Levìtich

17

Nòrme riguard al sangh

¹Nosgnor a l’ha parlaje ancora a Mosè. A l’ha dije: ²“Fà savèj a Aron, ai sò fieuj e a tuti j’Israelita costi comandament: ³Se n’Israelita a sacrifica un tòr, un babero o na crava, drinta o fòra dal campament, ⁴e lo porta pa a l’intrada dla Tenda dël Rëscontr, për presentelo coma n’oferta a Nosgnor dëdnans a sò Tabernacol, st’òm a l’avrà la colpa d’avèj vërsà ‘l sangh ëd n’esse vivent e a sarà rajà da sò pòpol. ⁵Parèj, donca, j’Israelita a l’han da porté al sacerdòt le bestie ch’a sacrifico ant ël camp, e a l’han da smonje a Nosgnor coma ‘n sacrifissi ‘d comunion, a l’intrada dla Tenda dël Rëscontr. ⁶Ël sacerdòt a farà n’aspersion ëd sangh a l’autar ëd Nosgnor, a l’intrada dla Tenda dël Rëscontr, e a-i farà brusé la grassa coma n’oferta d’odor agreàbil a Nosgnor.

⁷Ch’a smon-o mai pì ‘d sacrifissi a d’idoj a forma ‘ìd boch^[1] për fé peui ‘d prostitussion darera a lor. Costa-sì a l’é për vojàutrri e për tute le generassion ch’a vniran na prescrission përpètua.

⁸Se n’Israelita o ‘n foresté ch’a l’ha residensa an tra ‘d vojàutri a smon-a n’olocàust o n’àutr sacrifissi, ⁹e a porta pa la bestia a l’intrada dla Tenda dël Rëscontr coma n’oferta a Nosgnor, col òm a sarà rajà dal pòpol d’Israel.

¹⁰Se n’Israelita o ‘n foresté ch’a stà con vojàutri a mangia ‘l sangh ëd qualsëssìa bestia, mi buto contra ’d chiel e i lo rajerai da sò pòpol. ¹¹Përchè la vita ‘d tuti j’esse vivent a stà ant ël sangh. Mi i l’hai acordave ‘d vërsé ‘l sangh dzura dl’autar përché a fasa l’espiassion an favor ëd vòstre vite: ël sangh a përmet ‘d fé n’espiassion përché smon-e ‘d sangh a l’é smon-e ‘d vita. ¹²Për lòn i l’hai dije a j’Israelita: ‘Gnun ëd vojàutri e gnanca ij foresté ch’a vivo an mes a vojàutri a podran mangé ‘d sangh’.

¹³Se n’Israelita o ‘n foresté ch’a stà ansema a vojàutri a cassa n’animal o na bestia ch’as peul mangesse, ch’a na vërsa ‘l sangh e peui ch’a quata tut con ëd tèra. ¹⁴Përchè la vita ‘d tuti j’esse vivent a stà an sò sangh; për lòn i l’hai dije a j’Israelita: ‘Mangé pa ‘d sangh ëd gnun-a bestia, përchè la vita ‘d tuti j’esse vivent a sta ant ël sangh. Col ch’a dovèissa mangene a sarà rajà dal pòpol d’Israel.

¹⁵Se quaidun, ch’a sia n’Israelita o ‘n foresté, a mangia la carn ëd na bestia ch’a sia mòrta daspërchila, o fàita a tòch da ‘d bestie servaje, a l’avrà da netiesse ij vestì, as lavera con d’eva chiel istess e a restrà impor fin-a sèira. Apress a sarà pur. ¹⁶S’a dovèissa nen lavesse sò vestì, e gnanca chiel istess, a portrà ‘l pèis ëd soa colpa.

Nòte

1. O “satir”.