Deuteronòmi

16

La festa 'd Pasca

¹Ël mèis d’Abib a l’é ‘n mèis ëspecial ch’i l’eve da selebré an onor dël Signor tò Dé con l’osservansa dla Pasca, përchè na neuit dël mèis d’Abib chiel a l’ha fave seurte da l’Egit. ²nt ël leugh che Nosgnor a l’avrà sernù përch’ a pòrta sò nòm, smon-a ‘n sacrifissi la vìtima pascal an onor dël Signor, tò Dé: a l’avrà da esse n’animal ciapà dal bestiam gròss o mnù. ³Ant ël past ëd Pasca, mangia nen ëd pan fërmentà. Për set dì mangia pan sen’ alvà^[1], ël pan d’aflission^[2] përchè an tuta pressa it l'has dovù seurte dal pais d'Egit: an costa manera ti 't n'aviseras dël di ch'it ses surtì dal pais d'Egit, për tut ël temp ëd toa vita. ⁴Për set dì e për tut tò teritori, a l’avrà nen da vëddse d’alvà. Ëd la carn sacrificà la sèira, quand ch’a riva la matin a l’avrà da restene gnente. ⁵It podras nen sacrifiché la vìtima pascal ant na sità qualsëssìa che ‘l Signor, tò Dé, at darà, ⁶ma mach ant ël leugh che ‘l Signor, tò Dé, a l’avrà sernù për ch’a pòrta sò nòm. Sacrifica ambelelà la vìtima pascal ëd sèira, al calé dël sol, ant l’ora ch’it j’ere surtì d’Egit. ⁷It la faras cheuse e ‘t podras mangela ant ël leugh che ‘l Signor, tò Dé, a l’avrà sernù. Peui, a la matin, it podras tornetne a ca^[3]. ⁸Për ses dì mangia ‘d pan sens’ alvà; ël dì ch’a fà set a l’avrà da essje na radunansa santa ‘d ciusa an onor dël Signor, tò Dé. Ant col dì lì it faras gnun-a sòrt ëd travaj.

La festa ‘d Pancòsta o dle Sman-e

⁹Conta set ësman-e ancaminand a conteje dal moment ch’as butrà la mëssòira për l’amson, ¹⁰peui it podras selebré la festa dle Sman-e an onor dël Signor, tò Dé. Pronta d’oferte volontàrie an proporsion ëd le benedission ch’it l’avras arseivù dal Signor, tò Dé. ¹¹Peui va ant ël leugh che ‘l Signor, tò Dé, a l’avrà sernù për ch’a pòrta sò nòm; ambelelà, a la presensa dël Signor, tò Dé, selebra la festa con ij tò fieuj e toe fije, con ij tò servent e toe creade, con ij Levita e ij foresté ch’a l’han residensa an toa sità, con j’orfanin e le vidoe ch’a vivo an mes a ti. ¹²Arcòrd-te ch’it j’ere stàit në s-ciav an Egit: guerna e buta an pràtica costi decrèt.

La festa dlë Bënne

¹³Al temp ëd l'archeuita 'd toa èira e 'd tò tòrcc, it selebreras për set di la festa dle Bënne. ¹⁴Fane la selebrassion con gòj ansem ai tò fieuj e a toe fije, con ij tò servent e creade, con ij Levita e ij foresté, j’orfanin e le vidoe ch’a l’han residensa an toa sità. ¹⁵Për set dì sélebra la festa an onor dël Signor, tò Dé, ant ël leugh che ‘l Signor, tò Dé, a l’avrà sernù. Pien ëd gòj, ringrassia ‘l Signor, tò Dé, ch’a l’avrà benedite an tùit ij tò arcòlt e an tùit ij tò travaj.

¹⁶Tre vire l’ann, tuti j’òm as presenteran dëdnans al Signor, tò Dé, ant ël leugh che chiel a l’avrà sernù, për la festa dij Pan sens’ Alvà^[4], për la festa dle Sman-e^[5] e për la festa dle Bënne^[6]. Che gnun as presenta dëdnans a Nosgnor a man veuide, ¹⁷ ma con d’oferte proporsionà a la benedission ch’a l’avrà arseivù dal Signor, tò Dé.

Tribunaj locaj

¹⁸An tute le sità che ‘l Signor, tò Dé, a darà a minca un-a dle toe tribù, stabilissje ‘d giùdess e ‘d publich ofissiaj ch’a l’avran l’ancombensa ‘d giudiché con giustissia ij cas che la gent a-j porterà dëdnans. ¹⁹Përvertiss pa ‘l dirit nì sie parsial. Aceta pa ‘d bustarele, përchè ij present a sbòrgno j’euj fin-a dle përsone giudissiose e a compërmëtto la càusa dij nossent^[7]. ²⁰Serca mach la giustissia. A l’é parèj ch’it vivras ant ël pais che ‘l Signor, tò Dé, at don-a, e it podras ess-ne padron.

Pràtiche religiose proibìe

²¹Quand ch’it fas la dedicassion ëd n’autar an onor dël Signor, tò Dé, piantje nen aranda dj’erbo, coma për fete ‘n boschèt sacrà. ²²E gnanca buta an pé ‘d pilon sacrà, përchè ‘l Signor, tò Dé, a detesta cole ròbe-lì.

Nòte

1. מַצּ֖וֹת (matsòt).

2. O “ëd miseria”.

3. O “an toe tende”.

4. חַ֧ג הַמַּצֹּ֛ות (hag hamatsòt).

5. חַ֥ג הַשָּׁבֻעֹ֖ות (hag hashavuòt).

6. חַ֣ג הַסֻּכֹּ֑ות (hag hasuchòt).

7. O “le paròle dij giust”.