Levìtich

21

Ij sacerdòt a l’han da conservesse pur

¹Nosgnor a l’ha dije a Mosè: “Parlje ai sacerdòt, dissendent d’Aron e dije: ‘Gnun sacerdòt as rendrà impur acostandse a ‘n parent mòrt, ²con l’ecession d’un ch’a sìa ‘n parent ëstrèit: soa mare, sò pare, sò fieu, soa fija, o sò frel. ³Contut, s’a l’é soa seur, a podrà ‘dcò rendlo impur se chila a l’era nen marià. ⁴Un sacerdòt a l’ha nen da antamnesse rendendse impur për motiv ëd quaidun ch’a sìa sò parent d’aquist^[1].

⁵Ij sacerdot as tosoneran pa la testa, as raseran nen ij fianch ëd la barba e as faran pa dë scarificassion an sla carn. ⁶A son consacrà a sò Dé e a l’han pa da profané sò nòm. A son lor ch’a smon-o ‘d sacrifissi consumà dal feu an onor ëd Nosgnor, ch’a son tanme ‘d pan ëd sò Dé. A l’han da conservesse an condission ëd santità.

⁷Ël sacerdòt a pijerà pa për mojé na bagassa, nì na fomna dzonorà o na fomna arpudià da sò marì, dagià che ‘l sacerdòt a l’é consacrà a sò Dé. ⁸Che tuti a l’àbio ‘d rispet për la santità dël sacerdòt, përchè chiel a smon-a ‘l mangé ch’a aparten a tò Dé. Che tuti a ten-o për sant ël sacerdòt, përchè mi, ël Signor, ch’iv santifica, i son sant.

⁹Se la fija d’un sacerdòt as prostituiss e parèj as bassa a la vërgògna, a profan-a la santità ‘d sò pare: ch’a sìa brusà al ro.

¹⁰Ël gran sacerdòt, ël prim an tra ij sò frej sacerdòt, a l’é stàit consacrà con l’euli dl’unsion vërsà dzura dla testa e a l’ha arseivù ‘l rit dla investission sacerdotal për poidèj vestisse con ij parament sacrà, a deuv nen andé an gir scarpentà e con le vestimente s-ciancà për segn ëd deul. ¹¹As acosterà pa a ‘d cadàver, as rendrà nen impur, a fussa ‘dcò ‘l cadàver ëd sò pare o ‘d soa mare; ¹²a seurtirà pa an ësti cas dal leugh sacrà për nen profané ‘l Santuari ëd sò Dé. Mi i son ël Signor.

¹³A pijerà për mojé na fomna ancora vèrgin. ¹⁴A podrà pa mariesse con na vidoa o na divorsià, nì con na fomna ch’a l’é dzonorasse an prostituend-se. A pijerà për mojé na fomna vèrgin ëd famija sacerdotal, ¹⁵për nen fé intré an soa famija na dissendensa profan-a. Mi, ël Signor, a lo santifico.

Dij cas d’impediment al sacerdòssi

¹⁶Nosgnor a l’ha ancora parlaje a Mosè. A l’ha dije: ¹⁷“Fà savèj a Aron sossì: ‘Mai gnun ëd tò dissendent ëd l’avnì ch’a l’abio ‘d difèt fìsich a podran acostesse a l’autar për smonje ‘l mangé ch’a aparten a sò Dé. ¹⁸Sicureve che gnun ch’a l’abia ‘n quai difet fìsich: nì un bòrgno, nì un sòp, nì un ch’a l’abia an facia d’escressense o ‘n mèmber ëd sò còrp tròp longh, ¹⁹nì n’òm ch’a l’abia s-ciapasse na gamba o ‘n brass; ²⁰nì ‘n gobèt o ‘n nano, o un ch’a l’abia na macia ant j’euj, o ch’a l’abia na rògna, n’èrpes o ij testìcoj macà. ²¹Gnun dij dissendent dël sacerdòt Aron ch’a l’abia ‘n difet fìsich as avzinerà a l’autar për smonje d’oferte fàite pr’ ël feu an onor ëd Nosgnor; s’a-i é ‘n difet an chiel as avzinerà pa ‘d pianta për eufre ‘l mangé ch’a aparten a sò Dé. ²²Contut, a podrà bin mangé ‘d lòn ch’a aparten a sò Dé, tant ëd ròbe santissime coma le sante; ²³Ma, për motiv ëd sò difet, a l’ha nen da intré dëdnans al Ridò intern ni a l’ha d’acostesse a l’autar. A l’é parèj ch’a profanera nen mie còse sante, përchè mi, ël Signor, a l’é col ch’a-j santifica. ²⁴Parèj a l’ha parlà Mosè a Aron, ai sò fieuj e a tuti j’Israelita.

Nòte

1. La significassion dë sto vers a l’é debatùa.