Salm 138

138. Nosgnor! It rendo grassie con tut mè cheur

Lë scritor a fà 'l vòt ed ringrassié sèmper Nosgnor përchè a lo libera e lo guèrna

138:1 Ëd David. Nosgnor! It rendo grassie con tut mè cheur. I veuj cantete 'd làude a la presensa dj'àngej. 138:2 Im buto a ginojon dë 'dnans al santuari e i rendo grassie a Tò Nòm përchè tò amor e fidelità a venrà mai a manch, e përchè ti 't l'has esaltà dzora tute le còse Tò Nòm e Toa Paròla. 138:3 Quand ch'it suplicava ti't l'has scotame. Ti 't l'has ancoragiame e 't l'has dame fòrsa. 138:4 Nosgnor! Che tùit ij rè dla tèra at rendo grassie quand ch'a sento le paròle ch'it dise. 138:5 Che lor a canto 'd lòn ch'a l'ha fàit Nosgnor, përchè lë splendrior dël Signor a l'é magnifich. 138:6 Combin che Nosgnor a sia grand, Chiel a soagna coj ch'a son ùmil, ma ij superbi a-j varda da lontan. 138:7 Bele s'i dovèissa passè ant ël pì ben mes dël pericol, ti'm guerne la vita. Ti't vade contra ij mè nemis furios e toa man drita am salva. 138:8 Ch'i peussa sté sèmper ant ël favor ëd Nosgnor. Che tò amor am ven-a mai a manché. Bandona nen l'euvra 'd toe man.