Salm 26

Ij Salm

26. Nosgnor! Diciara mia nossensa

L'autor a invita Nosgnor a buté a la preuva soa dritura, a fortiss soa nossensa e a diciara soa fidelità a Dé.

¹As arfà a David. Nosgnor, mé Dé, diciara mia nossensa, përché i l'hai portame bin; i l'hai avù fiusa ant ti sensa avèj un qualsëssìa dubi. ²Vardme bin, butme a la preuva, fà l'esam ëd mie motivassion e 'd mè cheur.

³I l'hai la certëssa che tò amor fidel am ëvnirà mai a manché e i l'hai vivù conforma toa vrità. ⁴Ij busiard a son mai stàit ij mè compagn e i son mai andàit ansema a 'd gent fàussa. ⁵I l'hai an ghignon coj ch'as buto ansema mach për tramé lòn ch'a l'é mal e i arfuso 'd fé società con le canaje.

⁶Nosgnor! Im lavo le man për diciaré mìa nossensa e i ven-o a tò autar. ⁷cantand a àuta vos mia arconossensa e nunsiand toe maravije. ⁸Nosgnor! I veuj bin a la ca anté ch'it stas, ël leugh andoa toa gloriosa presensa a l'ha fasse n'abitassion.

⁹Contme nen an tra ij pecator, tra coj ch'a comëtto 'd crìmen ëd sangh; ¹⁰Soe man a son anflà d'intension grame; ciapé 'l bocon a l'é lòn ch'a-j pias ëd pì.

¹¹I son nen parèj ëd lor; mi i vivo con onestà. Àbie misericòrdia 'd mi e riscatme. ¹²I j mè pè a marcio an sla stra drita. Ant la granda ciambrèa 'd tò pòpol i laudrai Nosgnor!