Esechiel

20

Idolatrìa testarda d’Israel

¹L’ann ch’a fà set ëd la deportassion dël rè Jeconìa, ël dì des dël mèis ch’a fà sinch, a l’é vnuje a consultesse con Nosgnor quaidun dj’ansian d’Israel e am son setasse ‘dnans. ²Antlora Nosgnor a l’ha adressame soa paròla. A l’ha dime: ³“Fieul d’òm, parla a j’ansian d’Israel e dije: ‘Sossì a l’é lòn ch’a dis ël Signor Dé: Sevene vnùit për consulteme? Bin, antlora, sicur coma ch’i vivo, a vojàutri iv dirai pròpi pì gnente^[1]! ⁴Veus-to esse giùdess ëd lor? Veus-to giudicheje, fieul d'òm? Antlora faje vëdde j'abominassion ch’a l’han comëttù ij sò grand! ⁵E dije:

Ël di che mi i l'hai sernù Israel, i l’hai fàit un giurament^[2] ai dissendent dla casà ‘d Giacòb e i l’hai fame conòsse a lor ant ël pais d’Egit. Mè sarament a l’é stàit ësto-sì: Mi i son ël Signor, vòst Dé. ⁶An col dì-là i l’hai giurà ch’i l’avrìa faje seurte dal pais d’Egit e ch’i l’avrìa mnaje ant na tèra che mi i l’avìa esplorà^[3] për lor, un pais ch’a cola ‘d làit e d’amel, ël pì bel pais ch’a-i sìa. ⁷I l’hai peuj daje cost órdin: Mincadun ëd vojàutri ch’a campa vìa j’idoj detestabij che tant av anciarmo; lasseve nen antamné da j’idoj arbutant d’Egit. A l’é mi ‘l Signor, vòst Dé.

⁸Lor, contut, a son arvirasse contra ‘d mi e a l’han nen vorsume scoté. Gnun a l’ha campà vìa j’idoj detestabij che tant a-j anciarmavo, nì a l’han chità j’idoj arbutant d’Egit. Antlora i l’hai pijà la decision dë sverseje ansima ‘d lor mia rabia, e dë sfogheje contra mia ira an mes dël pais d’Egit. ⁹I l’hai agì parèj për guerné mia ‘rputassion^[4] për ch’i fussa pa dëspressià da la gent andova ch’as trovavo, dagià ch’i l'avìa bin diciarà ch’i l'avrìa faje seurte dal pais d'Egit sota ij sò euj.

¹⁰Antlora i l’hai faje seurte da l’Egit e i l’hai mnaje fin-a al desert. ¹¹I l’hai daje ij mè statut^[5] e i l’hai faje conòsse ij mè decret, ch’a fan vive coj ch’a jë scota^[6]. ¹²Nen mach, ma i l’hai daje ij mè dì d’arpòs^[7], ij mè saba, për ch’a fusso un segn dël Pat ëstabilì an tra mi e lor, përchè ch’as sapia che mi, ël Signor, a-j consacro a mè servissi.

¹³Ma 'l pòpol d'Israel a l'é arvirasse contra 'd mi ant ël desert; a l'han pa staje dapress ai mè precèt, a l’han arfudà ij mè decrèt, ch’a dan vita a col che a-j guerna, e a l'han fàit nen d'àutr che profané ij mè saba, a la mira che mi i son arsolvume dë sfoghé contra ‘d lor tuta mia ira, an ësterminandje ant ël desert. ¹⁴Ma për considerassion ëd mè nòm, për nen sogeteme a le schergne dj’àutre nassion, i l'hai fàit an n'àutra manera, përchè ‘dnans ëd lor, mi i l'avìa bin falo seurte ‘l mè pòpol. ¹⁵I l'hai faje giurament ant ël desert, ch’i l'avrìa mnaje ant ël pais destinà a lor, na tèra ch’a cola ‘d làit e d’amel, ël pì bel ëd tùit ij pais; ¹⁶ma lor a l’han dëspresià ij mè comandament, a l’han pa pì andaje dapress ai mè statut e a l’han profanà ij mè saba, përchè sò cheur a ‘ndasìa dapress ai sò idoj. ¹⁷Pura i l’hai conpassionaje e i l’hai pa stërminaje; parèj i l’hai pa faje dësparì ant ël desert.

¹⁸Antlora, ant ël desert, i l’hai ordinà ai sò fieuj: ‘Andeje nen dapress nen ai precèt dij vòstri grand, fé pa parèj ëd lor, lasseve nen antamné dai sò idoj arbutant. ¹⁹A l’é mi ‘l Signor, vòst Dé. Andeje dapress ai mè precèt, osservé ij mè decrèt e buteje an pràtica. ²⁰Santifiché ij mè dì d’arpòs, ij mè saba, për ch’a sio ‘n segn dël pat ch’a-i é an tra mi e vojàutri, e ch’as sapia che mi, ël Signor, i son vòst Dé’. ²¹Ma ‘dcò ij sò fieuj ‘d lor a son arvirasse contra ‘d mi; a son pa andaje dapress ai mè precèt, a l’han pa guernà e butà an pràtica ij mè decrèt, ch’a dan vita a chi ch’a-j ten da cont; a l’han profanà ij mè dì d’arpòs, ij mè saba. Antlora i l’hai pijà la decision ‘d deje ‘l gir a mè arsentiment dzura ‘d lor e ‘d deje sfògh contra ‘d lor a mia ira ant ël desert. ²²Ma, na vira ‘d pì, i son tratnime për considerassion ëd mè nòm, për nen sogeteme a le schergne dj’àutre nassion, përchè dëdnans ëd lor, mi i l'avìa bin falo seurte mè pòpol.

²³Ant ël desert, i l’avìa ‘dcò giuraje che mi i l’avrìa dësbërgiairaje an tra le nassion e dëspërduje për tùit ij pais. ²⁴I l’hai falo përchè lor a l’han pa osservà ij mè decrèt, a l’han arfudà ij mè precèt, a l’han profanà ij mè dì d’arpòs, ij mè saba, e a son lassasse anciarmé da j’idoj arbutant dij sò grand. ²⁵Avij-ne fòrsi daje ‘d precèt ch’a j’ero nen bon e ‘d decrèt ch’a-j dasio pa la vita? ²⁶Son-ne fòrsi mi ch’i l’hai portaje a comëtte la profanassion ëd smon-me an sacrifissi ij sò prim-génit? E-lo ch’i l’hai faje fòrse inoridì për ch’a savèisso parèj che mi i son ël Signor?

²⁷Ora, donca, fieul d’òm, parla ‘ncora al pòpol d’Israel e dije: Sossì av fà savèj ël Signor Dé. Ij vòstri grand a l’han seguità a ofend-me con soe infidelità ‘d lor. ²⁸Mi i l’hai faje intré ant ël pais ch’i l’avìa giurà ‘d deje, ma viravoltà che lor a vëdìo na colin-a àuta o n’erbo pien ëd feuje, ambelelà a smonìo ‘d sacrifissi ch’a provocavo mia ira. A-i portavo soe oferte odiose, a-i presentavo ij sò përfum d’odor agreàbil e a-i vërsavo soe libassion. ²⁹Parèj i l’hai dije: Lòn ch’a sarìo mai costi leugh elevà che vojàutri i-i vade tant volenté? (A son ciamà parèj fin-a al dì d’ancheuj).

³⁰Përtant, dì al pòpol d’Israel: ‘Sossì av fà savèj ël Signor Dé: E-lo ch’i vorìe antamneve tanme ij vòstri grand e fé ‘d prostitussion con ij vòstri idoj detestabij? ³¹Quand ch’i smon-e ij vòst sacrifissi - quand ch’i feve passé ij vòstri fieuj pr’ ël feu - ancora dël dì d’ancheul vojàutri i antamneve vòstre përson-e con tùit ij vòstri idoj. Coma podrie-ne pensé ch’im lasso consulté da vojàutri, pòpol d’Israel? Sicur coma ch’i vivo, mi, ël Signor Dé, im lasserai pa consulté da vojàutri!

³²Vojàutri i dise: I vorsoma esse tanme j’àutre nassion, tanme la gent dj’àutri pais ch’a rendo l’adorassion a ‘d dio ‘d bòsch e ‘d pera. Bin, antlora, fichev-lo bin ant la crapa che lòn ch’i l’eve progetà a l’avrà gnun-a bon-a riussìa. ³³Mi, ël Signor, i fortisso, sicur coma ch’i vivo, ch’i regnerai dzura ‘d vojàutri con man fòrta, con brass poderos e con n’ira dësbordanta. ³⁴Con man fòrta, con brass poderos e con n’ira dësbordanta, iv farai seurte da ‘n mes a ‘d pòpoj strangé, iv buterai torna ansema dai pais anté ch’i j’ere dëspërdù. ³⁵Iv ëmnerai a ‘n desert lontan da j’àutre nassion, e ambelelà i intrerai an giudissi contra ‘d vojàutri an vardand-ve an fàcia. ⁶Pròpi coma ch’i son intrà an giudissi contra dij vòstri grand ant ël desert dla tèra d’Egit. I lo diso mi, ël Signor Dé. ³⁷Coma ch’a fà n bërgé iv farai passé sota sò baròt e i farai na sernùa conform ai termo dël pat. ³⁸I slontanerai da vojàutri j’arviros ch’a son arvoltasse contra ‘d mi; i-j farai seurte dal pais anté ch’a stan, e a intreran pa pì ant la tèra d’Israel. Antlora i savreve ch’a l’é mi ‘l Signor.

³⁹Pòpol d’Israel! Sossì a dis ël Signor Dé: “Andé pura, minca un ëd vojàutri, s’i veule pa scoteme, e adoré ij vòstri idoj arbutant^[8]. Mè nòm, contut, a sarà pì nen profanà dai vòstri sacrifissi^[9] e vòstri idoj arbutant. ⁴⁰Përchè là ‘n sël mont sant, an sël mont àut d’Israel, tut ël pòpol d’Israel, tuti coj ch’a stan ant ël pais, un bel dì am rendran l’adorassion. I-j arseivrai ambelelà, e ambelelà i acetrai l’oferta ‘d lòn ch’a l’é arservame, vòstre primissie e tut lòn ch’im consacrereve. ⁴¹Quand che mi iv farai seurte d’an mes ëd j’àutre nassion e iv archeujerai dai pais anté ch’i seve dëspërdù, im compiasrai ëd vojàutri tanme ‘n përfum agreàbil. I arvelerai mia santità an tra ‘d vojàutri dëdnans a j’àutre nassion. ⁴²Antlora, quand che mi iv farai intré ant la tera d’Israel, ël pais ch’i l’hai giurà ‘d deje ai vòstri grand, i savreve che ‘l Signor a l’é mi. ⁴³Ambelelà, quand i visereve dla vòstra condòta passà e ‘d tute le assion ch’a l’han antamnave, i l’avreve dëspiasì^[10] ‘d vojàutri medésim për tute j’assion grame ch’i l’avìe comëttù. ⁴⁴Pòpol d’Israel! Quand mi iv traterai për motiv ëd mè onor^[11] e nen com a meritrìa vòstra mala condòta e vòstre assion pèrfide, i savreve che ‘l Signor a l’é mi. I lo diso mi, ël Signor Dé.

Professìa contra ‘l meridion

^45[12]Nosgnor a l’ha adressame soa paròla. A l’ha dime: ⁴⁶“Fieul d’òm! Virte anvers ël meridion e parla contra Darom^[13]. Profetisa contra la boscaja^[14] dël Negev. ⁴⁷e dije: Sossì a l’é lòn ch’a l’ha dit ël Signor Dé: Vardé i son an camin ëd vischè ‘n gran’ feu an ti ch’a divorerà an ti minca n’erbo verd e minca n’erbo sech. Le fiame foà a podran pa esse dëstissà, e la superfice ‘ntrega dël teren dal Negev fin-a al nòrd a na sarà tuta brusà. ⁴⁸Tuti a podran vëdde ch’a l’é stàit mi, ël Signor, a brusela; a podrà nen esse dëstissà”.

⁴⁹Antlora mi i l’hai dije: “Signor Dé! Lor am diso: ‘E-lo vera o as trata mach ëd na figura ‘d toa eloquensa, na paràbola?”.

Nòte

1. O “im lasserai pa consulté da vojàutri”.

2. O “i l'hai aussà la man”.

3. O “elegiù”.

4. O “për rësguard ëd mè nòm”.

5. Le lej ëd Nosgnor al Mont Sinai.

6. El concèt e le paròle ch’a l’esprimo as treuva in Levitich 18:5 e Deuteronòmi 30:15-19,

7. O “ij mè Saba”. Cfr. Geremìa 17.

8. Cfr. Amos 4:4 e Geremìa 44:25.

9. O “oferte”.

10. O “dëspressi”, “nàusia”.

11. O “ëd mia bon-a arputassion”.

12. A sarìa 21:1, ma fin-a a 21:32 i seguitoma la numerassion ëd nòstra version d’arferiment.

13. Darom” a podrìa significhé “ël Meridion” o na region press a la sità ‘d Beer Sheba.

14. O “reirora”.