Giona 2

2

Giòna salvà

2:1 Da la pansa dël pess Giòna a l'ha pregà Nosgnor Dé. E a l'ha dìt¹:

2:2 "Da l'angòssa ch'i-i era, i l'hai crijà a Nosgnor, e Chiel a l'ha rëspondume; dal përfond dël mond dij mòrt i l'hai ciamà, e Ti, ò Signor i't l'has ëscotà mia vos. 2:3 It l'avìes campame ant le profondità dël mar, angolfà ant j’eve dl’abiss, e j'ondà am saravo an mes. Tute toe onde e toe corent a son passame dzora. 2:4 E mi i disìa: Signor, it l’has separame da toa presensa. Ò, se mach i podèissa ancora vëdde tò Tempi sant! 2:5 J'eve a l'han anserciame fin-a a la gola; l'abim a l'ha anvërtojame. La lësca dël mar a l'é antërtojasse a mia testa. 2:6 I son përfondà a le rèis ëd le montagne, ant un pais andova le pòrte² dël pais dla mòrt a son sarasse darera ‘d mi. Ma dal fossal³ ti 't l'has fàit torna montè mi vita, Nosgnor mè Dé. 2:7 Quand ch'an mi mia ànima a mancava, mi i son anvisame 'd Nosgnor e mia preghiera a l'é rivà fin-a a Ti an tò Tempi sant. 2:8 Coj ch'a servo ëd divinità falëtte⁴, ch’a chito d’adorele⁵! 2:9 Mi, con acsant ëd làuda, i të smonrai un sacrifissi. Ël vot ch'i l'hai fàit, i lo compirai. A l’é ‘l Signor ch’am salva!⁶".

2:10 Peui Nosgnor a l'ha comandaje⁷ al pess ch' gumitèissa Giòna an sla riva.

Nòte

1 A l’é ‘n salm d’arconossensa, na testimoniansa tocanta dël cheur ëd la fej israelita e del cheur dël profeta. Chiel a l’avrìa avù ancora tant da amprende. Soa vision ëd la misericòrdia ‘d Dé a l’era ancora strèita.

2 O “...che le bare a j'ero stàite tirà dzora 'd mi për sèmper”. Giòna a sta a le pòrte dla mòrt, cfr. Salm 9:13: “Àbie pietà 'd mi, ò Signor, varda coma ij mè nemis am dan ëd torment. Ciapme al vòl prima ch'i tombo ant la gola dla mòrt”.

3 Ambelessì “fossal” a l’é dovrà për descrive ‘l regn dla mòrt (Giòb 33:22,24; Salm 49:9; Isaia 51:14). La situassion a parëss sensa speransa, ma ‘l profeta pentì a l’é salvà dal regn dla mòrt e ristabilì ant la comunion con Dé.

4 Giòna a arcòrda ij marinar ch’a l’avìo pregà i sò fauss dé ma sensa d’efet.

5 O “a chito soa speransa ‘d grassia”.

6 O “Da Nosgnor a ven la salvëssa”.

7 La creassion a rëspond con ubidiensa ai comand sovran dël Creator (1:4,15,17). Col pess, ch’a l’avrìa podù esse në strument ëd mòrt ant le man ëd Dé, për grassia a dventa në strument ëd liberassion.

À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë