Ij Salm

74. Nosgnor! É-lo che ti ‘t l’has arpossane për sèmper?

Ël Salmista, ch’a l’avìa giusta fàit l’esperiensa dla devastassion dl’invasion a Gerusalem dij Babilonèis dël 586 a. C. , a ciama a Nosgnor ëd consideré ij patiment d’Israel e d’anterven-e an favor ëd sò pòpol. A fà la dëscrission dël templ an rovin-a, a ‘rciama a la ment la potensa ‘d lòn ch’a l’avìa fàit Nosgnor ant ël passà, a ‘mplòra misericòrdia, e a ciama che ai nemis ëd Nosgnor a-j casca adòss sò giudissi.

¹Na cantica ‘d contemplassion scrita da Asaf. Nosgnor! É-lo che ti ‘t l’has arpossane për sèmper? Përchè ‘l feu ‘d toa ira tant a brusa contra lë strop che ti ‘t pasture? ²Fà memòria dla comunità ch’it l’has fala toa tant temp fa; ëd toa tribù ch’it l’has riscatala; dël mont Sion, anté ti tl’has abità. ³Bogg-te, but-te ‘n marcia e va a vëdde j’afrose^[1] rovin-e, e tùit ij domagi che ij nemis a l’han fàit a tò santuari. ⁴Ij tò nemis a breugio an mes a tò santuari; a-i àusso ij sò drapò ‘d bataja. ⁵A l’é coma coj ch’a àusso ij sò assul për fé ‘d bòsch ant na foresta. ⁶Con d’assul e con ëd pich lor a s-ciapo a tòch ij ben panej scurpì dël templ. ⁷A l’han daje feu a tò santuari tant ch’a l’é restane mach ëd brise; a l’han profanà ‘l leugh ch’a pòrta tò nòm. ⁸A l’han disse ant sò cheur: “Dësbloma tut! Ch’a na resta pì gnente”. Parèj a l’han fàit andé a feu tùit ij leugh anté che Nosgnor a l’era adorà.

⁹I vëdoma pì nen ij tò segn miracolos; a l’é restaje pì gnun profeta, e gnun ëd nojàutri a sà vàire ch’a durera sta situassion-si. ¹⁰Fin-a quand, Nosgnor, it përmëttras che ij tò nemis at diso d’insolense e ‘d bëstëmmie? It jë lasseras dzonoré tò nòm për sèmper? ¹¹Përchè artenes-to toa man, toa man drita? Tirla fòra dal pét andoa ch’it l’has stërmala e faje sente chi ch’a l’é ‘l padron!

¹²Pura, ti, Nosgnor, da sèmper it ses mè rè, col che, vitorios, a compiss d’at ëd liberassion an sla tèra. ¹³A l’era ti che, con toa fòrsa, ch’it l’avìe spartì ‘l mar an doi e trancià la testa ai mostro dël mar. ¹⁴A l’era ti ch’it l’avìe crasà le teste dël Leviatan^[2] e invità a mangess-lo le bestie dël desert^[3]. ¹⁵A l’era ti ch’it l’avìe fàit ësgorghé d’adoss e ‘d torent, e ch’it l’has fàit sëcché ‘d rivere ch’as pensava nen a podèisso dësparì. ¹⁶Ti ‘t ses padron tant dël dì che dla neuit, col ch’a l’ha butà a sò pòst ël sol e la lun-a. ⁷A l’é ti ch’it l’has ëstabilì ij termo dla tèra, e a l’é ti ch’it l’has fàit tant l’istà che l’invern.

¹⁸Nosgnor! Ten a ment j’improperi che ‘l nemis at adressa e ‘d coma ‘n pòpol insìpid e fat a fà disonor a tò nòm! ¹⁹Bandon-a pa la vita ‘d toe tórtole a ‘d bestie servaje. Dësmentiete nen dij tò pòver. ²⁰Arcòrd-te dle promësse dl’Aleansa, përchè ‘l pais a l’é pien ëd leugh sòmbr anté ch’a dómina violensa e ingiustissia. ²¹Lassa nen che coj ch’a son crasà a sio torna umilià; a l’opòst, fà che ij pòver e jë bzognos a làudo tò nòm.

²²Nosgnor! Àuss-te e dësfend toa càusa! Arcòrd-te ‘d coma sta gent sensa sust at ofend për tut ël di! ²³Fà nen finta ‘d nen sente lòn ch’a diso ij tò nemis e ij braj ëd coj ch’at dësfido e che mai a chito!

Nòte

1. O “eterne”, “përpetue”.

2. O “dlë scurs”, “dël dragon”. Lòn ch’a sia ‘d precis ël Leviatan as sà nen. A podrìa esse na creatura mìtica o na creatura preistòrica dësparìa.

3. O “la gent ch’a viv ant ël desert”.