1Antlora Samuel a l'ha ciapà n'amolin d'euli e a l'ha veuidjailo an sla testa 'd Saul, peui a l'ha basalo e a l'ha dije: "Varda, Nosgnor a l'ha onzute e consacrate prinsi d'Israel, sò pòpol. Governa an sël pòpol ëd Nosgnor e salv-lo da le man dij nemis ch’a l'ha d'antorn. E 't vedras la marca che Nosgnor a l'ha sacrate cap dzora ‘d sò patrimòni. 2Quand che ti 't saras ëslontanate da mi, ancheuj, ti 't trovras doi òm dacant a la tomba 'd Rachel a Zelsa ai finagi 'd Beniamin. Lor at diran: 'Le sòme che 't sercave a son ëstàite trovà. Tò pare a l'ha chità 'd deje da ment a l'afé dle sòme, ma varda, a l'é pien d'arlìa për ti e tò servent an disend: Còs l'hai-ne da fé për mè fieul?'”.
3Peui, an seguitand ël camin da là, ti't rivras a la Rol gròssa 'd Tabor. A sta mira, t'ancrosieras tre òm, ch’a saran darera ‘d monté pr’ adoré Nosgnor a Betel. Un a pòrta tre cravòt, n'àutr tre micon ëd pan e 'l ters n'oiro 'd vin. 4Lor at ciamran ëd neuve riguard a toa salùte e at daran doi pan che ti t'aceteras da soe man. 5E, ant ël moment che 't rivras al Ghibea 'd Nosgnor, dova 's treuva un pressidi dij Filisté, t' intreras an sità, e 't rëscontreras në strop ëd profeta che a ven-o giù da l'autùra. A saran prëssedù da àrpe, tambornin, flute e chitàre e tuti possedù da ecitassion mìstica e profética. 6Antlora ti't saras ampinì da lë Spìrit dël Signor, it faras ël mìstich proféta dcò ti con lor e vniras esse tanme na përson-a neuva.
7Quand ch’it l'avras vëddù che tute coste marche a saran rivà për ti, fà lòn che 't pense a sia mej, përchè Nosgnor a l'é con ti. 8Ti 't caleras a Ghilgal anans ëd mi. Mi 't rëscontrerai, për brusé d'olocàust e smon-e sacrifissi 'd comunion. Ti të spetras set di, fin-a al moment che mi i riva da ti e 't disa lòn che it l'has da fé".
9Ora, pen-a che Saul a l'è virasse[1] për chité Samuel, Nosgnor a l'ha cambiaje 'l cheur coma se chiel a fussa dventà n'àutra person-a. An col midem di, tùit segn e marche a son compisse. 10Come che a son rivà a Ghibea, varda-lì, na procession ëd profeta a calavo anvers ëd chiel. Antlora lë spìrit ëd Nosgnor a l'ha anvestì Saul e chiel a l'é butasse a profetisé an mes a lor. 11E tuti coj ch’a l'avio conossùlo a l'han vëddù che chiel a l'era pien ëd la midema mìstica religiosa dij profeta, e as disìo un con l'àutr: "Còs è-lo ancapitàie al fieul ëd Chis? Coma resta che dcò Saul a l'é an tra ij profeta?" 12E n'òm che a l'era an tra 'd lor a l'ha rëspondù: "Chi é-lo sò pare?" Da sti fàit a l'é rivaje 'l proverbi: 'I é-lo dcò Saul an tra ij profeta?' 13Quand che Saul a l'ha chità 'd profetisé, a l'é tornasne a ca.
14Ël barba 'd Saul a l'ha ciamaje a chiel e a sò servitor: "Bin, andova ch’i sevene andàit?" E Saul a l'ha arpiàit: "A serché le sòme. Ma nen trovàndje dova ch’a l'ero perdusse, i soma vnùit da Samuel". 15A l'ha dit ël barba 'd Saul: "Cont-me lòn che Samuel a l'ha dite". 16"Saul a l'ha rësponduje: "A l'ha fane savèj che le sòme a l'ero staite artrovà". Ma Saul a l'ha pa contaje gnente 'd lòn che Samuel a l'avia dësvelaje an matéria 'd regn.
17Antlora Samuel a l'ha ciamà tut ël pòpol dëdnans a Nosgnor a Mispa. 18A l'ha dit a j'Israelita: "Sòn a l'ha dit ël Signor Dé d'Israel: I son mi che i l'hai fàit monté Israel da l'Egit e i l'hai liberave dal podej dj'Egissian e da le man ëd tùit ij regn che 'v crasavo. 19Pura ancheuj voi i l'eve arpossà vòst Dé ch’a l'ha salvave da tùit ij maleur e le tribolassion e i l'eve dije: 'Nò! Stabiliss ëdzora 'd nojàutri un rè! 'Ora, presenteve dëdnans a Nosgnor dividù an vòstre posission conform a vòstre tribù e famije".
20Antlora Samuel a l'ha fàit avziné tute le tribù d'Israel, e cola 'd Beniamin a l'é stàita sernùa da la sòrt. 21Peui , a l'ha fàit avziné la tribù 'd Beniamin, parentéla për parentéla e a l'é tombà la sòrt dzora cola 'd Matri. A la fin avzinasse la famija 'd Matri për òm, a lé sernùsse Saul fieul ëd Chis. Tuti, antlora a son butasse a serchelo ma a l'han pa trovalo. 22Parèj che a l'han fàit torna consulté Nosgnor, an ciamand: "Col òm, é-lo pa vnùit ambelessì?" Nosgnor a l'ha rëspondù: "A l'é stermà an tra ij bagage". 23Antlora a son andàit ëd corsa a pijelo. Ant ël moment che chiel a l'é comparì an tra la gent, as vedìa che, da le spale an sù, a dominava dzora 'd tuti.
24Antlora Samuel a l'ha dije a tut ël pòpol: "Vardé lòn che 'l Signor a l'ha sernù! Dabon, a-i é gnun tanme chiel an mes a tut ël pòpol! " E tuti a l'han crijà: "Longa vita al re!". 25Antlora Samuel a l'ha parla a la ciambreja dël dirit dël regn. E a l'ha scrivulo ant un lìber, che peui a l'ha posalo dëdnans a Nosgnor. Peui a l'ha lassà che tuta la gent as na tornèissa a ca soa.
26Dcò Saul a l'é tornas-ne a soa ca a Ghibea. Con chiel a-i j'ero d'òm vajant tocà ant ël cheur da Nosgnor. 27Ma a-i é dcò staie 'd gent grama che a l'avio dit: "An che manera podra-lo mai salvene chiel-sì?". Costa gent a lo dëspresiava e a l'han pa smonùje 'd cadò. Ma Saul a l'ha pa dit gnente 'd lòn.
O "a l'ha viraje le spale".