Salm 132

Salm

132. Nosgnor! Arcòrd-te ëd David e ‘d tut lòn ch’a l’ha patì

Lë scritor a ‘rciama a la ment ëd Nosgnor la devossion ëd David e soe promësse riguard a la dinastia ‘d David e ‘d Gerusalem.

¹Càntich dij pelerin ch’a monto a Gerusalem. Nosgnor! Arcòrd-te ëd David e ‘d tut lòn ch’a l’ha patì. ²A Nosgnor chiel a l’ha fàit un giurament, na promëssa al Potent d’Israel: ³“A la sosta ‘d mia ca mi i intrerai pa, ant ël mè let im cogiarai nen pr’ arposé, ⁴nì ij mè euj i sarerai për deurme, ⁵fin a tant ch’i treuva un leugh për fabriché na ca për Nosgnor, un santuari pr’ ël Potent d’Israel”.

⁶I l’oma savù che l’Èrca a l’era a Efrata, peui i l’oma trovala ant la pian-a ‘d Jàar. ⁷Introma, donca, al santuari ‘d Nosgnor, prostërnom-ne dëdnans al taburet dij sò pé^[1].

⁸Nosgnor! Àuss-te, e intra ‘nt ël leugh ëd tò arpòs, ansema a l’Èrca, segn ëd tò podèj. ⁹Che ij tò sacerdòt a sio arvestì ‘d salvëssa, ij tò sërvent fedej ch’a canto ‘d gòj.

¹⁰Pr’ amor ëd David, tò sërvent, arfusa nen ël rè ch’it l’has sernù. ¹¹Nosgnor a l’ha fàit un giurament a David con na promëssa ch’a sarà mai pì artratà: “An sù tò tròno i butrai un dij tò dessendent. ¹²Se ij tò dessendent a rispeto ij termo ‘d mia aleansa, e le prescrission ch’ i-j mostrerai, antlora toa dinastìa a chiterà mai”. ¹³Përché Nosgnor a l’ha sernù Gerusalem, a l’ha volùa për soa ca. ¹⁴“Sto-sì a l’é ‘l leugh dël mè arpòs për sèmper”, a l’ha dit, “am pias pròpi sta sità, i l’hai pijala për mia residensa. ¹⁵Mia benedission a sarà semper dzura chila e i la rendrai an fior. Ij sò pòver a mangeran fin-a ch’a na veulo. ¹⁶I vestirai ij sò sacerdòt ëd giustissia, e ij sò sërvent fedej a canteran ëd gòj. ¹⁷Belelà i farai chërse ‘l podèj ëd David; col ch’i l’hai consacrà a sarà na lus për mè pòpol. ¹⁸I vestirai d’onta ij sò nemis, ma chiel a sarà ‘n rè glorios^[2].

Nòte

1. AndéO “ëd sò tròno”.

2. AndéO “an soa front a bërlusà un diadema”.