2 Samuel

24

David a proclama ‘n censiment

¹L’ira 'd Nosgnor a l'é torna anviscasse contra d'Israel e a l'ha cissà David contra la gent an costa manera: “Va a censì Israel e Giuda”. ²Ël rè a l'ha dije a Joab e ai sò cap dl'armeja: “Va a feje vìsita a tute le tribù d'Israel, da Dan e fin-a a Ber Seba, e fà 'l censiment ëd la gent, përchè mi i peussa conòsse vàire ch’a l’é granda nòstra armea. ³Joab a l'ha rësponduje al rè: “Nosgnor tò Dé, a peussa moltipliché 'l pòpol sent vire pì ‘d lòn ch’a l'é, e che j'euj dël rè mè sgnor a peusso vëddlo! Ma për che motiv ël rè mè sgnor veul-lo sòn?”. ⁴Ma l'órdin dël rè a l'ha avù prevalensa dzora 'd Joab e ij cap dl'armeja a son partiss-ne dal rè për fé ‘l censiment ëd la gent d'Israel.

⁵Parèj a l'han passà 'l Giordan e a l'han acampasse a Aroer, a sud dla sità ant la val, an diression de Gat. Peuj a son andàit a Jaser. ⁶A son rivà a Gilead, in le tèra de Dan-jan, peuj da Dan a l’han virà anvers a Sidon. ⁷Peuj a l’han tocà la fortëssa ‘d Tir e tute le sità dj’Evé e dij Canané. A la fin a son vnùit a sud, an Giuda, fin-a a Ber Seba, ⁸Përparèj che lor a l'han fàit ël gir ëd tut ël pais e dòp neuv mèis e vint di a son tornass-ne a Gerusalem. ⁹Joab a l'ha portaje al rè la gifra dël censiment. An Israel a-i j'ero 800.000 guerié, vajant dë spa, e an Giuda 500.000 soldà.

Ël giudissi për ël pëccà ‘d David

¹⁰Apress d’avèj fàit col censiment, David a l’é sentuss-ne an colpa. Parèj David a la dije a Nosgnor: “I l’hai fàit un pëccà grev quand ch’i l’hai andì un censiment! Ora, Nosgnor,it prego, përdon-a mia colpa përchè i l’hai fàila pròpi gròssa^[1]”. ¹¹Ora, l’indoman, quand che David a l’é levasse, Nosgnor a l’avìa già parlà al profeta Gad, ch’a l’era l’andvin ëd David. Sto-sì a l’era ‘l mëssagi ch’a l’avìa arseivù: ¹²“Va, dije a David, sòn a l'é lòn che a dis ël Signor: It faso serne an tra tre sòrt ëd castigh: Sern-ne un e mi i lo farai”.

¹³Parèj Gad a l'é andàit a dijlo a David: “Veus-to tre agn ëd famin-a an tò pais o tre mèis andova ch’it ëscaperas dai tò nemis, opura tre di ëd contacc an tò pais? Pénsie da bin, ëd manera che mi i peussa rëspondje a Nosgnor^[2] ch’a l'ha mandame. ¹⁴David a l'ha dije a Gad: “I son ant na situassion dësperà! I l'hai pì car ëd tombé ant le man ëd Nosgnor, përchè soa misericòrdia a l'é granda, pitòst che tombé ant ëd man dij òm!”.

¹⁵A l’é parèj che Nosgnor a l'ha manda 'l contacc an Israel, da cola matin e fin-a al temp fissà. Stantamila përson-e a son mòrte da Dan a Ber Seba. ¹⁶Ma quand che l’àngel dla mòrt a l’era lì për dëstende soa man e dëstruve Gerusalem, ël Signor a l'ha falo fërmé e a l'ha dije a l'àngel che a dësblava ël pòpol: “Pro! Férm-te!” (Ant col moment-lì l'àngel as trovava aranda dl'èira d'Arauna ël Ghebusé).

¹⁷Ant ël moment che David a l'ha vëdù l'àngel ch’a frapava la gent, a l'ha dije al Signor: “Varda, a l’é mi ch’i l'hai pëcà e agì da sensa sust! Ma coste pòvre feje, còs l'han-ne fàit? It na prego, che tò castigh^[3] a vada mach contra 'd mi e mia famija”.

David a fà drissé n’autar

¹⁸Col di-lì, Gad a l'é vnùit da David e a l'ha dije: “Monta e drissa n'autar a Nosgnor an sl'èira d'Arauna 'l Ghebusé. ¹⁹Parèj che David a l'é monta, conform a lòn ch'a l'avìa dije Gad e scond j'istrussion dël Signor.

²⁰Quand che Arauna a l'ha s-ceirà che David e ij sò servitor a ‘ndasìo da chiel, dun-a a l'é surtì e a l'é prostërnasse an facia al rè con la facia a tèra. ²¹Arauna a l'ha dit: “Për che motiv ël rè mè sgnor ven-lo da sò servitor^[4]? David a l'ha rëspondù:” Për podèj caté da ti cost'èira e drisseie n'autar ansima për Nosgnor, ëd manera che 'l contacc a peussa chité 'd frapé la gent”. ²²Arauna a l'ha dije a David: “Che 'l mè sgnor ël rè a pija tut lòn che a veul. Varda! Ambelessì a-i son ij beu për fé l’olocàust, e ‘d galàvia e ij giov dij beu ch’a peudo serve da bòsch pr’ ël feu an sl’autar. ²³Tut sòn, o rè, Arauna at lo regala. Che 'l Signor at peussa esse propissi!”. ²⁴Ma 'l rè a l'ha dije a Arauna: “Nò, i fortisso ëd catelo da ti! I veuj pa smon-e a Nosgnor mè Dé, cheicòsa che a l'é costame gnente”. 24Parèj che David a l'ha catà l'èira e ij beu për sinquanta sicl d'argent. 25E a l'ha drissà an col leugh n'autar a Nosgnor e smonù d'olocàust e sacrifissi ëd comunion. Nosgnor a l'é stàit pasià anvers al pais e 'l contacc a l'ha chità 'd frapé la gent.

Nòte

1. O “i l’hai fàit na folairà”.

2. Lét. “a col”.

3. O “toa man”.

4. עֶבֶד אֲדֹנִי (ʿeved ʾadoni, “ël servitor dël mè sgnor”) pitòst che 'l test masorétich אֲרַוְנָה (ʾAravna/Aravna).