Isaia

11

Ël dissendent dël rè David

¹Da la sëppa ‘d Jessé [la famija ‘d David] a seurtirà n’arbut - vera, un branch neuv ch’a portrà ëd frut da la veja rèis. ²Lë Spirit ëd Nosgnor as poserà an sù chiel: lë Spirit ëd saviessa e d’intendiment, lë Spirit ëd consèj e ‘d fòrsa, lë Spirit ëd conossensa e ‘d timor reverensial për Nosgnor. ³L’ubidiensa a Nosgnor a sarà soa gòj. A giudicrà pa da le aparense, nì a giudicrà për sentì dì. ⁴Chiel a rendrà giustissia ai bisognos e giuste sentense a publicherà an favor ëd coj ch’a son crasà. La tèra a sarà socrolà da la fòrsa ‘d soa paròla e con ël fià ‘d soa boca a farà meuire ij pervers. ⁵La giustissia a sarà tanme na sëntura ai sò fianch, e la vrità a-j sarà tanme na còta.

⁶An col dì lì ël luv a vivra ansem a l’agnel, la pantera a starà cogià con ël cravòt. Ël vitel e ‘l leon a mangeran ansema, e na masnà a-j guidërà. ⁷La vaca a pastorerà davzin a l’orsa e ij sò cit as cogeran ansema. Ël leon a mangerà la paja tanme ‘l beu. ⁸Na masnà a podrà gieughe al sicur davzin al nì ëd na vipra. Éh, fin-a ‘n poparin a podrà fiché la man ant ël përtus ëd na serp. ⁹Gnun as farà ‘d mal an su tut ël mè mont sant, përchè ‘l paìs a sarà pien ëd gent ch’a conòss Nosgnor tanme j’aque a quato ‘l fond dël mar.

¹⁰Ant col dì lì l’arditè dël tròno ‘d David, l’arbut ëd Jessé, a sarà coma ‘n drapò ‘d salvëssa aussà an tut ël mond. Tute le nassion as sambleran dantorn a chiel e la tèra anté ch’a viv a sarà ‘n leugh glorios.

L’artorn dij deportà

¹¹Ant col dì lì Nosgnor a tornërà a fé vëdde sò podej për arporté a ca lòn ch’a resta ‘d sò pòpol - coj ch’a son restà an Assìria e a nòrd dl’Egit; a meridion dl’Egit, an Etiòpia e Elam, an Babilònia, Hamat e an tute le nassion lontan-e dla còsta. ¹²Chiel a aussërà ‘n drapò dzura le nassion për buté torna ansema ij deportà ’d Giuda dai quatr canton dla tèra. ¹³Antlora, a la fin, a-i sarà pa pì ‘d gelosìa e ‘d nimicissia an tra Giuda e Efraim; asaran pa pì d’antagonista. ¹⁴Ansema a atacheran ij filisté a ocident e a butran a sach le nassion a orient. A slargheran ij sò domini ‘d lor dzora Edom e Mòab, e j’amonita a saran ij sò vassaj. ¹⁵Antlora Nosgnor a dovertrà ‘n sentè a travers dël ghëmmo ‘d mar dël Mar Ross, a mnassrà con soa man ël fium Eufrate, e a manderà un vent potent për dividlo an set rivere ch’a podran travërseje a pé. ¹⁶As dovertrà na strà për lòn ch’a-i resta ‘d sò pòpol, col ch’a l’é dzurvivù an mes a j’assir, tanme la strà ch’a l’avìo trovà j’israelita temp fà quand ch’a j’ero artornà da l’Egit.