Salm 21

Ij Salm

21. Ël rè as alegra dla fòrsa che ti ‘t jë daghe

El Salmista a làuda Nosgnor për la manera che chiel a goerna e benediss ël rè davidich.

¹Për ël diretor dël còro. Un salm ëd David. Nosgnor! Ël rè as alegra dla fòrsa che ti ‘t jë daghe; com as sent content ëd la vitòrie^[1] ch’it jë acòrde! ²Ti ‘t j’acòrde lòn che sò cheur a n’ha anvìa; it j’arfude pa soe arceste (interludi).

³Ti ‘t jë pòrte riche benedission; ti ‘t jë bute na coron-a d’òr an sla testa; ⁴A l’ha ciamate ‘d sostnì soa vita e ti ‘t l’has acordaje na vita longa e na dinastìa ch’a vnirà mai a manch^[2]. ⁵It l’has faje selebré toa vitòria, it l’has quatalo d’onor e dë splendrior majestos. ⁶Përchè ti ‘t l’has acordaje ‘d benedission eterne; an arseivendlo a toa presensa it jë daghe granda gòj. ⁷Përchè ‘l rè as confida an Nosgnor, e për motiv ëd la fidelità dl’Altissim, sò tròno a sarà mai socrolà^[3].

⁸Toa man a prevalrà sù tùit ij tò nemis; tò podèj a l’é tròp fòrt për coj ch’at t’han an òdio. ⁹It jë faras brusé tanme ‘n foeugh anvisch, ël dì che ti’ t të manifeste. Toa indignassion^[4] a-j consumerà; ël feugh a-j devorerà. ¹⁰Ti dëscanceleras ël nòm ëd soa fijolansa ëd lor da la tèra, ij sò dissendent da ‘n tra la rassa uman-a. ¹¹¹Vera, a pensavo ‘d fete ‘d mal, a l’avìo studià la manera ëd fete ‘d dann, ma a son pa riussì a felo. ¹²Quand ch’a pijo la mira për frapete con soe flece ‘d lor, ti ‘t jë fas bate l’artreta.

¹³Nosgnor! Auss-te trionfant an tut tò podèj! Con la mùsica e ‘l cant i selebreroma toe imprèise^[5]!

Nòte

1. O “liberassion”.

2. O “ch’a dura”, “dë slonghé ij sò agn për sèmper sensa fin”.

3. O “gnun a lo farà antrapé”.

4. O “ira”.

5. O “i lauderoma toa potensa”.