1Ij but dël cheur[1] a son dl'òm, ma la rëspòsta dla lenga a ven da Nosgnor.
2Tute le stra 'd na përson-a a son pure[2] ai sò euj, ma a l'é 'l Signor a valuté lë motivassion e a vardé s’a son bon-e.
3Dà an goerna[3] a Nosgnor lòn ch'it fase, e ij tò proget a andran a bon fin[4].
4Nosgnor a l'ha fàit[5] tut për un but[6], fin-a l'empi për ël di dël maleur.
5A l'é n'abomini për Nosgnor minca un cheur pien ëd bòria, e prest o tard a-j rivrà 'l castigh.
6Con la carità e la fedeltà as ëspurga[7] la colpa, con la tëmma 'd Nosgnor a s'évita 'l mal.
7Cora che Nosgnor a l'é sodisfàit ëd la manera 'd fé ëd n'òm, a fà andé d'acòrdi con chiel fin-a ij sò nemis.
8Avèj pòch, ma con onestà, a l'è mej che avèj vàire intrade sensa giustissia.
9La ment ëd l'òm a pensa motobin a soa stra, ma a l'é Nosgnor ch'adrëssa[8] ij sò pass.
10Ël rè a parla con l’autorità ‘d Nosgnor[9]; ij sò giudissi a a deuvo pa përverte la vrità[10].
11Pèis e balanse giuste a son dël Signor, e tùit ij pèis che as deuvro a son soa euvra.
12Fé lòn che a l'é dësgiust[11] a l'é n'abomini për ij rè, da già che 'l tròno a ven a esse pì fòrt con la giustissia.
13Al rè a-j fan piasì ij làver giust e a-j veul bin a col che a parla con dritura.
14La rabia dël rè a men-a 'd mòrt, ma l'òm savi a la pasierà.
15Ant la gòj dël visagi dël rè a-i é la vita, sò favor a l'é parèj ëd na nìvola ant ël temp ëd prima.
16A l'é motobin mej avèj[12] ëd saviëssa pitòst che d'òr; avèj ëd sust ëd Dé a l'é mej che l'argent.
17La stra dj'òm giust a veul dì sté leugn dal mal, col che a varda[13] da bin soa stra a goerna la vita.
18Anans ëd la ruin-a a-i é orgheuj; anans dël tombé: l'esse pien ëd sagna.
19A l’é mèj vive ùmil con ij pòver che spartisse ‘d ladrarìa con ij superb.
20Col che a l'é antivist ant la paròla a trovrà la richëssa e col che a l'ha fiusa an Nosgnor a sarà benedì.
21Col ch’a l’ha ‘n cheur savi a l’é considerà na përson-a ‘d sust; parlé ‘d manera grassiosa a rend convincent.
22Esse prudent a l'é sorgiss ëd vita, la folairà a l'é ël castigh dij fòj[14].
23Cheur savi a fà prudenta la boca, e pì përsuasiva soa dotrin-a ai sò làver.
24Le paròle a l'amel a son cotel ëd j'avije: dosseur për l'ëspìrit e arlass për ël còrp.
25A-i é na stra che a cheidun a-j ësmija drita, ma peui, a men-a ai vieuj dla mòrt.
26L'aptit ëd col che a travaja a foson-a për chiel përchè a l'é cissà da la fam.
27L'òm gram a men-a al mal e ansima ai sò làver a-i é in feu anvisch.
28L'òm përvers a càusa 'd ruse, ël parlé mal ëd j'àutri a divid j'amis.
29Na përson-a prepotenta a anciarma sò pròssim e a lo men-a ansima a 'd vieuj pa bon.
30Col che a sghicia j'euj a progeta 'd ròbe grame e col che as mòrd ij làver a l'ha già fàit ël mal.
31Ij cavèj gris a son na coron-a 'd dignità ch’as treuva an sla stra dla giustissia.
32La passiensa bon-a e antivista a val ëd pì che n’òm fòrt, e col che a contròla sò temperament a conta 'd pì d'un che a l'ha vagnà na sità.
32Le sòrt as campo an fàuda, ma tute le decision a ven-o mach da Nosgnor.
An ebràich "ij but, proget, pian dël cheur". La frase מַעַרְכֵי־לֵב (maʿarche lev) a signìfica "le disposission dla ment, ëd tò pensé".
Ël termo ebràich a l'é: “giust, genit, drit,” (זַךְ, zach) che a signìfica 'dcò: “mond, pur (nen antamnà), pulid, nossent.
Ël TM a les: גֹּל (gol, “comëtte, arcomandé”) da la rèis גָּלַל (galal, “robaté”). Jë LXX a l'han: “arvela (da arvelé)” coma se la rèis a fùissa גָּלָה (galah, “arvelé”).
La sintassi dla sconda clàusola a mostra na subordinassion: Vav dzora וְיִכֹּנוּ (vjicconu) a ven apress l'imperativ ëd la prima clàusola tanme but o risultà.
Ël verb ebràich פָּעַל (paʿal) a veul dì “alenesse, për realisé, fèila.”
La Volgata latin-a a deuvra la forma לְמַעֲנֵהוּ (lëmaʿanehu) “për sò propòsit, but” pitòst che 'l test Masorétich לַמַּעֲנֵהוּ (lammaʿanehu) “për soa rëspòsta”.
Ebràich: “a l'é espià”; opura “a l'é spurgà”.” Ës verb a riva da כָּפַר (cafar, “espié, pasié, pacifiché”.
Ël verb כּוּן (cun, “stàbil'; frem, confermà”) con צַעַד (tsaʿad, “pass, passé”) a peul vorèj dì “diressioné, adrëssé.”
Lét. “Ij laver dël rè a son oràcol”
O “an giudissi soa boca a faliss pa”. La sconda riga a dà l'efet ëd la prima: Se 'l re a dëlìbera con mòt oracolar (קֶסֶם, qesem, voltà con “vërdèt o decision divin(-a)”), antlora a saran sicure soe assion.
Ëdcò “gramissia,” podrìa ambelessì (רֶשַׁע, reshaʿ) mej fé capì n'assion criminal; ël vocàbol corelà “gram” a peul vorèj dì: colpa criminal.
La forma קְנֹה (qnoh) a l'é 'nfinitiva; la version greca a deuvra un partissìpi, e la volgata latin-a n'imperativ.
La sconda metà dl'emistìchi a deuvra doe paròle diverse për ''beiché, vardé, goerné.'' Un-a a l'é נֹצֵר (notser) “un ch'a varda soa stra,” l'àutra a l'é שֹׁמֵר (shomer) “ un ch'a varda soa vita”.
Ebràich “la dissiplin-a dij torolo [a l'é] folairà.” Dissiplin-a: ''מוּסָר'', musar.