Ij nùmer

24

¹Balam, an vëdend ch’a l’era compiasuje a Nosgnor ëd benedì Israel, a l’é pa andàit, parèj d’àutre vire, an serca ‘d presagi, ma a l’é andass-ne vers la vàuda. ²Balam, an aussand j’euj a l’ha vëddù Israel acampà për tribù. Antlora lë Spirit ëd Nosgnor a l’é vnùit dzora ‘d chiel, ³e a l’ha prononsià sò oràcol:

“Oràcol ëd Balam, fieul ëd Beor, oràcol dl’òm ch’a ten j’euj dovert^[1]. ⁴Oràcol ëd col ch’a scota le paròle ‘d Nosgnor, ch’a vëd lòn ch’a-j fà vëdde ‘l Tutpotent, l’òm ch’a casca ‘n éstasi e ij sò euj as deurbo. ⁵Giacòb, che bele ch’a son toe tende! Ij tò pavajon, Israel, che piasos ch’a son! ⁶A së spantio tanme 'd valade, parèj 'd giardin an sla rivera d'un fium, coma d'àloe arpiantà dal Signor, tanme ‘d sitron an brova dl'eva. ⁷Chiel a vërserà l’eva dai sò sigilin, e ij sò dissendent a saran tanme d’eva bondosa; ij sò rè a saran pì grand che Agag, e sò regn ëd lor a sarà esaltà. ⁸Nosgnor Dé, ch’a l’ha falo seurtte da l’Egit, a-j dà la fòrsa d’un bufalo. A dvorerà le nassion dij sò nemis, a-j ësfriserà j'òss, e con soe flece a-j passerà da part a part. ⁹As quacia, coma ch'as pòsa un leon, tanme un che a breugia: chi é-lo ch'a lo farà aussé? Ch’a sia benedì col che at benedis, maledì chi ch'at maledis!”.

¹⁰Antlora la flin-a 'd Balach a l'é anviscasse contra 'd Balam: “Mi i l'avìa ciamate për maledì ij mè nemis, e varda-lì, për tre vire ti 't l'has benedije!”. ¹¹Ora it peude tornete a tò pais. I l’avìa dite ch’i l’avrìa quatate d’òr, ma adess Nosgnor at lassa con gnente”. ¹²Ma Balam a l’ha rësponduje: “Mi i l’avìa bin dije ai nunsi ch’it l’has mandame: ¹³‘Se 'dcò Balach am dèissa ca soa con tut l'òr e l'argent, mi i podrìa pa contravnì ël comand ëd Nosgnor për fé cheicòsa 'd bon o 'd mal ëd mia inissiativa: tut lòn che Nosgnor am dirà, i lo dirai: mach lòn!’. ¹⁴Adess im na vado a mè pais; ma anans ch’i vada, i l’hai da nunsiete lòn ch’at farà ant ij temp ch’a vniran col pòpol contra ‘l tò”.

Quart oràcol ëd Balam

¹⁵Antlora Balam a l’ha pronunsià sò oràcol: “Oràcol ëd Balam, fieul ëd Beor, oràcol dl’òm ch’a ten j’euj dovert. ¹⁶Oràcol ëd col ch’a scota le paròle ‘d Nosgnor, ch’a conòss lòn ch’a-j fà conòsse ‘l Pì Àut, ëd col ch’a vëdd tut lòn ch’a-j fà vëdde ‘l Tut Potent, l’òm ch’a casca ‘n éstasi e ij sò euj as deurbo. ¹⁷I-j vëddo ch’a ven-o, ma nen adess; i lo contemplo, ma a l’é pa davzin: A seurt da Giacòb na stèila, a s’àussa na cavija real da Israel ch’a s-ciaperà le témpie dij Moabita, e ‘l crànio ‘d tùit ij fieul ëd Set. ¹⁸Edom a vnirà esse soa conquista e 'dcò Seir, sò nemis, a sarà soa pijàita, mentre che Israel a compirà 'd vajantise. ¹⁹Un dissendent ëd Giacòb a-j dominerà, a dësblerà lòn ch’a resta dle sità”.

²⁰Peui Balam a l’ha vëdù j’Amalechita e a l’ha pronunsià sò oràcol: “Amalech a l'é la prima dle nassion, ma sò avnì a sarà na ruin-a compléta”. ²¹Peui a l’ha vëdù ij Chenita e a l’ha pronunsià sò oràcol: “Cain, toa ca a l'é sicura, e tò nì a l'é gropà a la pera. ²²Pura, a sarà consumà dal feu, fin-a che Assur at dëportrà da përzoné”. ²³E a l’ha seguità sò oràcol parèj: “Ahidemì! Chi é-lo ch'a podrà survive, dòp che Nosgnor a l'avrà compì tut sòn? ²⁴Da la banda 'd Cipro a rivran ëd nav e a craseran Assur e a craseran Eber, ma 'dcò chiel a andrà an përdission”-

²⁵Peui Balam a l'é aussasse e a lé tornà a sò pais, mentre che Balach a l'é andàit ëdcò chiel për la soa stra.

Nòte

1. O “ch’a l’ha lë sguard penetrant”, “ch’a bèica aùss”.