Salm 122

122

Ël poeta a dà espression a sò amor për Gerusalem a promet ëd preghé për soa sicurëssa.

122:1 Càntich ëd pelerinagi. As arfà a David. Che ‘d gòj quand ch’a l’han dime: “Andoma a la ca ‘d Nosgnor!”. 122:2 E ora vardé-sì ch’i soma rivà e ch’i l’oma traversà ij tò portaj, ò Gerusalem. 122:3 Gerusalem a l’é na sità bin fabricà; soe fòrte muraje a peudo nen esse campà giù. 122:4 Tute le tribù d’Israel - ël pòpol ëd Nosgnor - a-i fan sò pelerinagi. A-i rivo për ringrassié ‘l nòm ëd Nosgnor, coma ch’a stabiliss la lej d’Israel. 122:5 A l’é là ch’a stan ij tribunaj dla giustissia, ij tribunaj dël palass ëd David. 122:6 Preghé për la pas ëd Gerusalem. Ch’a-i vivo an sicurëssa coj ch’a-j veujo bin. 122:7 Ò Gerusalem, ch’a-i sìa la pas an tra toe muraje e abundansa ant ij tò palass. 122:8 Për amor ëd mia famija e dij mè amis, i dirai: “Che ti tl’àbie pas!”. 122:9 Për la ca ‘d Nosgnor, nòst Dé, a-j fasoma ‘d vot ëd boneur.

À à È è É é Ì ì Ò ò Ó ó Ù ù Ë ë