1 Samuel

7

¹A son donca rivà j’òm ëd Chiriat-Ieraim e a l’han tramudà l’Érca ‘d Nosgnor ant la ca d’Aminadab, an sla colin-a. A l’han peui consacrà ‘l fieul ëd collì, Eleasar, përchè a goernèissa l’Érca ‘d Nosgnor.

Samuel, dariè giudes e liberator

²A l’era passaje motobin ëd temp, na vinten-a d’agn, dal dì che l’Érca ‘d Nosgnor a l’era stàita portà a Chiriat-Ieraim. Për tut col temp, ël pòpol d’Israel a sospirava dij bej temp che Nosgnor a fasìa bin sente soa presensa an mes a lor^[1]. ³Antlora Samuel a l’ha dije a tut ël pòpol d’Israel: “Se përdabon i seve dispòst a torné a Nosgnor ëd tut vòst cheur, dësbarasseve da tùit i dio foresté e dle mistà d’Astarte^[2] ch’a-i é an vòstre ca^[3]. Che vòst cheur e pensé a sìa tnù fiss mach an sù Nosgnor, e an gnun d’àutri. Rendje l’adorassion^[4] mach a chiel e chiel av salverà dal podèj dij Filisté”. ⁴J’Israelita, antlora, a l’han fàit pròpi parèj: a son dësbarassasse dle mistà ‘d Bal e d’Astarte ch’a l’avìo antëcà e a l’han rendù adorassion mach a Nosgnor, pa a gnun d’àutri.

⁵Samuel a l'ha ancora dit: "Che tuta Israel a buta ‘l camp a Mispa e mi i pregherai për vojàutri". ⁶Antlora a son acampasse a Mispa, a l'han tirà d’eva e a l'han spantiala dëdnans ëd Nosgnor e col di a l'han fàit digiun. A disìo: "I l'oma pëccà contra 'd Nosgnor ! " E Samuel a l'é stàit proclamà giudes dj’Israelita a Mispa. ⁷Ij Filisté, quand ch’a son vnùit a savèj che i fieuj d'Israel a l'ero assemblasse a Mispa, ij sò cap a son montà contra d'Israel. J’Israelita, savulo ch’a l’han, a l’é vnuje na gran tëmma dij Filisté. ⁸A l’han dije a Samuel: "Chita pa 'd preghé për nojàutri Nosgnor nòst Dé, përchè a peussa salvene da le man dij Filisté"! ⁹Antlora Samuel a l'ha ciapà un babero da làit e a l'ha falo sacrifiché a Nosgnor coma n’olocàust tut antregh. Peui Samuel a l'ha pregà për Israel e Nosgnor a l'ha daje da ment.

¹⁰Antramentre che Samuel a stasìa ancora smonend l'olocàust, ij Filisté a son avzinasse për ataché Israel. Ma Nosgnor, a cola mira, a l'ha tronà con na vos gròssa contra dij Filisté ch’a son ampinisse dë sbarùv e j'Israelita a l'han batùje. ¹¹J'Israelita, surtì da Mispa a l'han dàit dré ai Filisté e a l'han butaje an derota fin-a sota a Bet-Car. ¹²Antlora Samuel a l'ha butà an pé për memòria na gròssa pera, a l'ha butala an tra Misfa e Sen e a l'ha ciamala "Pera dël socors" përchè a disìa: "Fin-a a costa mira Nosgnor a l'ha giutane". ¹³Umilià parèj ch’a son ëstane ij Filisté, costi-si a l'han pa pì seguità a intré drinta dij teritòri d'Israel. La man ëd Nosgnor a l’é sfàita grevà dzora dij Filisté për tùit ij di 'd Samuel. ¹⁴Nen mach, ma antlora, a son tornà a j'Ebreo le sità che ij Filisté a l'avio ciapà a Israel, da Ecron fin-a Gat. Israel a l'ha liberà ij teritòri da la man dij Filisté. E a l'é staie pas dcò an tra Israel e j'Amorita.

Samuel giudes

¹⁵Samuel a l'era stàit giudes d'Israel për tùit ij di 'd soa vita. ¹⁶Chiel a andasìa, minca n'ann a fè 'l gir ëd Bet-El, Ghilgal e Mispa, e a compìa sò minister an tùit coj pòst. ¹⁷Peui a tornava a Rama, përchè a l'avìa ambelelì soa ca. Da lì chiel a ministrava la giustissia për Israel. An cola sità a l'ha dcò butà ‘n pé n'autar dedicà a Nosgnor.

Nòte

1. "...ma a l’era pì nen ëstàit parèj. Nosgnor a smijava ch’a l’avèissa bandonaje. O “Israel a gëmmìa për Nosgnor”.

   1. L’onor ch’a-j rendìo a la divinità semìtica d’Astarte, dea dl’amor e dla guèra, a l’era motobin spantià ant la società d’antlora për motiv dl’influensa dl’idolatria pagan-a (cfr. 1 Samuel 31:10; 1 Re 11:5,33; 2 Re 23:13).

2. O “an mes a vojàutri”.

3. O “serve”.