Giosué

6

La conquista ‘d Gérico

¹Ora, për càusa dj’Israelita, la sità ‘d Gérico a l’era stàita sarà e sbarà: gnun as ancalava pì nì a intreje nì a surtije. ²Nosgnor a l'ha dije a Giosuè: “Varda, mi i l'hai butate an man Gérico^[1], con sò rè e j’òm fòrt e vajant ch’a la dësfendo. ³Ti e ij tò òm ëd guèra, marcé për ses dì e na vira për dì, tut dantorn ëd la sità. ⁴Set sacerdòt a l’han da ‘ndé ‘dnans ëd l’érca, minca un con un còrn ëd moton an man. Ël dì ch’a fà set i fareve për set vire ‘l gir tut dantorn a la sità, e ij sacerdòt a soneran ij còrn. ⁵Quand ch’i sentireve soné a distèisa ij còrn ëd moton, tut ël pòpol a l’avrà da butesse a crijé^[2] a tuta fòrsa e le muraje dla sità a drocheran an rovin-a. Antlora tuti, dal leugh anté ch’as treuveran, a l’avran da dé l’assàut a Gérico”.

⁶Antlora Giosuè, fieul ëd Nun, a l’ha mandà a ciamé ij sacerdòt. A l’ha dije: “Porté l’érca dl’Aleansa e che set ëd vojàutri a vado dëdnans ëd l’érca ‘d Nosgnor con ij còrn ëd moton da soné”. ⁷Peui a l’ha daje al pòpol cost órdin: “Andé a fé ‘l gir ëd le muraje dla sità e che j’òm ëd vanguardia^[3] as buto ‘dnans ëd l’érca ‘d Nosgnor”.

⁸Tut a l’é fasse coma Giosuè a l’avìa comandà. Ij set sacerdòt ch’a portavo ij set còrn ëd moton a son passà anans ëd l’érca ‘d Nosgnor e a-j dasìo ‘d fià e l'èrca dl'aleansa a-j vnisìa darera. ⁹J’òm armà a ‘ndasìo anans dij sacerdòt ch’a sonavo, e la retroguardia as tnisìa daré dl’érca. Tùit a marciavo al son dij còrn. ¹⁰Giosuè a l’avìa comandà al pòpol dë sté chiet, che gnanca na paròla a-j seurtissa da la boca e ch’a fèisso pa ‘d crij ëd guèra, fin-a ‘l moment ch’a-j fussa ordinà ‘d felo: antlora a l’avrìo lansà ‘l crij ëd guèra con tuta la fòrsa. ¹¹A l’é parèj ch’a l’é fasse ‘l gir na prima vira tut d’antorn a la sità con l’érca ‘d Nosgnor, peui a son tornass-ne al campament për passeje la neuit.

¹²L’indoman, Giosuè a l’é alvasse ‘d prima matin bonora e ij sacerdòt a l’han pijasse l’érca ‘d Nosgnor. {{verse|chapter=6|verse=1}3}Ij set sacerdòt ch’a portavo ij set còrn ëd moton, a marciavo ‘dnans ëd l’érca e e a ‘ndasìo anans an sonandje; e j’òm armà a ‘ndasìo ‘dnans a lor, e la retroguardia as tnisìa daré dl’érca damentre che ij sacerdòt a dasìo ‘d fià ai còrn an continuassion. ¹⁴Dlë scond dì a l’han fàit n’àutr gir ëd la sità, tornandse peui al campament. Per ses dì a l’han fàit sèmper l’istess.

¹⁵Rivà ch’a l’era ‘l dì ch’a fà set, a son ausasse la matin a primalba e a l’han fàit ël sòlit gir ëd la sità, e col dì a l’han arpetulo për set vire. ¹⁶Al gir ch’a fà set, antramentre che ij sacerdòt a sonavo ij còrn, Giosué a l’ha dàit l’òrdin: “Buteve a crijé! Che Nosgnor a fà casché Gérico an vòstre man! ¹⁷La sità, con tut lòn ch’a l’ha ‘ndrita, a sarà consacrà a lë stermini tanme n’oferta a Nosgnor, foravìa che Racab, la bagassa, e coj ch’a stan an soa ca. I-j lasseroma ‘n vita përchè a l’avìo fàit ëstermè j’esplorator^[4] ch’i l’avìo mandaje. ¹⁸Pijeve varda, tutun, da toché 'd lòn ch'a l'é votà a lë stermini^[5]. S’i pijèisse për vojàutri na còsa qualsëssìa, i farìe casché la dësgrassia e ‘l castigh dlë stermini dzora nòst campament. ¹⁹Tut l'argent, l'òr, ij tupin d'aram e 'd fer i-j consacreroma a Nosgnor e a-j porteroma an sò tesòr”.

²⁰Antlora, al son dël còrn, ël pòpol a l’ha lansà ‘l crij ëd guèra con tuta la fòrsa. Le muraje dla sità a son drocà e ‘l pòpol a l’é corù a l’assàut ëd Gérico, mincadun da la banda ch’a l’avìa ‘n facia, e a son ampadronisse dla sità. ²¹A l’é stàit votà a lë stermini^[6] tut lòn ch'a j'era an sità: òm e fomne, masnà e vej, fin-a ij beu, le feje e ij borich, tut a l'é stàit passà a fil dë spa.

Giosuè a lassa an vita Racab

²²Giosuè a l’avìa dàit l’ancombensa a le doe spie ch’a l’avìo esplorà Gérico, ch’a ‘ndèisso a ca dla bagassa e ch’a la tirèisso fòra da lì con tut lòn ch’a l’era ‘l sò, precis coma ch’a l’avìo fane giurament. ²³Le doe spie, ch’a l’ero dij giovo, a son andaje e a l’han mnà fòra Racab, sò pare, soa mare e ij sò frej, con tuta soa ròba, e a l’han logiaje fòra dal campament israelita. ²⁴Peui tuta la sità a l’é stàita butà a feu con tut lòn ch’a l’avìa ‘ndrinta, gavà l'òr, l'argent, ij vas d'aram e 'l fer ch’a l'han destinaje al tesòr dl’abitassion ëd Nosgnor. ²⁵A l’é parèj che Giosué a l'ha salvaje la vita a Racab, la bagassa, con tuta soa famija e ij sò beni për ël motiv ch’a l'avìo stërmà j'emissari che Giosué a l'avìa mandà a esploré Gérico. Racab e ij sò dissendent a son ëstàit an mes dël pòpol d’Israel fin-a ‘l dì d’ancheuj.

²⁶An col’ ocasion, Giosué a l’ha lansà costa maledission^[7]: “Ch’a sìa maledì an nòm ëd Nosgnor, l’òm ch’as butrà torna a fabriché costa sità! A na poserà le fondassion al pressi ‘d sò prim-génit, e le pòrte al pressi ‘d sò fieul pì cit!”. ²⁷Nosgnor a l’era con Giosué e soa fam a a l’é spantiasse për tut ël pais”.

Nòte

1. A deuvìa esse na certëssa fin-a anans che j’aveniment a fusso compì.

2. Ël crij ëd guèra.

3. O “Tuti j’òm armà”.

4. O “ij mëssagé”.

5. O “a l'antërdission”.

6. O “a l’é stàit dëstruvù”.

   1. O “giurament”.