Provèrbi

4

La trasmission ëd la saviëssa

¹Car ij mè fieuj! Scoté l’istrussion d’un pare; spòrze l’orija e i amprendreve l’inteligensa. ²Iv trasmëtto un savèj soasì: lassé nen da banda lòn ch’iv mostro! ³Quand che mi medésim i j’era na masnà, quand che mia mare am cudìa afetuosa, ⁴mè pare am amaestrava e am disìa: “Arcòrd-te sèmper ëd mie paròle; osserva ij mè precèt e it vivras coma ch’as deuv. ⁵Amprend lòn ch’a sìa vive ‘d manera inteligenta e savia. Dësmentie nen le paròle ‘d mia bocae slontant e nen da lor. ⁶Bandon-a nen la saviëssa përchè a sarà chila ch’at guernerà. Veujle bin e chila at protegerà. ⁷La còsa la pì importanta dla vita a l’é amprende la saviëssa^[1], qual ch’a na sìa ‘l pressi va a catete d’inteligensa. ⁸Stima ‘l gran valor ëd la saviëssa e chila at annoblirà; ambrass-la e chila at esalterà^[2]. ⁹Tanme ‘d diadema at soagnerà la front e it farà sté dëdnans a tuti con onor e blëssa.

Doi senté, doi comportament

¹⁰Fieul mè car! Scota mie paròle e i dì ‘d toa vita a saran tanti. ¹¹I l’hai mostrate la giusta diression d’andé; i l’hai compagnate për dë stra bon-e. ¹²S’it marce an cole stra-lì, gnente at farà antrapé; bele s’it core, it antrucheras mai. ¹³Abie soen ëd toa istrussion, chitla pa; tente strèit a chila, përchè a l’é toa vita. ¹⁴Vaje nen dapress a le pianà dle canaje; va nen anans, a son le strà ‘d gent përversa. ¹⁵Chitje cole strà, torna andré, a l’é la via dla gent grama; cambia diression, passa nen da lì. ¹⁶Cola gent-lì a peudo gnanca deurme përchè ch’a stan sèmper a gabolé dla manera për fé antrapé d’àutri. ¹⁷A mangio ‘l pan dla gramissia e bèivo ‘l vin dla violensa. ¹⁸D’àutra part, la vìa dij giust a l’é tanme l‘auròra: a splendriss sèmper pì ciàira fin ch’a riva ‘l dì pien. ¹⁹La via dle canaje, contut, a l’é tanme marcé ant na neuit ëscura: a vëddo gnanca ch’a-i andran a antrapesse.

Marcé decis an sla via bon-a

²⁰Fieul mè car! Scota mie paròle, spòrz l’orìja e sent lòn ch’t diso. ²¹Perdje pa ‘d vista; guernje al fond ëd tò cheur. ²²A son vita për coj ch’a-j treuvo; a son ëd meisin-e pr' ël còrp. ²³Dzurtut, fà la guardia a tò cheur sensa mai andormite, përchè a l’è ‘l cheur la sorgiss d’andoa ch’a cola la vita. ²⁴Arfuda le busiardarìe, sta lontan da j’angann. ²⁵Che ij tò euj a vardo sèmper drit; che tò sguard a sìa sèmper fiss a lòn ch’at ëstà dnans. ²⁶Varda bin dova ch’it butes ij pé, e toa marcia a sarà sèmper sicura. ²⁷Virte mai nì a drita, nì a mancin-a. Fà ‘tension a nen casché ant ël mal.

Nòte

1. O “ël prinsipi dla saviëssa a l’é amprende la saviëssa”.

2. O “at rendrà onor”.