Isaia

25

¹Ò Signor, ti 't ses mè Dé, i t'esaltrai con ëd làude e i proclamrai tò nòm: ti 't fase d'euvre maravijose! It l'has progetaje tant temp fa e adess it l'has compije. ²Dla gran sità it l'has fane 'n drocheri, dle soe muraje ch'as disìo inviolàbij, na massa 'd ruvin-e. Le fortësse strangere a son pi nen ëd sità e a saran pi nen arcostruvìje. ³A l'é për lòn che 'd nassion poderose a 'rconossran Toa glòria; le sità 'd nassion sensa pietà a l'avran tëmma 'd Ti. ⁴Ti 't ses stàit l'arfugi dij déboj, ò Signor, n'arpar pr' ij pòver sagrinà. Ti 't ses n'arfugi da la tempesta e n'àrpar da la càud ch'a stenz. La furia dij tiran a l'é tanme na tempesta ch'a sbat contra na muraja, ⁵tanme l'ardor dël sol contra na tèra 'rsëccà. Ti't fas sté ciuto 'l breugg ëd nassion ëstrangé. Coma l'ombra 'd na nìvola a 'rfrësca dal sol afoà, parèj a 'nmutisso ij cant trionfaj dij tiran.

⁶Ël Signor ëd l'univers^[1] a prontarà 'n disné gròss an sël mont Sion për tute le nassion dël mond. A sarà 'n disné squisì con ëd bon vin vej e 'd carn soasìa. ⁷Ansilà Dé a farà svanì 'l vel ëd sagrin ch'a quata tùit ij pòpoj, l'ombra 'd mòrt^[2] ch'a fà scura tuta la tèra.

⁸Chiel a travondrà la mòrt për sèmper! Ël Signor Dé a suvrà tute le lerme e a gavrà la dësgrassia 'd Sò pòpol da tuta la tèra. A l'é vera: ël Signor a l'ha nunsialo!

⁹An col dì là ël pòpol a proclamrà: "Sto-sì a l'é nòstr Dé. I l'oma butà 'n Chiel nòstra speransa e a l'ha salvane! Sto-sì a l'é 'l Signor: i l'oma butà 'n Chiel nòstra speransa. Arlegromse ant la salvëssa che Chiel a l'ha dane!". ¹⁰La man ch'a benedìss dël Signor a l'é posà an sël mont Sion. Moab, però, a sarà crasà. Lor a saran tanme 'd paja scarpisà ch' a l'é lassà a marsé. ¹¹Dé a farà fonghé 'l pòpol ëd Moab tanme 'n noeur ch'a possa giù l'eva con soe man për noé. Cola-lì a sarà la fin ëd soa arogansa e 'd soe euvre 'd gramissia 'd lor. ¹²Le muraje àute 'd Moab a saran dësblà. A saran campà giù a tèra, giù ant la póer.

Nòta

1. O "cha comanda d'armade".

2. O "sudari".