e a pioro për tùit j'abomini ch'as compisso". ⁵A j'àutri a l'ha dije, an manera che mi i sentèissa: "Andeje dapress e sangé! Vartdé gnun con compassion, avèj pa ‘d pietà. ⁶Vej, giovo, fije, pcit e fomne, masseje fin-a a stermineje tùit; ma toché pa chi a l'ha na cros an front; a ancaminé da mè santuari! A l'han ancaminà dai vej ch'a j'ero dëdnans al templi". ⁷A l'ha dije: "Profafé pura 'l santuari, ampinì 'd mòrt le cort. Seurte!" Lor-lì a son surtì e a l'han fàit un massacri 'nt la sità.

⁸Antramentre che lor a fasìo col amassidi, mi i j'era restà da sol: i son campame con la facia për tèra e i l'hai crijà: "Ah, Nosgnor Dé, it craseras lòn ch'a l'é restaje d'Israel, arvërsand toa flin-a 'dzora 'd Gerusalem?". ⁹A l'ha dime: "La gramissia d'Israel e 'd Giuda a l'é sensa mzura, la tèra a l'é coatà 'd sangh, la sità a l'é pien-a 'd violensa. An efet as dis: 'Nosgnor a l'ha chità 'l pais: Nosgnor a s-ciaira pa!'. ¹⁰Ebin, gnanca mi i l’avrai ëd compassion, ni i l’avrai pietà. I farai droché 'dzora 'd soe teste soe euvre. ¹¹Pròpi an col moment, l’òm vëstì ‘d lin, ch’a l’avìa j’utiss dë scrivent a la sëntura, a l’ha rendù cont ëd soa euvra e a l’ha dit: “I l’hai fàit lòm ch’it l’has comandame ‘d fé”.