Esechiel

2

Mission profètica d’Esechiel

¹Cola vos a l'ha dime: "Àuste, fieul d'òm ch'i veuj parlete!". ²Antant ch'am parlava, lë Spirit a l'é intrà an mi, e a l'ha fame aussé an pé, e mi i i l'hai antendù col ch' am parlava. ³Am disìa: "Mi i mando ti, fieul d'òm, a j'israelita, gent arvirosa che a l'é rivoltasse contra'd mi; tant lor che ij sò pare, a son ëstame pa fidej fin-a 'l di d'ancheuj medésim. ⁴Nen mach lòn, ma mi 't mando a 'd fieuj testard^[1] e dur ëd cheur, përchè it jë dise: 'Përparèj a dis ël Signor Dé!'. ⁵Che lor a t'ëscoto o ch'as arfudo dë scotete (përchè a son dij rivoltos^[2]) lor a savran ch'a-i é 'n profeta tra mes ëd lor. ⁶Ma ti, fieul ëd l'òm, àbie nen tëmma 'd lor nì 'd lòn ch'a diso, bele se soe mnasse at stan dantorn tanme d'ortije e 'd rovaj e lor at son tanme 'd scorpion ch'a mordo. Ch'at faso nen tëmma ij sò sguard gram e scur^[3], përchè a son ëd arvoltos. ⁷Ti 't l'has da porteje mie paròle sia ch' a t'ëscoto o ch' a t'ëscoto nen. Contut, lor at scotran nen përchè a son un pòpol arviros.

⁸Ti, fieul ëd l'òm, nopà, scota lòn ch'i l'hai da dite, sie nen n'arviros tanme cola gent-là. Doverta la boca e mangia lòn ch'it të dago. ⁹Antlora i l'hai aussà j'euj e i l'hai vëddù na man sporzua anvers ëd mi ch'a tenìa 'n liber an forma 'd ròtol. ¹⁰Peui a l'ha dësrotolalo e a l'avìa 'd paròle scrivùe da na banda e da l'àutra. A l'ero 'd paròle 'd lamentassion, ëd gem e 'd pior.

Nòte

1. O let. da 'l front sfrontà".

2. O "na ca arvirosa".

3. O "soe brute ghigne".