Salm ëd Dàvid. 1Nosgnor a l’é mè bërgé: am fà manché gnente. 2Am men-a a dij pasturagi bondos e am fà andé anté ch’i trovo d’aque chete. 3Am ristòra le fòrse e am men-a për dij senté giust[1]: Chiel a mancherà mai ‘d paròla[2] 4Bele s’i dovèissa travërsé na val sombra[3], i l’avrìa gnun-a tëmma, perchè ti të stas sèmper con mi. Toa can-a e tò baston am dan sicurëssa. 5Ti t’ëm prontes na festa[4] pròpe ‘dnans ai mé nemis. Ti t'ëm onze la testa con d’euli përfumà. Mè càles a dësborda. 6A l’é sicur: toa benevolensa e toa fidelità am ëvniran sèmper daprèss për tùit ij mè dì e la ca ‘d Nosgnor a sarà mia residensa për sèmper[5].
O:“arlòngh senté ‘d giustissia”.
Let. “për amor ëd sò nòm”, “soa reputassion a faliss mai”.
O “pien-a ‘d perìcoj”.
O “la tàula”.
“lòn ch’a-i resta ‘d mia vita”.