Salm 13

Ij Salm

13. Nosgnor! It ses dësmentiate ‘d mi![modifiché la sorgiss]

Ël Salmista, ch’a l’é disperà e lì-lì për meuire, crasà dai sò nemis, a-j smija che Nosgnor a l’abia bandonalo, ma as arcòrda che Nosgnor a l’ha promëttù dë steje dacant e ‘d giutelo e ch’a l’é sèmper ëstaje fedel. A l’é parèj ch’a sà che bin tòst a podrà torna canté ‘d làude gioiose.

¹Për ël diretor dël còro. Salm ëd David. Nosgnor! It ses dësmentiate ‘d mi! Fin-a a quand é-lo che sta situassion a durerà? Fin-a a quand é-lo ch’i varderas da n’àutra banda e t’ancorz-te nen ch’i son belessì parèj? ²Fin-a quand ch’i l’avrai ‘d porté an mia ànima csi tanta angossa e ‘d sagrin tut ël dì! Fin-a a quand ch’i l’avrai da soporté che ij mè nemis a l’abio da prevalèj dzura ‘d mi? ³Nosgnor, mè Dé! Virte e rëspondme! Ampiniss ëd ciàir ij mè euj, dësnò i meuiro. ⁴Lassa nen che ij mè nemis as arlegro pì nen e ch’a diso: “I l’oma vinciulo!”. Lassa nen che ij mè aversari as arlegro ‘d vëdd-me tombé. ⁵Malgré tut lòn I l’hai fiusa che tò amor anvers ëd mi a vnirà mai a manché. I sarai mi pitòst a arlegreme përchè ch’it l’has liberame. ⁶I sai ch’a vnirà tòst ël dì ch’i canterai a Nosgnor për tut ël bin ch’a l’ha fame!