1 Samuel

5

L’érca ‘d Nosgnor an tra ij Filisté

¹Ij Filisté, ampadronisse ch’a l’ero dl’Èrca ‘d Nosgnor, a l’han tramudala da Eben-Eser fin-a a Asot. ²Là ch’a l’é stàita, a l’han portala al templ ëd Dagon e a l’han butala dacant a soa stàtua medésima. ³E ‘l dì apress, j’Asdodian a son alvasse ‘d bon ora, e a l’han trovà Dagon ësversà la fàcia për tèra pròpi dëdnans a l’Érca ‘d Nosgnor. Antlora a l’han torna butala an pé sò pòst. ⁴L’indoman, alvasse ancora ‘d matin bonora, a l’han torna trovà la statua ‘d Dagon ch’a l’avìa dàit ël gir an facia a l’Érca ‘d Nosgnor; nen mach lòn, soa testa e le man a l’ero robatà a tèra e finì an sla seuja dël templ bele che sfrisà. A-i era mach pì ‘l tronch. ⁵A l’é për lòn che fin-a al dì d’ancheuj ni ij sacerdòt ëd Dagon nì la gent d’Asdod ch’a intro ant ël templ ëd Dagon, a na carco pa ‘l pé an sla seuja^[1]. ⁶Nosgnor a l’ha faje sente a j’abitant d’Asdod ël podèj ëd soa man e a l’ha faje sburdì castigandje con n’infession ëd moròidi a Asdod e an tut sò teritori.

⁷Ora, an vëddend lòn ch’a ancapitava, ij sitadin d’Asdod a l’han dit: “Che l’Érca dël Dé d’Israel a resta pì nen an tra ‘d nojàutri. Chiel a l’ha grevà tròp soa man dzura nòst pòpol e dzura ‘d Dagon, nòstr dio!”. ⁸Antlora, coj d’Asdod a l’han mandà a ciamé tùit ij cap dij Filisté e a l’han ciamaje: “Che l’Érca dël Dé d’Israel a sia trasportà a Gat”. Parèj, donca, da Asdod l’Érca del Dé d’Israel a l’é stàita tramudà an cola sità. ⁹Tutun, a l’é capità che pen-a ch’a l’avìo tramudala l’Érca, la man ëd Nosgnor a l’é fasse sente ‘dcò ansima a cola sità, con grand sburdiment, përchè a l’avìa frapane tuti j’abitant, dal pì cit al pì grand, con n’infession ëd moròidi.

¹⁰Antlora a l’han mandà l’Érca ‘d Nosgnor a Acaron, ma pròpi quand ch’a l’é rivaje, j’Acaronita a son butasse a crijé and disend: “A l’han portane l’Érca dël Dé d’Israel për fene tuti meuire!”. ¹¹Antlora coj d’Acaron a l’han mandà a ciamé i sinch prim magistrà dij Filisté e a l’han dije: “Mandeje andarera l’Érca dël Dé d’Israel, ch’a torna a soa ca, dësnò a podrìa fene meuire tuti!”. Për toua la sità d’Acaron a l’era, an efet, spantiasse në sparm potent, përché ‘dcò ambelelì la man ëd Nosgnor a l’era fasse sente greva. ¹²La gent ch’a l’era nen mòrta a patio tuti ‘d moròidi. A l’é parèj che da la sità a montavo sèmper ëd pì al cél ëd crij d’agiùt.

Nòte

1. Ij toch dla testa e dle man dla statua ‘d Dagon e j’ero finì an sla seuja dël templ, e lolì a l’avìa rendù la seuja medésima sacrà ‘d na mira foravìa. Da col moment-lì a l’era nassùa la superstission ëd consideré sacra cola seuja medésima, tant da podèj esse gnanca pì tocà da ‘d pé (cfr. Sofònia 1:9). Ij pòpoj antich a consideravo le seuje dij templ con gran rispèt përchè ch’a marcavo ‘l confin tra sacrà e profan. Ës incident a l’avìa rendù la seuja dël templ ëd Dagon ancora pì sacrà. Costa-sì a l’é n’àutra testimoniansa irònica dla stupidità dl’idolatria e dla sovranità dël Dé ver e viv d’Israel (cfr. Surtìa 20:3).