Provèrbi

9

L’anvit ëd la saviëssa

¹La saviëssa a l’ha fabricà soa ca con set colon-e bin tajà. ²Për soa inaugurassion, a l’ha prontà ‘n disné gròss^[1] con ëd mangé e ‘d vin^[2] soasì e a l’ha parà la tàula. ³Peui a l’ha mandà soe servente a fé l’anvit dai pont pì àut dla sità. A crija: ⁴“Vnije tuti, vojàutri bonomeri^[3]”. A coj ch’a l’han gnun bon sens i diso: ⁵Vnì a mangé mè pan, a bèive ‘l vin ch’i l’hai prontà. ⁶Chité da vòstra folandràgine për trové lòn ch’a sìa na vita vera; amprende a vive ‘d manera giudissiosa!”.

Ël savi e ‘l malgrassios

⁷Col ch’a rimpròcia la përson-a malgrassiosa a n’arseivrà mach d’insolense; col ch’a buta an sl’avis n’òm gram, an cambi a ‘rseivà mach d’ofèise. ⁸Arpròcia pa la përson-a malgrassiosa, përchè at t’avrà an òdio, ma la përson-a savia, quand ch’a ‘rsèiv d’arpròcc a na sarà arconossenta^{[4] 9}Istruiss un savi, e chiel a vnirà ‘ncora pì savi. Dà d’amaestrament a ‘n giust, e chiel a ‘mprendrà fin-a ‘d pì.

¹⁰Rispeté Nosgnor^[5] a l’é ‘l fondament ëd la saviëssa. Vera inteligensa a l’é conòsse ‘l Dé sant. ¹¹La saviëssa a slongherà ij tò dì, a multiplicarà j’agn ëd toa vita. ¹²Esse giudissios at darà mach ëd vantagi; esse malgrassios e insolent a lo pagheras mach ti.

L’anvit ëd la folandràgine

¹³La folandràgine a l’é na fomna brajasson-a e gnoranta ch’a sa nen lòn ch’a fà. ¹⁴A stà lì setà a la pòrta ‘d soa ca, as buta al pont pì àut dla sità, ¹⁵e a ciama tuti coj ch’a passo për lì, coj ch’a van për soa stra. A-j dis: ¹⁶“Vnì-sì, vojàutri bonomeri. A coj ch’a l’han gnun bon sens i diso: ¹⁷L’eva robà a l’é pì dossa, ël mangé proibì a l’é pì savoros!”. ¹⁸Lor, contut, a san pa che ij sò òspite a son già ant ël fond dël pais dij mòrt.

Nòte

1. Lét. “a l’ha maslà soe bes-cie”, “a l’ha prontà da mangé”.

2. Lét. “a l’ha mes-cià ‘l vin”.

3. O “vojàutri ij sempi”, “ch’i manche d’esperiensa”.

4. O “at vorerà bin”.

5. O “ël timor ëd Dio”.