Surtìa 15

15

Càntich ëd Liberassion

15:1 Antlora Mosè ansema a j’israelita a l’han tacà a canté còst càntich an onor ëd Nosgnor:

“Cantoma a Nosgnor për soa granda vitòria¹: chiel a l’ha campà ant ël mar sia cavaj che cavajer. 15:2 Nosgnor a l’é mia fòrsa e ‘l motiv ëd mè càntich. A l’é chiel ch’a l’ha salvame. A l’é chiel mè Dé e i l’hai da laudelo. A l’é chiel ël Dé ‘d mè pare, i l’hai da magnifichelo! 15:3 Nosgnor a l’é ‘n grand guerié; “Jahvé” a l’é sò nòm! 15:4 Ij cher ëd Faraon e soa armada chiel ha la campaje drinta ‘l mar. Ij mej combatent ëd Faraon a son meurt nià ant ël Mar Ross. 15:5 Le onde a l’han quataje, a son fongà fin-a al fond tanme ‘d pere. 15:6 Toa man drita, o Signor, a l’é fòrta e gloriosa. Toa man drita a l’ha butà an dëròta ‘l nemis. 15:7 La grandëssa ‘d toa majestà a l’ha campà giù j’aversari. Ti ‘t l’has dàit ësfògh a toa zara e lor a l’han brusà tanme ‘d paja. 15:8 Al buf ëd toa fià le aque a son ambaronasse! Le aque a son vnù sù e a son butasse drite tanme ‘n mur; ant ël cheur d ël mar l’eva a l’é andurisse. 15:9 Ël nemis a disìa: “I-j corerai dré e a lo ciaprai. I lo dëspojarai e l’anienterai. I farai bërlusé mia spa e mia man goregna a lo fracasserà!”. 15:10 Ma ti ‘t l’has bufaje via con tò fià e ‘l mar a l’ha quataje. A son fongà tanme piomb drinta le aque poderose. 15:11 Signor, a-i é gnun ch’a sìa coma ‘t ses ti an tra ij dé! Toa santità a l’é gloriosa, tò splendrior a l’é magnifich e ‘t fas maravìe. 15:12 It l’has levà toa man drita e la tèra a l’ha travondasse nòstri nemis. 15:13 Con tò amor, ch’an ven mai a manch, ti’t guide tò pòpol ch’it l’has riscatà. Toa potensa a-j guida fin-a a tò leugh sacrà. 15:14 Ij pòpoj a tërmolo mach a sente sòn; a coj ch’a stan an Filistìa a-j ciapa la caghëtta. 15:15 Coj ch’a comando a Edom a na son terificà; ij cap d’Edom a fërmiolo. Tuti coj ch’a vivo an Canaan a son sburdì; 15:16 a l’ha ciapaje ‘l teror e la paura: la forsa ‘d to bras a l’ha faje resté ‘d pera antant che tò pòpol a passava travers ël mar, ò Signor, fin-a a tant che ‘l pòpol chìit l’has riscatà a l’é passà. 15:17 Falo intré e stabiliss-lo an sla toa montagna - ël leugh ch’it l’has arservalo për toa abitassion, ël santuari che toe man a l’han fabricalo. 15:18 Nosgnor a sarà rè për sèmper! 15:19 Quand ch’ij cavaj ëd Faraon, con ij sò cher e ij sò guerié, a son intrà ant ël mar, ël Signor a l’ha fàit artorné le acque dzura ‘d lor. Al opòst, j’israelita a son marcià an mes ël mar an tèra sùita!”.

15:20 Antlora la profetëssa Miiriam, la seur d’Aaron, a l’ha ciapà ‘l tamburnin e tute le fumne a l’han seguitala a soné ij sò tambornin e a dansé. 15:21 Miriam a l’é butasse a canté sòn: “Canté a Nosgnor për soa granda vitòria: a l’ha campà an mar cavaj e cavajer!”.

L’eva ‘d Marà

15:22 Mosè a l’ha fàit parte ël pòpol d’Israel dal Mar Ross vers ël desert ëd Sior. A l’han marcià për tre dì ant ël desert sensa trové d’eva. 15:23 Quand ch’a son rivà a l’òasi ‘d Marà, l’eva ambelelà a l’era trop mèra për podèjla bèive. A l’é për lòn che col leugh a l’é ciamà Marà (ch’a veul dì “ameror”). 15:24 Ël pòpol a l’é ancaminasse a lamentesse contra Mosè. A disìo: “Che l’oma da bèive adess?”. 15:25 Antlora Mosè a l’ha ciamà agiut a Nosgnor, e ‘l Signor a l’ha mostraje ‘n tòch ëd bòsch. Mosè a l’ha campalo ant l’eva e l’eva a l’é tornà bon-a da bèive. A l’é stàit ambelelà, a Marà, che ‘l Signor a l’ha butaje dëdnans ësta ordinansa për buté a la preuva la fidelità ‘d lor anvers a chiel. 15:26 A l’ha dije: “S’it ëscote la vos ëd Nosgnor, tò Dé, e ch’it fas lòn ch’a l’é giust dëdnans a chiel, s’ it ubidisse ai sò comandament e ‘t rispete tùit ij sò decret, mi it farai nen patì le maladìe ch’i l’hai arfilà a j’egissian, përchè mi, ël Signor, a son col ch’av guariss”.

15:27 Quand ch’a l’han chità Marà, j’israelita a son rivà a Elim, andova ch’a-i é dodes sorgiss e stanta palme. A son acampasse dacant le aque.

Nòte

1 O “përché ch’a l’ha trionfà glorios”.

À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë