1 Samuel

30

J’Amalechita a ravagio Ziclagh

¹Ant ël moment che David e soa gent a son rivà a Ziclagh, ël ters di, a l'avìo trovà che j'Amalessita a l'avìo ravagià 'l Neghev e Ziclagh; Ziclagh a l'era staita vastà e brusà. ²A l’avìo massà gnun, ma a l’avìo portaje vìa përzoné le fomne e tuti j’àutri, pcit e grand, e a l’ero andass-ne.

³Parèj, donca, quand David e ij sò òm a son rivà a la sità, a l’avìo trovala ciapà dal feu e ij sò fieuj e soe fije a l’ero stàit portà vìa përzoné. ⁴Parèj, tant David che j’òm ch’a l’acompagnavo a son butasse a pioré fasend ëd grand lament, tant che a-j restava pì ‘d forse për pioré. ⁵Ëdcò le doe fomne ‘d David, Achinoam d’Isrel e Abigail, già fomna ‘d Nabal dal Carmel, a j’ero stàite ciapà. ⁶David as trovava an na situassion motobin dlicà, përchè la trupa a parlava già ‘d masselo a prassà, tanta l’aflission ch’a l’avìo an pensand ai sò fieuj e a sue fije. Però, con l’agiut dël Signor, sò Dé, David a l’ha torna trovà fòrsa e corage.

⁷Antlora David a l'ha dije a Abiatar, sacerdòt fieul d'Achimelech: “Pòrtme l'efod”. E Abiatar a l’ha portaje l’efod. ⁸David a l'ha consultà Nosgnor e a l'ha ciamàje: “Hai-ne da andé dré a cola banda? J’arciaprai?”. Nosgnor a l’ha rësponduje: “Staje d'apress, it l'arciapras e it libereras ij përzoné”.

⁹David e ij sessent òm ch’a l'ero con chiel, a son donca partì e a son rivà al torent ëd Besor, andova che coj ch'a l'ero restà andaré a son fërmasse. ¹⁰Da lì, David a l’ha seguità la cassa con quatsent òm; nopà j’àutri dosent, ch'a l'ero tròp ëstrach për passé ël torent Besor, a son fërmasse. ¹¹A l’han trovà n’egissian ch’a l’era sperdusse an pien-a campagna e a l’han portalo da David. A l’han daje da mangé e d’eva da bèive, ¹²na fogassa ‘d fì sech e doe rape d’uva passola. A l’ha mangiane e a l’é sentusse arvive, përchè a l’avìa pa mangià nì beivù da tre dì e tre neuit. ¹³David a l’ha ciamaje: “Ëd chi 't ses e d'andova rives-to?” A l'ha rësponduje: “I son un giovo egissian, s-ciav ëd n'Amalessita. Mè padron a l'ha bandoname përchè tre di fà i son tombà malavi. ¹⁴Nojàutri i l'oma ravagià 'l Negheb dij Creté, col ëd Giuda e 'l Negheb ëd Caleb e i l'oma daje feu a Ziclagh”. ¹⁵David a l'ha dije: “Veus-to guideme për trové cola banda ‘d gent?”. A l'ha rësponduje: “Për Dé, fame giurament che t'im masseras pa e t'im armëttras nen torna a mè padron, e mi 't porterai da cola banda”.

¹⁶Përparèj a l'ha faje da guida. J’Amalechita a l’ero acampasse për tuta cola region, e a mangiavo, a bèivìo e a fasìo festa con tuta la piàita dësbordanta ch’a l'avìo ravagià ant ël pais ëd Giuda e an col dij Filisté. ¹⁷L’atach ëd David contra cola gent a l’é durà da le prime lus ëd primalba fin-a a la sèira dëd dì dòp, e gnun ëd coj-lì a l’é scampà, gavà quatzent giovo che, montà sij gamèj, a l’ero scapaje. ¹⁸David a l’ha arcuperà tut lòn che j’Amalechita a l’avìo ciapà, e ‘dcò soe doe fomne. ¹⁹A-i mancava gnun, nì grand nì pcit, nì fieuj, nì fije, nì ‘l botin nì l’àutra ròba ch’a l’ero portasse vìa. David a l’avìa ‘rcuperà tut. ²⁰David a l'ha pijàit ëdcò tut ël cabial cit e gròss: a sbergiairavo dëdnans ëd chiel tute cole bestie e a crijavo: “Costa-sì la pijàita 'd David!”.

²¹David, peui, a l’é tornà al torent ëd Besor, anté ch’a j’ero restà coj dosent òm ch’a j’ero trop ëstrach për andeje dré. A son sortì për arsèive David e soa gent. David a l’é avzinassje për rendje ‘l salùt. ²²Antlora tuta la gent grama e meschin-a ch’a j’era an tra j’àutri ch’a l’avìo compagnà David, a l’han dit: “Da già ch'a son pa vnùit con nojàutri, ch’as daga gnente a lor ëd la piàita, gavà a mincadun soa fomna e soe masnà: che as men-o via e che lor as në vado!”. ²³Ma David a l’ha dije: “Fé pa parèj, car ij mè frej, con tut lòn che Nosgnor a l'ha dane: a l'ha goernane e a l'ha dane an podèj cola gusaja ch'a l'era vnùita contra 'd nojàutri. ²⁴Chi é-lo ch'a vorerà seguité vòst avis an cost afé? Përchè as s’ha da fene part: na part dël botin a l’ha da andé a coj ch’a son calà an bataja e na part a chi a l'ha guernà ij bagage”. ²⁵E, a parte da col di-là, a l'é fasse 'd lòn an Israel na régola e në statù ch’a dura ancora al di d'ancheuj.

²⁶Rivà a Ziclagh, David a l'ha mandà part dël botin a j'ansian ëd Giuda, ij sò compatriòta, conform a soe sità, con ës mëssage: “Vardé ambelessì un present che a riva da la piàita dij nemis dël Signor: ²⁷A coj ëd Betel, a coj ëd Rama ant ël Negheb, a coj ëd Jatir, ²⁸a coj d'Aroer, a coj ëd Sifmòt, a coj d'Estemoa, ²⁹a coj dël Carmel, a coj dle sità dj'Jeracmelita, a coj dle sità dij Chenita, ³⁰a coj ëd Corma, a coj ëd Bor-Asan, a coj d'Atach, ³¹a coj d'Ebron e a tùit ij pòst andova che David con ij sò òm a l’era passà.